Μόλις ένας ποδοσφαιριστής κατέγραψε ένα ξεχωριστό ρεκόρ που δεν είχε επιτευχθεί από το 1980 κι έπειτα σε τελική φάση EURO: να σκοράρει, να βγάλει ασίστ και να έχει 100% επιτυχημένες πάσες σε ματς στο οποίο ξεκίνησε βασικός! Το όνομά του, Νίκο Ουίλιαμς. Το πέτυχε στον θρίαμβο της Ισπανίας με 4-1 επί της Γεωργίας, προσθέτοντας άλλο ένα τεράστιο ματς στη μικρή -λόγω ηλικίας και μόνο- συλλογή του.
Προχθές ήταν ο Οταρ Κακαμπάτζε που τελείωσε τον αγώνα ασθμαίνοντας. Στον αγώνα με την Ιταλία ήταν ο Τζοβάνι ντι Λορέντσο. Και οι δύο δεξιοί μπακ έπεσαν θύματα του αριστερού εξτρέμ της Εθνικής Ισπανίας. Ξανά και ξανά, ερχόταν καταπάνω τους με την μπάλα, τους ντρίμπλαρε, τους έκανε να στριφογυρίζουν γύρω από τον άξονά τους και τους νικούσε με μια επιτάχυνση ή με την τεχνική του μαεστρία. Οταν μάλιστα προχθές του δόθηκε η ευκαιρία, σε κόντρα επίθεση, ξεχύθηκε μπροστά και πέτυχε ένα πανέμορφο γκολ που θύμισε Κιλιάν Μπαπέ.
Το πώς γεννήθηκε ο Νίκο Ουίλιαμς στη Χώρα των Βάσκων και τώρα αγωνίζεται με τους «φούριας ρόχας» είναι μια σκληρή ιστορία. Ο Φέλιξ και η -έγκυος τότε- Μαρία Ουίλιαμς ξεκίνησαν στα τέλη του 1993 από την Γκάνα, το μακρύ ταξίδι προς αναζήτηση μιας καλύτερης ζωής, διασχίζοντας ως επί το πλείστον πεζή την καυτή έρημο της Σαχάρα, με αρχικό προορισμό τη Βρετανία. Οι λαθροδιακινητές τούς παράτησαν στη μέση της διαδρομής παίρνοντας τις οικονομίες τους. Το ζεύγος Ουίλιαμς έφθασε στην ισπανική πόλη Μελίγια της Βόρειας Αφρικής, όπου συνελήφθησαν. Ενας δικηγόρος τούς συμβούλευσε να δηλώσουν πως προέρχονται από την εμπόλεμη Λιβερία για να ζητήσουν πολιτικό άσυλο και τους έφερε σε επαφή με έναν Καθολικό ιερωμένο, ονόματι Ινιάκι Μαρδόνες. Αυτός τους βρήκε κατοικία στο Μπιλμπάο και νοσοκομείο για να γεννήσει η Μαρία τον πρωτότοκό της, στον οποίο έδωσε το όνομα του καλοσυνάτου κληρικού. Και το δώρο του νονού στον μικρό Ινιάκι ήταν μια ερυθρόλευκη φανέλα της Αθλέτικ Μπιλμπάο.
Η οικογένεια μετακόμισε στην Παμπλόνα και εκεί γεννήθηκε ο Νίκο το 2002. Δύσκολα όμως τα έφερναν πέρα. Ο Φέλιξ έφυγε μόνος του για την Αγγλία όπου έκανε ό,τι δουλειά του παρουσιαζόταν -καθάριζε τραπέζια σε εμπορικά mall, ήταν steward στους αγώνες της Τσέλσι στο «Στάμφορντ Μπριτζ» και έστελνε χρήματα στο σπίτι. Στα 10 χρόνια που έλειψε, ο Ινιάκι ήταν αδελφός και πατέρας μαζί για τον μικρό Νίκο, όσο η μητέρα τους έκανε και αυτή τρεις δουλειές.
Τα δύο παιδιά βρήκαν τον δρόμο τους μέσω του ποδοσφαίρου. Ο Ινιάκι μπήκε πρώτος στην εκλεκτή οικογένεια της Αθλέτικ Μπιλμπάο για να υποδεχθεί αργότερα και τον αδελφό του στη μεγάλη ομάδα και τον μύησε στον κόσμο των ελίτ ποδοσφαιριστών. Ακόμα παίζουν στον ίδιο σύλλογο- αν και αυτό σύντομα ενδέχεται να αλλάξει. Η διαφορά τους είναι στην εθνική: ο Ινιάκι για να τιμήσει τη χώρα των γονιών του επέλεξε τη φανέλα της Γκάνας, ενώ ο Νίκο αγωνίζεται για την Ισπανία.
Ελπίδα της οικογένειας είναι ότι θα περάσουν χωριστά φέτος τα 22α γενέθλια του Νίκο! Αν ο βενιαμίν των αδελφών Ουίλιαμς βρίσκεται ακόμα στη Γερμανία στις 12 Ιουλίου, θα σημαίνει ότι η Ισπανία έχει προκριθεί στον τελικό του Euro 2024…
