Στραπάτσο με το… buonasera

Κάθε αρχή και δύσκολη για τον Αντρέα Στραματσόνι, που στο ντεμπούτο του στον πάγκο του Παναθηναϊκού και στην παρθενική συμμετοχή του Μάικλ Εσιέν είδε την ομάδα του να χάνει με κάτω τα χέρια από τον ψυχωμένο Ηρακλή στο Καυτανζόγλειο (1-0).

Το «τριφύλλι» ήταν απογοητευτικό, ασύνδετο, άτολμο, χωρίς εμπνεύσεις και φαντασία, με ελάχιστες κλασικές ευκαιρίες στο ενεργητικό του και το σαββατιάτικο στραπάτσο με το… buonasera του Ιταλού τεχνικού κατέδειξε με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο ότι απαιτείται πολλή δουλειά και ουσιαστική μεταγραφική ενίσχυση.

Μια κουβέντα είναι αυτή βέβαια, διότι το φετινό οικονομικό κάζο, με τον πρόωρο όσο και ταπεινωτικό ευρωπαϊκό αποκλεισμό, σε συνδυασμό με την καλοκαιρινή αύξηση του μπάτζετ και τα επικείμενα πρόστιμα, δεν επιτρέπει πολλά πολλά.

Το σίγουρο είναι ότι ο Στραματσόνι βρίσκεται σε φάση προσαρμογής, ακόμα μαθαίνει τους παίκτες του και το επίπεδο του ελληνικού πρωταθλήματος, άρα είναι απολύτως φυσιολογικό να χρειάζεται χρόνο για να δείξει την όποια δουλειά του και να κριθεί στον χρόνο που του πρέπει και επί της ουσίας.

Μόνο που ο Παναθηναϊκός στην παρούσα φάση και με όλες τις αμαρτίες των πρώτων μηνών της σεζόν να βαραίνουν την πλάτη του είναι δύσκολο να εξασφαλίσει περίοδο χάριτος και ανοχή για τον οποιονδήποτε. Καλώς ή κακώς.

Μοιραία ο «Στράμα» θα πρέπει να ελαχιστοποιήσει άμεσα τα (απολύτως φυσιολογικά) λάθη του και να βρει τις ενδεδειγμένες λύσεις πριν «σταυρωθεί» κι αυτός όπως τόσοι και τόσοι άλλοι στο παρελθόν.

Οι σπαζοκεφαλιές πάντως είναι αρκετές για τον φιλόδοξο Ιταλό προπονητή και η μεγαλύτερη αφορά το εάν το 4-4-2 στην ευθεία μπορεί να υποστηριχθεί από ένα ρόστερ χωρίς κλασικούς ακραίους μέσους.

Στο Καυτανζόγλειο, με τη συγκεκριμένη κατανομή ρόλων που έγινε, την απουσία του Νάνο από την 11άδα, την επιστροφή του Τριανταφυλλόπουλου στη δεξιά πλευρά (όχι βέβαια ότι με τον Μαρινάκη έγιναν καλύτερα τα πράγματα), την παρουσία των Ατζαγκούν και Αμπεϊντ στα δύο άκρα της μεσαίας γραμμής, τον αποκλεισμό από την αποστολή του μοναδικού καθαρού εξτρέμ της ομάδας, Καλτσά, και την καθυστερημένη είσοδο στο ματς του Κλωναρίδη, το όλο «πακέτο» προκαλούσε θλίψη.

Μοναδική αχτίδα φωτός υπήρξε η επιστροφή του Μάικλ Εσιέν. Οχι, δεν έβγαλε μάτια ο Γκανέζος άσος και θα ήταν παράδοξο να συμβεί κάτι τέτοιο από τη στιγμή που είχε να αγωνιστεί οκτώ ολόκληρους μήνες.

Αλλά, πρώτον, φόρεσε επιτέλους την πράσινη φανέλα με το τριφύλλι στο στήθος και μάλιστα σε ολόκληρο το 90λεπτο, δεύτερον, ήταν άψογος τακτικά και, τρίτον, έδινε σιγουριά στη δίχως λάθη μετάβαση της μπάλας από την άμυνα προς τη μεσαία γραμμή.

Η συνολικά τραγική εικόνα του Παναθηναϊκού είναι σαφές ότι δεν τον βοήθησε και σίγουρα ο ίδιος είναι ακόμα «βαρύς», αλλά ο Γκανέζος είναι σαφές ότι δεν έχει απολέσει την ποιότητά του και μόλις βρει ρυθμό, θα βοηθήσει τους «πράσινους». Αρκεί φυσικά να παραμείνει υγιής.

Μεταγραφή της χρονιάς ο Βέλλιος

Εχει γίνει πολύ μεγάλη συζήτηση για τις φετινές μεταγραφικές κινήσεις του Ηρακλή. Οι περισσότεροι από όσους αποκτήθηκαν δεν κατάφεραν να πάρουν θέση βασικού.

Ωστόσο, υπάρχει μία περίπτωση, αυτή του Απόστολου Βέλλιου, που αποτελεί πολύ ηχηρή εξαίρεση. Ο 23χρονος φορ έβαλε τη σφραγίδα του στον θρίαμβο των «κυανόλευκων» επί του Παναθηναϊκού.

Σε 11 ματς μετρά ήδη 5 γκολ και αν εξαιρέσει κανείς το γκολ της τιμής κόντρα στην ΑΕΚ, τα υπόλοιπα ήταν σημαντικά (τα άλλα τρία πλην του χθεσινού ήταν στις ισοπαλίες με Ξάνθη, Γιάννινα και ΠΑΟΚ). Υστερα από την πενταετή παρουσία του σε Εβερτον, Μπλάκπουλ, Λιρς και Βέστσελαντ, ο ύψους 1,91 μ. φορ γύρισε στο ποδοσφαιρικό του σπίτι και ο Ηρακλής έχει έναν άσο στο μανίκι του.