Ηρθε στον Παναθηναϊκό μετά βαΐων και κλάδων. Τον Αύγουστο του 2022. Είχε ένα από τα μεγαλύτερα βιογραφικά ποδοσφαιριστών που φόρεσαν ποτέ την πράσινη φανέλα με το τριφύλλι στο στήθος. Μια μεταγραφή… πολυμετοχικότητας από πλευράς ιστορικού αλλά και απολαβών, μια και η αμοιβή του Μπερνάρ Ντουάρτε (περί ου ο λόγος) ξεπερνάει τα 2,5 εκατ. ευρώ ετησίως, καθιστώντας τον, μακράν του δεύτερου, τον πιο ακριβοπληρωμένο ποδοσφαιριστή του Παναθηναϊκού και του ελληνικού πρωταθλήματος εν γένει. Από πάσα άποψη, η μεταγραφή του Μπερνάρ έκανε κρότο.
Με δεκατέσσερις συμμετοχές στην Εθνική Βραζιλίας και ενεργό συμμετοχή στο Μουντιάλ του 2014, με επιτυχημένη παρουσία στην Πρέμιερ Λιγκ και την Εβερτον, με πενταετή «όργια» στη Σαχτάρ Ντόνετσκ, όταν αυτή μεσουρανούσε στα ευρωπαϊκά γήπεδα.
Στη Σαχτάρ μετακινήθηκε από την αγαπημένη του Ατλέτικο Μινέιρο έναντι του ποσού-μαμούθ των 25 εκατ. ευρώ, μαζί της κατέκτησε τρία πρωταθλήματα και τρία Κύπελλα Ουκρανίας, κάνοντας «παπάδες» στη θέση του αριστερού μεσοεπιθετικού (inside winger) μαζί με την υπόλοιπη βραζιλιάνικη παροικία της, όπου μεταξύ άλλων δέσποζε και ο συμπατριώτης του, νυν άσος του ΠΑΟΚ, Τάισον.
Το ξεκίνημά του στην Ελλάδα δεν ήταν ανάλογο των προσδοκιών και των χρημάτων που δαπανήθηκαν. Οι επικρίσεις αφορούσαν κυρίως τις απολαβές του και οι ενστάσεις εντοπίζονταν στο γεγονός ότι δεν έκανε τη διαφορά.
Ναι μεν τα αγγίγματα και οι επαφές της μπάλας πρόδιδαν το υψηλό του επίπεδο, αλλά η δυσκολία στο σκοράρισμα και το λάιτ της σωματοδομής του βρέθηκαν στο επίκεντρο της κριτικής.
Τρία ήταν τα βασικότερα προβλήματα που αντιμετώπισε ο Βραζιλιάνος. Πρώτον, το γεγονός ότι προερχόταν από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, όπου κάθε ματς ήταν γιορτή, χάσεις-κερδίσεις, σε πλήρη αντίθεση με την ελληνική τρέλα για το αποτέλεσμα. Δεύτερον, η επιστροφή από το νωχελικό τέμπο στα Εμιράτα στον ευρωπαϊκό ρυθμό έπειτα από απουσία μεγαλύτερη του ενός χρόνου. Και, τρίτον, η θέση για την οποία προοριζόταν από τον -τότε- προπονητή του Παναθηναϊκού, Ιβάν Γιοβάνοβιτς. Ο Σέρβος προπονητής ήθελε πρωτίστως ένα «10άρι» και ως τέτοιο προόριζε τον Βραζιλιάνο άσο στο «τριφύλλι», εκτιμώντας ότι έχει τα χαρακτηριστικά για να ηγηθεί στον άξονα της μεσαίας γραμμής. Ο Μπερνάρ προτιμούσε να ξεκινάει από το αριστερό άκρο και να κλείνει προς τα μέσα. Αυτό ήταν και το παράπονό του επί των ημερών του Γιοβάνοβιτς στην ομάδα. Η αλήθεια είναι ότι μέχρι τον Ιανουάριο ο Μπερνάρ δεν είχε ξεδιπλώσει το πλήρες εύρος του ταλέντου του. Και σίγουρα δεν είχε δείξει ηγετικές ιδιότητες.
Τότε, από τον Παναθηναϊκό αποκτήθηκε για τη θέση «10» ο Τάσος Μπακασέτας, με το προφίλ του ηγέτη να τον συνοδεύει. Η άφιξη του «Μπάκα» έδιωξε από τον Μπερνάρ ένα μεγάλο… διπλό βάρος, ενώ η παρουσία του Φατίχ Τερίμ στον «πράσινο» πάγκο τον απελευθέρωσε. Του έδωσε τον ρόλο του αριστερού μεσοεπιθετικού, που πάντα ήθελε, στο χορτάρι. Και του προσέδωσε την ψυχολογία του αρτίστα. Τα εγκώμια του Τούρκου, ενώπιον των συμπαικτών του, έδιναν κι έπαιρναν και η διαχείρισή του από τον Τερίμ ως ξεχωριστή κατηγορία «παιχταρά» έπαιξε σαφώς ρόλο στην αναγέννησή του. Οπως ρόλο έπαιξε και η οριστική συμφωνία στις 5 Φεβρουαρίου με την αγαπημένη του Ατλέτικο Μινέιρο για να επιστρέψει στα πάτρια εδάφη από το προσεχές καλοκαίρι. Η σύζυγός του είχε κουραστεί από τα πήγαινε-έλα στο εξωτερικό και κάπως έτσι, μάλλον βιαστικά, έβαλε την τζίφρα του στους Βραζιλιάνους. Πλέον, κάνει τη διαφορά. Αποθεώνεται όσο λίγοι. Θέλει να γυρίσει στη Βραζιλία ως πρωταθλητής με τον Παναθηναϊκό και το δείχνει σε κάθε παιχνίδι.
