ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ efsyn.gr , Σπύρος Τσάμης
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Η περίπτωση-σχέση του Τζιοβάνι Σιμεόνε με τη θεία του Νατάλια δεν είναι ακριβώς ίδια με εκείνη του Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι με τη Μέριλιν Μονρόε ή του Μπενίτο Μουσολίνι με τη Μαργκερίτα Σαλβάτι (τα πρώτα ιστορικά παραδείγματα που αυθόρμητα γέννησε η μνήμη μας!)… Αλλά και στην περίπτωση του επιθετικού της Βερόνα που έχει στρέψει, με την αγωνιστική έκρηξή του, πάνω του όλα τα βλέμματα στην Ιταλία, τη ρίζα της σκέψης του «ναι, ακόμη και τις στιγμές που προσπαθώ στο γήπεδο για το καλύτερο», βεβαιώνει ο ίδιος, οδηγεί μια γυναίκα, η θεία του Νατάλια! Ως γνωστόν «πίσω από κάθε μεγάλο άνδρα κρύβεται μια σημαντική γυναίκα» (επιτρέψτε μου: Σ’ ευχαριστώ, λοιπόν, μαμά Χριστίνα).

Τι λέγαμε; Α, μα και βέβαια για εκείνη που έβαλε σε δημιουργικό δρόμο τη σκέψη τού, δανεικού από την Κάλιαρι, 26χρονου επιθετικού της Βερόνα, «με την κατανόηση της ζωής» όπως διευκρινίζει ο ίδιος όταν καλείται να δικαιολογήσει τα λόγια του, «σ’ εκείνη χρωστώ ακόμη και την αγωνιστική απόδοσή μου, τη στάση ζωής μου μέσα στα γήπεδα» όπως είπε και πάλι τώρα που, με δικό του γκολ, έσπασε το απόλυτο βαθμών της πρωτοπόρου Νάπολι. Είχαν προηγηθεί τον Οκτώβριο τα τέσσερα γκολ εναντίον της Λάτσιο («αγαπημένης ομάδας του πατέρα μου όταν έπαιζε ποδόσφαιρο») και τα δύο απέναντι στη Γιουβέντους, εύλογη η ανάδειξή του σε «παίκτη του μήνα».

Αμέσως μετά την αναφορά του σε προπονητή και συμπαίκτες ως εκείνους που βοηθούν την ακμή του, συχνά στο παρελθόν πριν και ύστερα από αυτούς (!) αναφέρεται, λοιπόν, στη θεία του Νατάλια: «Μου έδειξε τον δρόμο της ανησυχίας, της γνώσης, με δίδαξε επικοινωνία, μεταφυσικές ανησυχίες, πολλά ακόμη που τώρα με οδηγούν. Οταν παίζουμε εκτός έδρας, εντός και εκτός Ιταλίας, αρχικά, για την πόλη όπου βρισκόμαστε ρωτώ «πού βρίσκεται το μουσείο της;» και ζητώ άδεια από τον προπονητή για να το επισκεφθώ».

Το «μεγαλείο της ζωής»

Η Αλια είναι η 28χρονη κόρη της θείας Νατάλια, συστήθηκε, διαδικτυακά, στην «Εφ.Συν.» ως «ένα ακόμη πρόσωπο που μαγνητίζεται από τον ψηφιακό κόσμο αλλά μόνο για είσοδο σε πηγές γνώσης». Πριν τονίσει πως δεν υπάρχει λόγος να αισθανόμαστε έκπληξη για την απονομή τιμών από τον «Τσολίτο», όπως είναι η εύλογη προσωνυμία του Τζιοβάνι Σιμεόνε («Τσόλο» ήταν ο πατέρας του Ντιέγκο όταν ως παίκτης ζούσε κι εκείνος την ακριβή εμπειρία πλάι στον Ντιέγκο Μαραντόνα): «Η Νατάλια ήταν πάντα ένας ανήσυχος άνθρωπος και αυτή την ανησυχία, το ενδιαφέρον της για το «μεγαλείο της ζωής», όπως είναι η αγαπημένη έκφρασή της, το μετέδωσε σε όσους υπήρχαν γύρω της, έτσι και στον «Τσόλο»… Δεν είναι τυχαίο πως ο ίδιος τονίζει ότι οι σχέσεις με συμπαίκτες και αντιπάλους του στο γήπεδο είναι μέσα σεβασμού, αυτό και αλληλοσεβασμού, ακόμη και την ώρα που η ένταση του παιχνιδιού ίσως οδηγεί σε διαξιφισμούς! «Σε κάθε στιγμή υπάρχει κάτι που μπορείς να πάρεις για να ενισχυθείς», είναι μια από τις οδηγίες που άφησε σε όλους μας η Νατάλια, έτσι και στον Τζιοβάνι…».

Και μη νομίζετε πως η Νατάλια χρειάζεται… αχθοφόρο για να της κουβαλά διπλώματα, τίτλους σπουδών. Οπως καταλάβαμε, η μέση στάθμη της μόρφωσής της όχι μόνο δεν απαγόρευσε, αντίθετα ήταν σημείο εκκίνησης (αν όχι εκτίναξης) της ανησυχίας-γενέτειρας συγκρότησης λοιπόν για την ίδια και όσους την περιβάλλουν. Οι… πάσες της προς τον ανιψιό της, πυρπολητή κάθε αντίπαλης άμυνας, αποδεικνύονται πιο σημαντικές από την τελική πάσα ακόμη και χαρισματικού συμπαίκτη από τη μεσαία γραμμή.