Δεν είναι και τόσο μακρινές οι εποχές εκείνες που ο Παναθηναϊκός αποτελούσε τη χαρά των μάνατζερ και παικτών-τουριστών. Μέχρι πρότινος το «τριφύλλι» έμοιαζε με ξέφραγο αμπέλι, εξοργίζοντας τους φίλους του και προκαλώντας τον γέλωτα στους εχθρούς του. Στην εποχή του Ιβάν Γιοβάνοβιτς, εν τούτοις, τα πάντα λειτουργούν αλλιώς. Ολα είναι διαφορετικά. Τον σύλλογο έπαψαν να τον ενδιαφέρουν οι ποδοσφαιρικές εκδόσεις μιας χρήσης. Να αγοράζει ό,τι να ‘ναι, όπως να ‘ναι, αλλά και να ξεπουλάει όσο όσο. Λειτουργεί επιτέλους ως κλαμπ που σέβεται τον εαυτό του και τα εκατομμύρια των φίλων του.
Οι «πράσινοι» έχουν αρχίσει και μαθαίνουν να «αγοράζουν». Οταν πριν από λίγα χρόνια πάλευαν για να φέρουν τον Γιασίν Αγιούμπ και αποκτούσαν περιπτώσεις παικτών όπως ο Ούφε Μπεκ, τα λόγια είναι περιττά. Ο Παναθηναϊκός αποκτά πλέον παίκτες όπως ο Μπερνάρ, ο Τζούρισιτς και ο Αράο.
Εξίσου σημαντικό είναι και το γεγονός ότι σταμάτησαν να ξεπουλούν. Να δίνουν όσο όσο τους παίκτες του έμψυχου δυναμικού τους, να μην εισπράττουν ούτε ευρώ και να πληρώνουν (κιόλας) συμβόλαια ποδοσφαιριστών που δεν υπολογίζονταν. Ακόμη και σε περιπτώσεις παικτών όπως ο Μαουρίσιο για τον οποίο είχαν έρθει δύο επίσημες προτάσεις ενώ σε λίγους μήνες έμενε ελεύθερος, οι οποίες είχαν απορριφθεί. Μηδέν ευρώ στο ταμείο, αλλά σαφές μήνυμα προς όλους. Παίκτες, μάνατζερ, ομάδες, αγορές.
Το ίδιο είχε συμβεί και με τον Ιωαννίδη με την πρόταση από το MLS πριν από τα ημιτελικά του Κυπέλλου με τη Λαμία (τη χρονιά της κατάκτησής του) και την έναρξη των πλέι οφ του πρωταθλήματος και, παρότι αρκετοί ήταν δύσπιστοι τότε, ήταν πέρα για πέρα αληθινή και εμπεριείχε αρκετά μηδενικά.
Ο Ιωαννίδης όχι μόνο έμεινε στην ομάδα, αλλά και εάν δεν έμενε μπορεί και να μην έφτανε ποτέ ο Παναθηναϊκός στον τελικό και στην πανάξια κατάκτηση του τροπαίου. Και τώρα δεν θα γινόταν καν όλη αυτή η συζήτηση για το εάν είναι… ψίχουλα τα 8 εκατ. της Αϊντραχτ ή όχι.
Ολοι οι παίκτες πωλούνται στο ποδόσφαιρο. Αυτό πρέπει να γίνεται. Ετσι λειτουργεί η αγορά παγκοσμίως. Οχι όμως και να ξεπουλιούνται ή να παραχωρούνται με χρήματα που δεν αντιπροσωπεύουν την αντικειμενική τους αξία, όπως είχε συμβεί στο πρόσφατο παρελθόν με την παραχώρηση του Μάρκους Μπεργκ στην Αλ Αϊν με ποσό μικρότερο της πώλησης του Αλεξανδρόπουλου στη Σπόρτινγκ. Με «ψίχουλα» αποχώρησαν παίκτες όπως ο Ζέκα, ο Βλαχοδήμος, μέχρι και ο Σεϊταρίδης παλιότερα. Το ξεπούλημα αποτελεί παρελθόν. Απομένει το ουσιαστικότερο, να μάθει να πουλάει σωστά. Και η περίπτωση του Ιωαννίδη είναι η καταλληλότερη για να το καταδείξει στο άμεσο μέλλον.
