Συνέντευξη αποκλειστικά στην «Εφ.Συν.»
Οι ορατές διά γυμνού οφθαλμού απαιτήσεις της ομάδας από τον Ντέιβιντ Μόγες, του ίδιου από τον εαυτό του, όπως και της ομάδας από τον δικό της «αγωνιστικό και κοινωνικό (!) ρόλο», όπως επί λέξει ακούσαμε από τον Αντόνιο, έναν έφηβο υπάλληλο της Ρεάλ Σοδιεδάδ, ήταν ο αναπόφευκτος μανδύας της επικοινωνίας με τη χώρα των Βάσκων…
Αναπόφευκτος, γιατί αναφερόμαστε στους Βάσκους με την ιστορικά αποδεδειγμένη πύρινη ιδιοσυγκρασία αλλά και τη δεινή βαθμολογική θέση της ομάδας τους. Η ομάδα, όσο κι αν προέρχεται από νίκη με 2-1 απέναντι στην Ατλέτικο Μαδρίτης, σχοινοβατεί με τη χαρακτηριστική φετινή της αστάθεια… Βρίσκεται στη 15η θέση με 9 βαθμούς, ισόβαθμη με τέσσερις (!) ομάδες: Αλμερία, Λα Κορούνια, Ελτσε, Λεβάντε. Τι συγκυρία, αλήθεια, ότι το πρώτο παιχνίδι με τον Μόγες στο πηδάλιο θα είναι ντέρμπι απέναντι στην… ομοιοπαθή Λα Κορούνια, στις 22 Νοεμβρίου.
Σε άλλη… κινούμενη άμμο καταλαβαίνει ότι βαδίζει κι ο ίδιος ο Μόγες! Ο Σκοτσέζος έπιασε τώρα δουλειά και είναι υποχρεωμένος να δώσει απαντήσεις μετά την παταγώδη αποτυχία του στον πάγκο της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, όσο κι αν τα έντεκα πετυχημένα χρόνια του, νωρίτερα, στην Εβερτον φαντάζουν σαν διαρκές άλλοθι…
Οπως και να ’χει, παρά τους… υψηλούς βιορυθμούς της εβδομάδας, βρήκε χρόνο ν’ ανοίξει διάλογο με την «Εφ.Συν.». Τον καλέσαμε στο Σαν Σεμπαστιάν λίγο μετά την υπογραφή του συμβολαίου με την ισπανική ομάδα. Ισπανική;
Και βέβαια, όσο η αύρα του πρόσφατου δημοψηφίσματος στην Καταλονία καταλάβαμε σε συζητήσεις φιλικού επιπέδου πως αξιοποιείται (εννοούμε τη λέξη!) διαφορετικά στον ισπανικό – βασκικό Βορρά απ’ ό,τι στην υπόλοιπη χώρα για ευνόητους λόγους… Η «κοινωνική Ρεάλ» όπως μεταφράζονται οι λέξεις «Ρεάλ Σοσιεδάδ», ή Ερεάλα, όπως είναι το βασκικό όνομα της ομάδας, σημαίνει για πολλούς λόγους πρόκληση για τον Σκοτσέζο. Κατ’ αρχάς επειδή δεν μιλά ισπανικά! Ο 51χρονος προπονητής χαμογέλασε:
«Ναι. Αυτό είναι πρόβλημα. Αλλά όπως όλα τα προβλήματα, λύνεται! Μιλώ έτσι, γιατί έχω δίπλα μου τους κατάλληλους ανθρώπους σε μια πανέμορφη πόλη που μ’ έχουν δεχθεί, χωρίς να υπερβάλλουν, με αντρίκειο τρόπο! Με καθαρές εξηγήσεις… Γιατί εμένα, ξέρεις, όπου κι αν δούλεψα, όπου κι αν έζησα, μέσα κι έξω απ’ τα γήπεδα, πάντα μου αρέσουν τα λίγα λόγια και η πολλή δουλειά! Δύσκολο ακούγεται να μη μιλάς την ίδια γλώσσα, αλλά μην ξεχνά κανείς ότι το ποδόσφαιρο έχει τη δική του… παγκόσμια κοινή γλώσσα. Και υπάρχουν πολλά παραδείγματα πετυχημένων συνεργασιών ακόμη κι αν δεν υπήρχε η γνώση της γλώσσας… Η μπάλα, το… νερό και το φαγητό πάντως έχω μάθει πώς λέγονται στα ισπανικά για να τα ζητώ όταν πρέπει!».
• Η κακή εμπειρία σας στο «Ολντ Τράφορντ» δεν δυσκόλεψε τη νέα συνεργασία;
Ευκαιρία, λοιπόν, να πω τώρα το στοιχείο που μ’ άρεσε απ’ την αρχή στους ανθρώπους της Ρεάλ Σοσιεδάδ… Σκέφτονται θετικά! Γι’ αυτούς δεν είμαι ο προπονητής που δεν τα κατάφερε στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, αλλά εκείνος που πέτυχε νωρίτερα στον πάγκο της Εβερτον! Αυτό μου είπαν από την αρχή της κουβέντας μας και ειλικρινά είναι ό,τι καλύτερο μπορούσαν να μου πουν για να διώξουν οτιδήποτε αρνητικό απ’ το μυαλό μου. Ηρθα σε πανέμορφη πόλη, έχω όρεξη για δουλειά σε μια ομάδα που διαθέτει ταλέντο και δυνατότητες.
