Ο Τούντορ ξέρει τι θέλει και πού ήρθε

Αν υπάρχει ένας χαρακτηρισμός που σχεδόν αυθόρμητα βγαίνει από το στόμα καθενός απ’ όσους άκουσαν τον Ιγκορ Τούντορ να αναλύει τις σκέψεις του για τη συνεργασία του με τον ΠΑΟΚ είναι «συνειδητοποιημένος».

Εχει καταλάβει πού ήρθε, τι θέλει να κάνει και πώς πρέπει να το επιδιώξει. Ο 37χρονος Κροάτης χαρακτήρισε την επιλογή του ΠΑΟΚ πρόκληση για τον ίδιο και έτσι είναι. Οταν η προηγούμενη ομάδα σου είναι η Χάιντουκ, το να βρεθείς στον πάγκο του Δικεφάλου ισοδυναμεί με ευκαιρία που μπορεί να σε εκτοξεύσει. Αρκεί, όμως, να κάνεις με επιτυχία όλα τα βήματα που απαιτούνται μέχρι το τέλος του δρόμου.

Κατ’ αρχάς, πρέπει να ξεπεράσει την αμφισβήτηση που υπάρχει για την ταμπέλα «νεαρός και άπειρος». Ξέρει ότι του ασκείται κριτική γι’ αυτό και απάντησε: «Κάθε προπονητής είναι συνεχώς σε θέση κρίσης. Στην αρχή τού λένε ότι είναι πολύ νέος, μετά όταν μεγαλώνει, του λένε ότι γέρασε. Η ηλικία είναι μία μόνο παράμετρος από το πακέτο που περιλαμβάνει γνώση του αντικειμένου και ικανότητα να την περνάς μέσα στο γήπεδο».

Ο Κροάτης γνωρίζει ότι ένα άλλο στοίχημα είναι αυτό της πειθαρχίας. «Ποτέ δεν είχα πρόβλημα με τους παίκτες. Εκτός κι αν οι παίκτες είχαν προβλήματα με τους κανόνες. Αλλά οι κανόνες είναι ίδιοι για όλους», τόνισε, εξηγώντας: «Οταν κάποιος αργεί να έρθει στο πρωινό για κάποια λεπτά, ενώ άλλος έτρεξε για να προλάβει να ‘ρθει στην ώρα του, είναι θέμα έλλειψης σεβασμού προς τους συμπαίκτες του. Κανείς δεν μπορεί να είναι πάνω από την ομάδα. Ολοι πληρώνονται στην ώρα τους, κάθε πρώτη του μηνός. Οταν δεν σέβονται τους κανόνες, πρέπει να πληρώνουν. Ολοι. Είναι δουλειά μου να το λέω και να το εφαρμόζω αυτό».

Ενα ακόμη στοιχείο που πρέπει να υπογραμμιστεί είναι ότι ο νέος προπονητής του ΠΑΟΚ δεν μπήκε στο… τριπάκι να τάξει τίτλους και διακρίσεις, όπως έχουν κάνει οι περισσότεροι από τους προκατόχους του. Υποσχέθηκε μόνο δουλειά και μια ομάδα που θα έχει νοοτροπία νικητή, την οποία ο ίδιος καλλιέργησε ως παίκτης της Γιουβέντους.

«Θέλω ο κόσμος να έρχεται στην Τούμπα και να αναγνωρίζει τη δουλειά που γίνεται. Να βλέπει παίκτες να παλεύουν. Καθαρή σκέψη με ή χωρίς την μπάλα στα πόδια, σωστό παιχνίδι με κοντινές πάσες, αλλά και στον κενό χώρο. Να έχουμε κοντά τις γραμμές μας, να παίζουμε ζώνη όταν πρέπει. Αυτό θέλω. Δεν σκέφτομαι αν μείνω πέντε, δέκα χρόνια. Θέλω να κάνω τη δουλειά μου. Και δεν μπορώ να υποσχεθώ τίποτα, δεν μπορώ να υποσχεθώ αποτελέσματα ότι θα τερματίσουμε πρώτοι, δεύτεροι, πέμπτοι».

Ακόμη και το γεγονός ότι βγάζει τον εαυτό του από την ευθύνη των μεταγραφών, αναγνωρίζοντας ότι ο Αρνεσεν έχει τον τελικό λόγο, είναι δείγμα συνειδητοποίησης της θέσης στην οποία βρίσκεται. Θέλει μεν παίκτες που να ξέρουν ποδόσφαιρο, γρήγορους, έξυπνους και καλούς τακτικά, αλλά ξέρει ότι δεν είναι δουλειά του να τους βρει.

Φυσικά, το ότι ξέρει πού πατά δεν σημαίνει αυτόματα ότι θα πετύχει. Σίγουρα, όμως, διαχειρίζεται την κατάσταση με όλες τις ιδιαιτερότητες που υπάρχουν στον ΠΑΟΚ. Γι’ αυτό και όταν του ζητήθηκε να τοποθετηθεί πάνω στο γεγονός ότι κανείς προπονητής δεν έβγαλε τη σεζόν στην εποχή Σαββίδη, απάντησε με χιούμορ: «Δηλαδή, θα κάνω επανάσταση;».