Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Ιβάν Σαββίδης φέρνει στον ΠΑΟΚ στέλεχος από τη Σαχτάρ. Το είχε κάνει και με τον Λούμπος Μίχελ στα τέλη του 2015 και ο Σλοβάκος βετεράνος διαιτητής, όντας εξοικειωμένος με την κουλτούρα των μεγαλοεπιχειρηματιών του πρώην ανατολικού μπλοκ και με όπλο ότι μπορούσε να μιλήσει απευθείας στα ρωσικά με τον ισχυρό άνδρα του «δικεφάλου του Βορρά», κατάφερε να κάνει ουσιαστική δουλειά. Προφανώς και ο Ζοσέ Μπότο, στα τρία χρόνια που έμεινε στην ουκρανική ομάδα, μπολιάστηκε στην «ανατολική» νοοτροπία και υπό αυτό το πρίσμα μπορεί να αποτελέσει ιδανική επιλογή. Ωστόσο, υπάρχουν κάποιες άλλες παράμετροι που θα κρίνουν το πρόσημο της συνεργασίας που θα είναι διάρκειας 2,5 ετών. Η βασικότερη, το αν η έλευση του 55χρονου Πορτογάλου συνοδευτεί και από την εφαρμογή ενός ξεκάθαρου πλάνου για τη δημιουργία μιας νέας ομάδας.
Θα πρέπει, πρώτα απ’ όλα, να διευκρινιστούν οι στόχοι, αν θα πάει άμεσα για την κατάκτηση του τίτλου ή θα ρίξει το βάρος στη δημιουργία ενός νεανικού συνόλου με την προοπτική εκτός από κούπες να φέρει και μπόλικο χρήμα στα ταμεία. Ο Λουτσέσκου δείχνει ότι προτιμά να δουλεύει με έμπειρους και θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα «κουμπώσει» στη διαφορετική φιλοσοφία του Μπότο.
Το στοίχημα είναι μεγάλο, πρώτα και κύρια για την οικογένεια Σαββίδη, που πρέπει να δείξει ότι έχει μάθει από αστοχίες του παρελθόντος, όπως το άδοξο φινάλε της συνεργασίας με τον Φρανκ Αρνεσεν, που είχε πάει στην Τούμπα μετά βαΐων και κλάδων, φέρνοντας μαζί του νεαρούς παίκτες.