• Και χαρακτηριστική αστάθεια! Στις πρώτες αγωνιστικές, όλες τις νίκες της δεν τις ακολούθησε νέα νίκη…
Το ξέρω… Είστε γελασμένοι, όμως, αν νομίζετε ότι αυτό είναι πρόβλημα για μένα… Μοιάζει με πρόβλημα, αλλά στην ουσία είναι κίνητρο! Ξέρω, όπως είπα, ότι η ομάδα έχει ταλέντο, που επίσης για κάποιους άλλους λόγους, όσους δεν ξέρω αλλά ούτε μ’ ενδιαφέρουν, μέχρι στιγμής δεν απέδωσε όσα περίμεναν απ’ τον εαυτό τους οι φίλοι της νέας ομάδας μου… Δεν ωραιοποιώ τίποτα! Δουλειά και αγάπη μεταξύ μας χρειάζεται κάθε παρόμοια προσπάθεια, για να πατήσει καλά μια ομάδα ανθρώπων σε κάθε χώρο, εντός κι εντός ποδοσφαίρου.
• Φέτος, ο στόχος της Ρεάλ Σοσιεδάδ εκ των πραγμάτων είναι η παραμονή… Γνωρίζουμε, όμως, ότι για ευνόητους λόγους νοσταλγούν τον Αλμπέρτο Ορμαετσέα, τον προπονητή των δύο τελευταίων πρωταθλημάτων, το 1981 και το 1982…
Χαμογελά. «Το ήξερα πριν έρθω! Να φανταστείτε ότι κάποιος απ’ τους παράγοντες ήδη μου φώναξε… “Αλμπέρτο, προχώρα!”. Και χαμογέλασε».
• Τι του απαντήσατε;
Χαμογέλασα. Δεν είπα κάτι! Αν ήθελα να του μιλήσω, θα του έλεγα ότι έχουμε δουλειά μπροστά μας… Είναι πρόκληση για όλους! Ηρθα στη διάρκεια του πρωταθλήματος και οφείλουμε να γνωριζόμαστε την ώρα που δουλεύουμε και να… δουλεύουμε την ώρα που γνωριζόμαστε! Δύσκολο είναι, αλλά για όλα υπάρχει ο τρόπος…
Περίοδος Τόσακ…
Η Ρεάλ Σοσιεδάδ έχει λόγους να εμπιστεύεται «τα χέρια από τη Μεγάλη Βρετανία», αφού κατέκτησε το Κόπα ντελ Ρέι του 2002 με την ισχυρή προσωπικότητα του Ουαλού Τζον Τόσακ στον πάγκο της.
Ηταν η τρίτη περίοδος Τόσακ στο Σαν Σεμπαστιάν… Τεχνικός υπεύθυνος της ομάδας και νωρίτερα για δύο τετραετίες (1985-89 και 1991-95). Κι ακόμα κανένας δεν ξεχνάει πως το ποδόσφαιρο στο Σαν Σεμπαστιάν διαδόθηκε στα πρώτα χρόνια του 20ού αιώνα από εργάτες και φοιτητές, που επέστρεψαν τότε από την Αγγλία, όπου είχαν βρεθεί μετανάστες για δουλειά και σπουδές αντίστοιχα…
Νέο χαμόγελο του προκάλεσαν οι ιστορικές υπενθυμίσεις μας! Για την ακρίβεια τις αγνόησε με τη γνωστή επωδό «προέχει το σήμερα!».
Και απέδειξε ότι το εννοεί γιατί αναφέρθηκε στον Ρούμπεν Πάρδο, «το παραγκωνισμένο ταλέντο της Ρεάλ Σοσιεδάδ», όπως συχνά γράφουν φέτος ισπανικές εφημερίδες…
Το σχόλιό του: «Υπάρχουν παίκτες ικανοί να παίξουν δημιουργικό ποδόσφαιρο. Εκτός του Πάρδο, υπάρχει ο Πριέτο, ο Κρανέρο, πολλοί άλλοι… Δεν θέλω να πω άλλα ονόματα αν και θα μπορούσα… Προέχει να γνωριστούμε. Να δουλέψουμε!».
• Το αποτέλεσμα με το ιδιαίτερο νόημα είναι αυτό στις 30 Αυγούστου: νίκη με 4-2 απέναντι στη Ρεάλ Μαδρίτης ενώ η νέα ομάδα σας έχανε με 2-0…
Παιχνίδι – επιχείρημα για τις δυνατότητές μας, αλλά τίποτα δεν αντέχει στον χρόνο, αν δεν γίνει δουλειά με πολλή σκέψη… Ετοιμος είμαι!
Και μήνυμα στους Ελληνες φίλους της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ
• Καλή τύχη είναι η ευχή μας απ’ την Ελλάδα, όπου υπάρχουν, όπως και σ’ όλο τον πλανήτη, πιστοί φίλοι της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Το μήνυμά σας ως… άλλο «αντίο»;
«Η Γιουνάιτεντ, πέρα από πρόσωπα, είναι ομάδα – σύμβολο. Ενας ολόκληρος, ξεχωριστός κόσμος, Ελληνες φίλοι! Ισως, μελλοντικά πάλι… Πού ξέρεις;»
