«Εφυγε» ο Σβεν-Γκόραν Ερικσον

Το παγκόσμιο ποδόσφαιρο θρηνεί από χθες για την απώλεια του Σβεν-Γκόραν Ερικσον, σε ηλικία 76 ετών, λόγω καρκίνου στο πάγκρεας. Ο Σουηδός προπονητής είχε ανακοινώσει τον περασμένο Ιανουάριο την ασθένειά του και ότι οι γιατροί τού έδιναν «στην καλύτερη των περιπτώσεων», όπως είχε πει, έναν χρόνο ζωής. Τελικά έφυγε χθες το πρωί στο σπίτι του τριγυρισμένος από την οικογένειά του.

Ο Ερικσον έκανε αίσθηση ως τεχνικός σε νεαρή ηλικία, όταν οδήγησε την Γκέτεμποργκ στην κατάκτηση του πρωταθλήματος Σουηδίας και του Κυπέλλου UEFA τη σεζόν 1981-82. Πάντα γοητευόταν από το καινούργιο και το άγνωστο, κάτι που τον έφερε στον πάγκο πολλών διαφορετικών συλλόγων και εθνικών ομάδων. Ο περίπλους του ξεκίνησε από την Μπενφίκα το 1982, για να περάσει δύο χρόνια αργότερα στη Ρόμα, από εκεί στη Φιορεντίνα, να επιστρέψει στην Πορτογαλία για τους «αετούς» και να ξαναπάει στην Ιταλία για Σαμπντόρια και Λάτσιο. Αυτή η διαδρομή διήρκεσε 19 χρόνια και του απέφερε 3 πρωταθλήματα Πορτογαλίας, 1 Κύπελλο Πορτογαλίας, 1 πρωτάθλημα Ιταλίας, 4 Κύπελλα Ιταλίας, 1 Κύπελλο Κυπελλούχων και 1 ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ.

Ενώ βρισκόταν στη Λάτσιο από το 1997, τον Οκτώβριο του 2000 ήρθε η πρόταση από την Αγγλική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία για να αναλάβει την τεχνική ηγεσία των «τριών λιονταριών». Το ντεμπούτο του πρώτου αλλοδαπού τεχνικού στην ιστορία της Εθνικής Αγγλίας έγινε τον Φεβρουάριο του 2001 με νίκη 3-0 επί της Ισπανίας στο Μπέρμιγχαμ.

Οι επόμενοι μήνες έφεραν δύο αποτελέσματα-σταθμό για τους Αγγλους: το 5-1 μέσα στο Μόναχο με τέσσερα γκολ του Μάικλ Οουεν και το αλήστου μνήμης απευθείας φάουλ του Ντέιβιντ Μπέκαμ με το οποίο ισοφάρισαν την Ελλάδα 2-2 και πήραν την πρόκριση για το Παγκόσμιο Κύπελλο της Απω Ανατολής. Συνολικά όμως ο Ερικσον δεν μπόρεσε να αλλάξει τη μοίρα της Aγγλίας στις τελικές φάσεις των μεγάλων διοργανώσεων, καθώς αποκλείστηκαν πρόωρα τόσο στα Παγκόσμια Κύπελλα 2002, 2006 όσο και στο Euro 2004.

Εναν χρόνο μετά τη λήξη του συμβολαίου του με την FA, επέστρεψε στο Νησί αλλά στο συλλογικό ποδόσφαιρο πλέον. Εγινε ο πρώτος μη Βρετανός προπονητής της Μάντσεστερ Σίτι και ο πρώτος Σουηδός τεχνικός στην Πρέμιερ Λιγκ. Το 2008 ξεκίνησε έναν… γύρο του κόσμου. Ανέλαβε την εθνική ομάδα του Μεξικού και αργότερα της Ακτής Ελεφαντοστού, επέστρεψε για λίγο στην Αγγλία για τη Λέστερ και κατόπιν κατευθύνθηκε προς την Ασία. Εμεινε στην Κίνα για τέσσερα χρόνια (Γκουανγκζού, Σανγκάη και Σενζέν) και το 2018 προσλήφθηκε ως εκλέκτορας των Φιλιππίνων.

Το τελευταίο πόστο του Σουηδού προπονητή ήταν ως αθλητικός διευθυντής στην Κάρλσταντ, ομάδα της πατρίδας του, πόστο που εγκατέλειψε λόγω προβλημάτων υγείας λίγους μήνες πριν ανακοινώσει επίσημα την ασθένειά του. Είχε την ευκαιρία να αποχαιρετήσει τα ποδοσφαιρικά γήπεδα όπως το είχε ονειρευτεί: καθήμενος στον πάγκο της αγαπημένης του Λίβερπουλ. Οι «κόκκινοι» πραγματοποίησαν την επιθυμία του στις 23 του περασμένου Μαρτίου σε φιλικό ματς παλιών θρύλων της Λίβερπουλ και του Αγιαξ.

Λίγο καιρό μετά σε ένα ντοκιμαντέρ είπε το τελευταίο «αντίο»: «Ελπίζω να με θυμάστε ως έναν θετικό τύπο που προσπαθούσε να κάνει ό,τι μπορούσε. Μη λυπάστε, να χαμογελάτε. Ευχαριστώ για όλα, προπονητές, παίκτες και κοινό. Ηταν φανταστική διαδρομή. Να προσέχετε τους εαυτούς σας και τη ζωή σας. Και να τη ζείτε! Αντίο».