Η βαθμολογική συγκομιδή του Παναθηναϊκού έως τώρα στο πρωτάθλημα είναι μία απ’ τα ίδια χάλια με τα αμέσως προηγούμενα χρόνια. Μετά και την ήττα από την ΑΕΚ στο ΟΑΚΑ, το «τριφύλλι» βρίσκεται εκτός πλέι οφ και δεν έχει καταφέρει να νικήσει σε ντέρμπι.
Εχασε από τον ΠΑΟΚ και την Ενωση, έφερε ισοπαλία με τον Ολυμπιακό και ηττήθηκε από τον Αρη. Με βάση τον κυνισμό των βαθμών, δεν υπάρχει ο παραμικρός λόγος αισιοδοξίας, καμία έννοια προόδου.
Πίσω από τους αριθμούς, ωστόσο, υπάρχει η εικόνα. Η βαθμολογική εικόνα κατ’ αρχάς που δείχνει ότι υπολείπεται μεν ένα βαθμό από τον ΠΑΣ Γιάννινα αλλά ταυτόχρονα απέχει δύο βαθμούς από τον ΠΑΟΚ και την τρίτη θέση. Αλλά και η αγωνιστική εικόνα, που καταδεικνύει ότι έχει αυξηθεί η ανταγωνιστικότητα της ομάδας, ασχέτως εάν πέρυσι είχε νικήσει τον Ολυμπιακό σπάζοντάς του το αήττητο, είχε επικρατήσει της ΑΕΚ (2-1) και είχε φέρει ισοπαλία (1-1) στα πλέι οφ, δεχόμενη μάλιστα το γκολ στις καθυστερήσεις.
Στο τέλος έκανε μια… τρύπα στο νερό και κατάφερε να χάσει ακόμα και το τρένο της Ευρώπης!
Δύο ή τρία αποτελέσματα μεμονωμένα θα σου γυρίσουν μπούμερανγκ στην πορεία με μαθηματική ακρίβεια εάν δεν επιλέξεις τον δύσκολο δρόμο: να κυριαρχείς στο γήπεδο, να έχεις την μπάλα, να πολιορκείς και να δημιουργείς υποσχόμενες ευκαιρίες. Το εύκολο είναι να καταστρέφεις και να βγαίνεις στην αντεπίθεση. Αλλά η χαρά δεν θα κρατήσει πολύ.
Η ειδοποιός διαφορά στην αγωνιστική εικόνα του Παναθηναϊκού μέσα σε λίγους μήνες καταδεικνύει ότι ο Γιοβάνοβιτς δουλεύει προς τη σωστή κατεύθυνση και ότι το «τριφύλλι» οφείλει να στηρίξει τη δουλειά του, αλλά και να τη θωρακίσει η διοίκηση με τα κατάλληλα όπλα για να έρθουν άμεσα καλύτερα αποτελέσματα. Αρχής γενομένης από τον Γενάρη. Με παίκτες ποιότητας τύπου Μπεργκ και Λέτο κι όχι με νέες «καραβιές» ξένων αμφιβόλου ποιότητας. Χορτάσαμε από δαύτους.
