«Το κτήνος της κεφαλιάς»; Καλά, τόσο δεκτικά, ευγενικά είναι τα… κτήνη; Αυτό είχαμε αναρωτηθεί το 2006, παραμονές έναρξης του Παγκόσμιου Κυπέλλου στη Φρανκφούρτη, μετά το τέλος της συνάντησης με τον 55χρονο τότε Χορστ Χρούμπες, όταν θυμηθήκαμε το γνωστό προσωνύμιό του.
Ήταν προπονητής της Εθνικής Γερμανίας για παίκτες κάτω των 19 ετών και όταν δύο χρόνια αργότερα (2008), γιόρτασε με τους μικρούς Γερμανούς την κατάκτηση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος, η ανάμνηση της συζήτησης μαζί του μας επέτρεψε να μην απορήσουμε για την ίδια επιτυχία. Εμείς -και το πετύχαμε εν μέρει- επιχειρούσαμε να στρέψουμε τη συζήτηση στην εμπειρία του από Παγκόσμια Κύπελλα και Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα, εκείνος επέμενε να μιλά για «ανάπτυξη, προετοιμασία νέων ποδοσφαιριστών και παράλληλα συγκροτημένων χαρακτήρων μέσω του ποδοσφαίρου». Είχε προηγηθεί (2004) η απρόσμενη άνοδος της Ελλάδας του φίλου του, Ότο Ρεχάγκελ, στην κορυφή της Ευρώπης και μας μίλησε σαν… Έλληνας οραματιστής! Δεν περίμενε ερώτησή μας:
«Τι γίνεται στην Ελλάδα με τη μεγάλη επιτυχία σας; Αποδείξατε πως μπορείτε, επειδή ταλέντο υπάρχει σε Έλληνες παίκτες, να διακρίνεστε αν ακολουθείτε σχέδιο δράσης. Στο χέρι σας είναι».
●Παγκόσμιο Κύπελλο ενώπιόν μας. Περιμένετε να δείτε νέα αγωνιστική πρόταση από εθνική ομάδα;
«Η μπάλα σε αυτό το υψηλό επίπεδο ενός Παγκόσμιου Κυπέλλου πάντα επιτρέπει το νέο στοιχείο, το καλεί ο υψηλός βαθμός δυσκολίας για παίκτες και προπονητές. Όταν σε παρόμοιο υψηλό επίπεδο Παγκόσμιου Κυπέλλου ή Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος πιέζεσαι για το αποτέλεσμα, το αποτέλεσμα δεν είναι μόνο απαγορευτικό άγχος αλλά και γέννηση ιδεών. Οι απαιτήσεις μεγάλων διοργανώσεων γεννούν ευελιξία στη σκέψη, αρκεί βέβαια να υπάρχει η αναγκαία βάση. Και αυτή είναι η σωστή αίσθηση για τις δυνατότητες της δικής σου ομάδας αλλά και των αντιπάλων σου. Αυτά είναι τα επιχειρήματα της ευελιξίας στη σκέψη προπονητή αλλά και παικτών μπροστά στις απαιτήσεις μεγάλων ποδοσφαιρικών ραντεβού».
«Σωστά! Τέτοιες εθνικές ομάδες αλλά και σύλλογοι οδηγούν το χάρισμά τους ως την επιτυχία».
● Το φονικό βλέμμα του Χορστ Χρούμπες πριν στείλετε την μπάλα στα γαλλικά δίχτυα, στο τελευταίο κρίσιμο πέναλτι του ημιτελικού με τη Γαλλία, στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1982 (Ισπανία) χρειάστηκε ανάλογη πνευματική προεργασία ή μόνο αποφασιστικότητα;
«Δεν… θυμάμαι! Ψέματα λέω… Είπα στον εαυτό μου “μπορείς, πρέπει” και όλα έγιναν πιο απλά».
● Δεν μπορούν όλοι να μεταλλάξουν την κρισιμότητα σε ευκαιρία.
«Ναι, είναι δύσκολο, όπως τότε απέναντι σε αρτίστες Γάλλους, αλλά υπάρχει τρόπος».
● Γερμανική κοσμοθεωρία.
«Συμφωνώ αλλά η διαύγεια και στο γήπεδο, όπως και στην κοινή καθημερινότητα, ακόμη κι αν υπάρχουν έμφυτες προϋποθέσεις, αποκτάται και αποδίδει. Μέσο; Η δουλειά με σχέδιο στην προπόνηση».
