Ο Λουίς ντε λα Φουέντε είχε ξεκαθαρίσει εξ αρχής ότι ήθελε στην ομάδα για το EURO τον Λαμίν Γιαμάλ και δεν υπήρχε περίπτωση να τον αφήσει στα συγκροτήματα των Παίδων, Νέων ή Ελπίδων. Ομως η ύπαρξη ενός 16χρονου φαινομένου μέσα σε μια εθνική ομάδα ανδρών, αν και ευλογία, δημιουργεί έγνοιες. Οπότε οι άνθρωποι της ομοσπονδίας αποφάσισαν ότι ο Νίκο Ουίλιαμς, πιο κοντινός στον Γιαμάλ σε ηλικία και ιδιοσυγκρασία, ήταν ο ιδανικός για να τον προσέχει.
Τον περασμένο Μάρτιο, σε μια συγκέντρωση της εθνικής στη Μαδρίτη και σε ημέρα μεταξύ αγώνων που είχαν ελεύθερη, ο Νίκο είχε κανονίσει να βγει έξω μόνος του. Του ζητήθηκε όμως να πάρει μαζί του τον Λαμίν – είχε προηγηθεί στην Μπαρτσελόνα ένα πειθαρχικό του παράπτωμα σε εκτός έδρας αγώνα της Κ19 και γι’ αυτό ήθελαν κάποιον να τον προσέχει. Οι δυο τους έκαναν αμέσως «κλικ», με τον Νίκο να φροντίζει τον Λαμίν και να του συμπεριφέρεται σαν μεγάλος αδελφός –όπως ακριβώς συμπεριφερόταν σε αυτόν ο Ινιάκι: «Του έχω ήδη πει ότι πρέπει να με ακούει και να μαθαίνει γιατί είμαι ο “πατέρας” του. Και, κυρίως, να απολαμβάνει αυτές τις εβδομάδες με την εθνική εβδομάδα γιατί είναι ξεχωριστές».
Οι δύο τους είναι χώρια μόνο όταν αγωνίζονται – στη δεξιά πλευρά της επίθεσης ο Λαμίν, στην αριστερή ο Νίκο. Κάθε άλλη στιγμή είναι αχώριστοι και πολλές φορές τους απαθανατίζουν οι κάμερες να κάθονται μαζί, να αστειεύονται, να δοκιμάζουν κάποιο νέο πανηγυρισμό ή, όπως προχθές μετά τον αγώνα, να παίζουν «πέτρα, ψαλίδι, χαρτί» για το ποιος θα πιει πρώτος από το μπουκάλι!
«Η παρουσία τους στα αποδυτήρια έχει ιδιαίτερη σημασία για εμάς. H νεανική τους ενέργεια και αθωότητα είναι μεταδοτικές. Η ανεμελιά και η χαρά τούς βοηθάει να παίζουν το καλύτερο ποδόσφαιρό τους». Λόγια με βαρύτητα, καθώς προέρχονται από τον Ρόδρι, την επιτομή της σοβαρότητας στο ισπανικό στρατόπεδο.
