Μακάρι τα λόγια του, όσα μας χάρισε (κυριολεκτούμε) χθες ο 39χρονος Εμανουέλ Αντεμπαγιόρ (φωτ.) να μπορούσαμε να τα αναρτήσουμε στον τοίχο απέναντι από το γραφείο των πολιτικών μας, όσων θα ζητήσουν και πάλι την ψήφο μας. Μα, και εντός των δικών μας χώρων εργασίας, καθημερινής κίνησης.
Ο επιθετικός από το Τόγκο αποφάσισε να ανακοινώσει το τέλος της ενεργού δράσης ύστερα από αλήθεια ακριβές παραστάσεις ως παίκτης των Ρεάλ, Μάντσεστερ Σίτι, Τότεναμ, Μονακό, Αρσεναλ, Κρίσταλ Πάλας, Μετς, Ολίμπια Ασουνθιόν, Μπασακσεχίρ και Κάισερσπορ στην Τουρκία, με περισσότερα από 200 (212 για την ακρίβεια) γκολ στο ενεργητικό του. «Και τώρα;» τον ρωτήσαμε χθες – είχε ανοίξει τους διαύλους επικοινωνίας με τον απλό κόσμο και όχι μόνο με δημοσιογράφους ώστε, όπως μας μήνυσε, «να κατανοήσω τις επιρροές που άσκησε η παρουσία μου». Χρήσιμο ερέθισμα για εμάς οι τελευταίες λέξεις του. Αρα, ρωτήσαμε, γιατί σε ενδιαφέρουν οι αντανακλάσεις της καριέρας σου;
«Επειδή στη γη που γεννήθηκα, στο Τόγκο της φτώχειας και της προσωπικής περηφάνιας, το πρώτο που έμαθα ώστε να γίνομαι καλύτερος άνθρωπος είναι να ρωτώ τον εαυτό μου “ποια είναι τα λάθη σου, τι δεν έκανες καλά;”. Ετσι και τώρα. Αυτοκριτική, σκεπτόμενος τους στόχους που είχα θέσει πριν φορέσω ποδοσφαιρικά παπούτσια αλλά και τη μορφή που έλαβαν οι σχέσεις μου με όσους ήταν γύρω μου στη διάρκεια της πορείας μου σε τόσες διαφορετικές χώρες. Μόνο έτσι θα είμαι αληθινά χρήσιμος και στη συνέχεια επειδή συνεχίζω να βλέπω το μέλλον μου στο ποδόσφαιρο».
Αγνοούμε ακόμη και τα εμπνευσμένα γκολ, από τα πολλά που θυμόμαστε πως πέτυχες, ώστε να σου πούμε «ευχαριστώ» για τη στάση ζωής που προτείνεις στη σημερινή εποχή-παγκόσμια δίνη…
