Λένε ότι «η παρ’ ολίγον νίκη είναι η χειρότερη ήττα». Πόσο μάλλον όταν μια τιτάνια προσπάθεια για πρόκριση στα τελικά του Euro, που έμοιαζε με μαραθώνιο, κρίθηκε σε μια στιγμή, σε μια ανάσα, σε λίγα εκατοστά. Κάτι ήξερε ο Πογέτ που έκανε τα πάντα για να βοηθήσει την Εθνική να διεκδικήσει τη νίκη στην κανονική διάρκεια του αγώνα ή την παράταση.
Φάνηκε από το γεγονός ότι οι αλλαγές που έκανε κατ’ επιλογήν και όχι αναγκαστικά αφορούσαν την επιθετική γραμμή (Κωνσταντέλιας, Γιακουμάκης). Με βάση τη συνολική εικόνα, ειδικά στο δεύτερο ημίχρονο και την παράταση, αν μια ομάδα δικαιούνταν να νικήσει στα 120 λεπτά που παίχτηκε ποδόσφαιρο ροής, αυτή ήταν η Εθνική μας που είχε τον έλεγχο, μεγαλύτερη επιθετική διάθεση, η οποία εκπορευόταν από τις προσεγμένες επιστροφές και την τάση να πιέσει. Είχε ένα δοκάρι, πλησίασε την αντίπαλη εστία με καλύτερες προϋποθέσεις, αλλά το γκολ δεν ήρθε.
Αυτή ήταν και η μεγαλύτερη επιτυχία της Γεωργίας, η οποία μπορεί να είχε το πλεονέκτημα της έδρας, αλλά κουβαλούσε και την τεράστια πίεση να αρπάξει μια μεγάλη ευκαιρία και να ολοκληρώσει για πρώτη φορά στην ιστορία της ένα τεράστιο επίτευγμα. Η ομάδα του Σανιόλ επιβραβεύτηκε για την πρόοδο που έχει συντελεστεί στις τάξεις της τα τελευταία χρόνια. Μπορεί τα πέναλτι να είναι μια ειδική διαδικασία που θέλει άλλου είδους χαρακτηριστικά, όμως ουδείς μπορεί να αγνοήσει ότι ο γκολκίπερ της Βαλένθια, Γκιόργκι Μαμαρντασβίλι, με ύψος 1,97 (τα εκατοστά που λέγαμε), όχι μόνο απέκρουσε το πέναλτι του Μπακασέτα, αλλά έκρυψε και ολόκληρη τη γωνία στην άστοχη εκτέλεση του Γιακουμάκη. Και άουτ να μην πήγαινε, θα την έπιανε.
Σε κάθε περίπτωση η Εθνική που παρουσίασε ο Γκουστάβο Πογέτ αξίζει συγχαρητήρια για τη συνολική προσπάθειά της, όλη τη διαδρομή που διένυσε και το αξιοπρεπές ποδόσφαιρο που έπαιξε. Και πάνω απ’ όλα γιατί ήταν ομάδα με όλη τη σημασία της λέξης. Στο μυαλό μάς ήρθε σαν από φλας ο τρόπος που ο Σπύρος Γιαννιώτης έχασε το χρυσό μετάλλιο στο Ρίο από τον Ολλανδό Φέρι Φέρτμαν στον τελικό των δέκα χιλιομέτρων ανοιχτής θάλασσας σε μία χεριά. Τη χεριά του Μαμαρντασβίλι.
