Η απογοητευτική εικόνα στην Τούμπα έχει χαλάσει το κλίμα στην ΑΕΚ κι έχει φέρει, με ευκολία μάλιστα, συμπτώματα των πολλών αντίστοιχων περιπτώσεων στο πρόσφατο παρελθόν. Στο επίκεντρο ο Βλάνταν Μιλόγεβιτς, όπως συνήθως συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις με τους προπονητές. Οχι άδικα βέβαια, αφού η εικόνα στο ματς με τον ΠΑΟΚ ήταν το αποκορύφωμα μιας σειρά μέτριων ώς απογοητευτικών εμφανίσεων σε όλα τα επίσημα ματς μέχρι τώρα με τον Σέρβο τεχνικό στον πάγκο.
Ακόμη και στο ματς με τον ΟΦΗ, που η ΑΕΚ για ένα μεγάλο διάστημα ήταν πολύ καλή, δεν κατάφερε να αποφύγει την ανατροπή-σοκ στο τέλος και να μην κερδίσει ένα ματς στο οποίο μέχρι το 78΄προηγούνταν με 0-3! Και κανείς δεν ξεχνάει τον αποκλεισμό-σοκ από τη Βελέζ, επίσης με δύο απογοητευτικές εμφανίσεις.
Μ’ αυτά και μ’ αυτά το τελευταίο ματς πριν από τη διακοπή, στο Αγρίνιο με τον Παναιτωλικό αύριο, έχει αποκτήσει οριακό χαρακτήρα στο μυαλό των περισσοτέρων. Μπορεί να μην υπάρχει διάθεση για περιπέτειες, αλλά η πρόσφατη ιστορία έχει δείξει πως όταν αρχίζει αυτή η κουβέντα στην ΑΕΚ, και έστω και σε επίπεδο εκτιμήσεων τα αμέσως επόμενα ματς συνδέονται με χαρακτήρα κριτηρίου για τον προπονητή, έχει ξεκινήσει στην ουσία η αντίστροφη μέτρηση.
Οπως έχουν πάει τα πράγματα στην Ενωση την τελευταία τριετία δύσκολα μπορεί να ξεφύγει από αυτό. Κι άλλωστε από τον Μιλόγεβιτς λείπει ένα βασικό στοιχείο, που θα μπορούσε να του δώσει κι άλλα περιθώρια: δεν έχει παρουσιάσει απολύτως τίποτα το ενθαρρυντικό. Τον χρόνο τώρα πρέπει να τον κερδίσει ο ίδιος. Αλλιώς όποιες και να είναι οι προθέσεις, δύσκολα πλέον μπορείς να σταθείς σε αυτή την ΑΕΚ με σερί αρνητικών αποτελεσμάτων. Και ένας ώς δύο βαθμοί σε τρία εκτός έδρας ματς, αν δεν κερδίσει τον Παναιτωλικό, δεν θα είναι και επιτυχία…
