Ως πρότυπο έχει τον Ζιλμπέρτο Σίλβα. Ιδια θέση. Ιδια χώρα καταγωγής. Παρεμφερές μπόι και αγωνιστικά χαρακτηριστικά, αν και στο πέτο του πρώην αρχηγού της Εθνικής Βραζιλίας λαμπυρίζουν πολύ περισσότερα παράσημα. Ο Γουίλιαν Αράο ήταν σαφής όταν φόρεσε την πράσινη φανέλα με το τριφύλλι στο στήθος.
«Ο Παναθηναϊκός θέλει να κατακτήσει τίτλους. Εγώ είμαι νικητής και σε άλλους συλλόγους κατάφερα να κερδίσω τίτλους. Ηθελα να έρθω για να συνδράμω σ’ αυτή την προσπάθεια. Είναι ένας μεγάλος σύλλογος. Εχω παρακολουθήσει κάποια ματς και ξέρω επίσης ότι σε αυτόν τον σύλλογο έχουν αγωνιστεί αρκετοί παίκτες-θρύλοι. Ειδικά ένας από τους αγαπημένους μου, ο Ζιλμπέρτο Σίλβα. Ηταν ένας εκ των κορυφαίων στη θέση μου. Ξέρω πράγματα, μίλησα και με τον Μπερνάρ, γνωρίζω πού ήρθα. Σ’ έναν μεγάλο σύλλογο για να τον βοηθήσω με όλες μου τις δυνάμεις», ήταν τα πρώτα του λόγια. Ντεμπούτο έκανε στην Μπράγκα για λίγα λεπτά στο τέλος του αγώνα. Ακολούθησε το πρώτο του ματς ως βασικού μπροστά στον κόσμο του Παναθηναϊκού στο ιστορικό γήπεδο της Λεωφόρου απέναντι στον Βόλο. Ηταν εμφανές ότι είχε τρακ. Οπως επίσης ότι του έλειπαν η επικοινωνία με τους συμπαίκτες του και ο αγωνιστικός ρυθμός.
Ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς, ωστόσο, δεν δίστασε να του δώσει φανέλα βασικού και στο επόμενο ματς πρωταθλήματος στα Γιάννενα, απέναντι στον τοπικό ΠΑΣ. Και ο Αράο τον δικαίωσε πανηγυρικά με την αγωνιστική του εικόνα, αλλά και την ικανότητά του να χρησιμοποιηθεί σε πάνω από μία θέση. Ο Βραζιλιάνος μέσος είναι το νέο πολυεργαλείο του Σέρβου προπονητή ή, αν προτιμάτε καλύτερα, αυτός που βάζει την πιο ισχυρή υποψηφιότητα για να το αποτελέσει.
Στα Γιάννενα αγωνίστηκε για 73 λεπτά στη θέση «6». Στο τελευταίο 20λεπτο μετακινήθηκε στη θέση του στόπερ ως παρτενέρ του Μπαρτ Σένκεφελντ. Η εμφάνισή του ήταν άκρως ελπιδοφόρα. Η παρουσία του στη μεσαία γραμμή ήταν κυριαρχική. Οσο περνούσε η ώρα στον αγωνιστικό χώρο γινόταν όλο και καλύτερος. Αναχαίτιζε με επιτυχία τους αντιπάλους του (είναι ζήτημα να έχασε μία μονομαχία με τους αντιπάλους), έπαιζε σίγουρα και απλά κάνοντας πολύ λίγα λάθη (στις πάσες είχε ποσοστό επιτυχίας μεγαλύτερο του 85%), ήταν κυριαρχικός στον αέρα καθαρίζοντας όλες τις εναέριες διεκδικούμενες μπάλες.
Εδιωξε ουκ ολίγες φορές την μπάλα από την περιοχή τόσο με τα πόδια όσο και με το κεφάλι και γενικότερα έβγαινε πρώτος στην μπάλα «σβήνοντας» τους οποίους πιθανούς κινδύνους μπορούσαν να δημιουργηθούν για την εστία του Μπρινιόλι. Είναι προφανές ότι ακόμα δεν έχει φτάσει στο 100% ετοιμότητας, αλλά με το… καλησπέρα έδειξε ότι μπορεί να αποτελέσει μια λύση πρώτης γραμμής για την ομάδα του Ιβάν Γιοβάνοβιτς.
