Ουαλική σύμπνοια; Με πατρική φλόγα αλλά και «κατανόηση συμπαίκτη» (δική του η έκφραση προς την «Εφ.Συν.»), ο 59χρονος Μαρκ Χιουζ ανέλαβε να ξεπροβοδίσει τον Γκάρεθ Μπέιλ από την ποδοσφαιρική παρουσία στην ιδιωτική ζωή που ανατέλλει. «Μόλις στα 33 χρόνια του», παρατηρήσαμε και ο τωρινός προπονητής της Μπράντφορντ αλλά επιθετικός υψηλού επιπέδου στα χρόνια του ‘80 και του ‘90 (Μπαρτσελόνα, Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ καρπώθηκαν το χάρισμά του) συνοπτικά απάντησε «και τι μ’ αυτό;». Αναλυτικά:
«Ναι, μπορείτε να πείτε πως ο τρόπος παιχνιδιού του Μπέιλ και τα χαρίσματά του, δηλαδή ταχύτητα και τεχνική, ήταν ικανά να τον συντηρήσουν στα γήπεδα για πολλά χρόνια ακόμη. Αλλά εκείνος ξέρει καλύτερα. Παρόμοια απόφαση σε ηλικία ακμής πρέπει να γίνεται σεβαστή, επειδή τα 33 χρόνια, όχι με πιεστικές προϋποθέσεις όπως άλλοτε, στο σύγχρονο ποδόσφαιρο είναι χρονικό σημείο κορύφωσης της καριέρας παικτών. Παρόμοια απόφαση παίκτη με τις δικές του ικανότητες αποδεικνύει ωριμότητα. Δεν γνωρίζουμε να υπάρχει αστάθμητος παράγοντας που τον υποχρέωσε να πει «τέλος», άρα η θέλησή του να φύγει τώρα που βρίσκεται σε περίοδο αγωνιστικής και πνευματικής ωριμότητας για την καριέρα του είναι σοφία! Μη φοβάστε τη λέξη. Σοφία! Ωστε να πει «τέλος» τώρα και να μην περιφέρεται, σε μεγαλύτερη ηλικία, για να βρει ομάδα».
● «Ρονάλντο» θυμίζουν τα ίδια λόγια.
Στον Μπέιλ αναφέρονται τα δικά μου. Κάθε παίκτης, πόσο μάλλον σε παρόμοιο υψηλό επίπεδο, είναι ένας αυτοτελής, ξεχωριστός κόσμος. Αρα οι συγκρίσεις, οι παραβολές δεν είναι πάντα εύστοχες. Ο Μπέιλ, τώρα που λέει «αντίο», ξέρει πως θα του πουν «καλή συνέχεια στη ζωή σου» και «ευχαριστούμε για το θέαμα που πρόσφερες στην αγάπη μας για την μπάλα» φίλοι του ποδοσφαίρου από πολλές γωνιές του πλανήτη. Αναγνώριση-παράσημο.
