Και πώς να «έρθει» έτσι;

Με επιδόσεις «ΑΕΚ – Αδαμίδη» βρίσκει την «Ενωση» η ολοκλήρωση των πρώτων δέκα αγωνιστικών της χρονιάς της επιστροφής στη Σούπερ Λίγκα.

Δηλαδή ήδη εκτός μάχης σε σχέση με την κορυφή, στην ουσία από την 7η αγωνιστική, αλλά και στην 5η θέση του πίνακα.

Το σίγουρο είναι πως η ΑΕΚ, θέλοντας και μη, είναι υποχρεωμένη για ένα ακόμη νέο ξεκίνημα, μετά τη διακοπή του πρωταθλήματος.

Το «Ερχόμαστε», για φέτος τουλάχιστον, έχει ακυρωθεί βασικά λόγω κακού αγωνιστικού σχεδιασμού, που με τη σειρά του οφείλεται σε ελλιπή οργάνωση και απουσία συγκεκριμένου πλάνου, ακόμη και στελέχωσης που δεν έχει δικαιώσει τις προσδοκίες.

Ο κόσμος συζητάει για τα λεφτά που έχουν ή δεν έχουν μπει. Και μακάρι για την ΑΕΚ να ήταν αυτό το βασικό ερώτημα για το σκεπτικό του Δημήτρη Μελισσανίδη, γιατί θα μπορούσε να το ξεκαθαρίσει με μία και μόνη απόφαση.

Η λύση, όμως, για το ουσιαστικό πρόβλημα της ΑΕΚ απαιτεί σειρά αποφάσεων για πολλά επιμέρους θέματα.

Και πρώτιστα απαιτεί να το αναγνωρίσει αυτός που έχει το μαχαίρι και το καρπούζι, δηλαδή ο Μελισσανίδης.

Μια ομάδα που δεν έχει ακόμη οργανωμένο σκάουτινγκ, που δεν έχει καν σε εμβρυϊκό επίπεδο ένα δίκτυο διεθνών διασυνδέσεων που να διευκολύνει τις μεταγραφικές της κινήσεις, που δεν έχει πλάνο σύνδεσης των Ακαδημιών με την πρώτη ομάδα. Για να πιάσουμε τρία πολύ βασικά, τα οποία όμως δείχνουν το μέγεθος του προβλήματος.

Οι ΑΕΚτζήδες τσακώνονται για τον Μπάγεβιτς, τον Δέλλα, τον Λυμπερόπουλο, τον Μιλοβάνοβιτς, τον Ζήκο.

Ποιος είναι ο χρήσιμος και ποιος ο άχρηστος. Η ωμή πραγματικότητα όμως λέει πως κανένας από αυτούς δεν έχει να υπερηφανεύεται για κάποια ουσιαστικά θετική συμβολή στην οργάνωση του αγωνιστικού τομέα.

Η ένδεια ιδεών και πρωτοβουλιών, η διστακτικότητα και η ευθυνοφοβία που χαρακτηρίζουν την τελευταία διετία την ΑΕΚ σε αυτό το επίπεδο, πραγματικά προκαλούν κατάπληξη.

Και να σκεφτεί κανείς πως μιλάμε για πρόσωπα που σχεδόν όλα έχουν ευρωπαϊκές παραστάσεις και σε πολύ υψηλό επίπεδο μάλιστα.

Ο Πογέτ είναι μια ελπίδα. Κανείς δεν ξέρει αν θα αποδειχθεί καλός ή κακός κόουτς – διαχειριστής της ομάδας.

Αλλά η τεχνογνωσία του, οι καταβολές του από την Αγγλία, η επαφή του με τη σημερινή διεθνή ποδοσφαιρική πραγματικότητα και η έλλειψη οποιασδήποτε σχέσης με τις συνηθισμένες αγκυλώσεις όσων σκέφτονται με την ελληνική ποδοσφαιρική νοοτροπία ίσως μπορούν να δώσουν διεξόδους στο σημερινό αδιέξοδο στην ΑΕΚ.