To Σάββατο το φετινό Euro πέρασε σε μία άλλη (ποδοσφαιρική) διάσταση, αυτήν που συνιστούν οι νοκ άουτ αναμετρήσεις. Στη φάση των ομίλων πασχίζεις για μία θέση που θα σε οδηγήσει στην επόμενη φάση. Πολλές φορές «φτύνεις αίμα» για να την καπαρώσεις, γιατί δεν έχεις βρει τον εαυτό σου, γιατί κάποιος αντίπαλος κάνει υπέρβαση, γιατί σε ένα ματς δεν σου έκατσαν αυτά που ήθελες, υπάρχουν πολλές υποπεριπτώσεις διαθέσιμες για να γράψεις ένα σχετικό σενάριο… Έστω πως περνάς. Τότε καταλαβαίνεις πως ξεκινάει μία καινούρια διοργάνωση. Με άλλες ιδιαιτερότητες. H Lady Hope παρακολουθεί τους ομίλους για να δει τι είδους ποδόσφαιρο παίζεται γενικώς και τα νοκ άουτ για να δει τι θα διδάξει το ίδιο το ποδόσφαιρο σε όλους μας…
Το φαβορί μπαίνει σε ένα νοκ άουτ για να κάνει το παιχνίδι του. Όμως, σε τέτοιες φάσεις το επίπεδο του ανταγωνισμού είναι πλέον υψηλό. Παίζεις με ομάδα που έχει ήδη προκριθεί, ενώ διαθέτει και παραστάσεις τριών δύσκολων αγώνων. Η δε κόπωση ακόμα δεν έχει αρχίσει να βάζει τους δικούς της όρους στο επίκεντρο. Η μεγάλη ομάδα, συνήθως, δεν μπορεί να επιβληθεί σε όλο το ματς. Πρέπει στα χρονικά διαστήματα που όντως το κάνει, να μπορέσει να δημιουργήσει σημαντικό υπέρ της πλεονέκτημα, το οποίο ο αντίπαλος δεν θα είναι σε θέση να «ακυρώσει» στα όποια λεπτά αυτός θα πάει καλύτερα. Σε νοκ άουτ αγώνες της φάσης των 16 η «μικρότερη» ομάδα χρειάζεται την τύχη: θα έχει τις ευκαιρίες της, αλλά πρέπει να τις αξιοποιήσει. Αλλιώς, δεν θα τα καταφέρει… Και αν δημιουργήσει κάποια στιγμή ευνοϊκές για την ίδια συνθήκες, πρέπει να αντέξει μέχρι τέλος. Δύσκολο και αυτό…
Η Δανία απέναντι στη Γερμανία το πάλεψε. Στάθηκε τυχερή στο καλό διάστημα των γηπεδούχων, αλλά όχι και στις… ηλεκτρονικές λεπτομέρειες… Ε, η πρωταθλήτρια Ευρώπης του 1992 στο σήμερα δεν είναι μία ομάδα ικανή να νικήσει και το συγκρότημα του Νάγκελσμαν μέσα στην έδρα του, αλλά και το VAR. Η Ελβετία απέδειξε έμπρακτα απέναντι στους πρώην πια πρωταθλητές Ευρώπης Ιταλούς πως τα πραγματικά φαβορί προκύπτουν κυρίως από την αγωνιστική ταυτότητα και δυναμική μιας ομάδας και όχι από το όνομά της… Όταν είσαι με ρεαλιστικούς όρους καλή ομάδα και παίξεις καλά, ο πήχης για τους άλλους ανεβαίνει επικίνδυνα… Η δε Σλοβακία έπρεπε απλά να αντέξει κάποια δευτερόλεπτα ακόμα και θα έγραφε ιστορία. Δεν το έκανε και στο τέλος η Αγγλία ανακουφίστηκε. Πόσο; Τόσο ώστε να πάρει μπρος η μηχανή για τη συνέχεια και αυτή να μετατραπεί σε αγγλική επέλαση; Who knows; Στο γήπεδο και μόνο θα δούμε την απάντηση. Προς το παρόν, επελάσεις στο Euro 2024 μάλλον κάνει μονάχα η Ισπανία…
YΓ. Μια ειδική παράμετρος που πάντα στα νοκ άουτ διαδραματίζει σημαντικό ρόλο είναι και το κατά πόσο το στυλ παιχνιδιού μιας ομάδας ταιριάζει ή μη με το στυλ του αντιπάλου. Γιατί μπορεί να τα πηγαίνεις καλά μέχρι να βρεις απέναντί σου μία ομάδα που ξέρει να σε κλειδώνει ή που δεν σε βολεύει για να δείξεις τις αρετές σου. Για αυτό το λόγο παίζουν πάντα ρόλο τα διασταυρώματα στα νοκ άουτ. Γιατί η δυναμικότητα, o καλός ρυθμός, η τακτική συνοχή και η ατομική ποιότητα κάποιες φορές δεν φτάνουν για να κάνουν τη διαφορά: κάποιες δυνατές ομάδες απέναντι σε συγκεκριμένο στυλ παιχνιδιού μπλοκάρουν όχι γιατί δεν προσπαθούν, αλλά γιατί δεν γίνεται… Το έχουμε δει πολλές φορές αυτό στο παρελθόν και θα το δούμε άπειρες και στο παρόν και στο μέλλον των μεγάλων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων…
