Εδώ και κάποια χρόνια η Πρέμιερ Λιγκ διαφημίζει ότι έχει έξι ομάδες υψηλού επιπέδου, που τις αποκαλεί Big-6. Οι δύο του Μάντσεστερ, η Λίβερπουλ, η Τσέλσι, η Τότεναμ και η Αρσεναλ. Οπως φαίνεται, όμως, οι δυο τελευταίες δεν μπορούν να ανήκουν στην ίδια κατηγορία με τις άλλες.
Αυτός ο πρόλογος δεν είναι μια προσπάθεια μείωσης της χθεσινής μεγάλης νίκης της Αρσεναλ επί της Τότεναμ. Οι «κανονιέρηδες» θύμισαν την ομάδα του Βενγκέρ με Ανρί, Πιρές κ.λπ., διαλύοντας τη συμπολίτισσα με 3-1 στο ντέρμπι του βόρειου Λονδίνου. Οι γηπεδούχοι είχαν πετύχει όλα τους τα γκολ από το ημίχρονο και μάλιστα με μεγάλη άνεση, που συνόδευσε μια εξαιρετική εμφάνιση. Ομως, μην ξεχνάμε ποια δείχνει να είναι η φετινή Αρσεναλ. Αυτή που ξεκίνησε με τρεις σερί ήττες και που μέχρι χθες είχε δυο νίκες με σκορ 1-0 και κακές εμφανίσεις. Το ταβάνι της δεν είναι πολύ υψηλό. Οχι μόνο φέτος, αλλά και τα προηγούμενα χρόνια, αφού μην ξεχνάμε ότι πέρυσι απέτυχε να βγει στην Ευρώπη.
Πάντως το χθεσινό παιχνίδι ήταν μεγαλύτερη «κατραπακιά» για την Τότεναμ. Μια ομάδα που ξεκίνησε με τρεις νίκες τη σεζόν (έστω και με 1-0 όλες), εκ των οποίων και μία επί της πρωταθλήτριας Μάντσεστερ Σίτι. Στη συνέχεια, μετρά τρεις απανωτές ήττες, όλες από ομάδες του Λονδίνου και με «τριάρες»: 3-0 από την Κρίσταλ Πάλας, 0-3 από την Τσέλσι, 3-1 από την Αρσεναλ χθες.
Οι «πετεινοί» είναι μια ομάδα με καλό υλικό, με παίκτες πρώτης γραμμής όπως ο Κέιν, ο Σον, ο Γιορίς. Ομως, δεν μπορεί να πρωταγωνιστήσει. Και το γεγονός ότι το 2019 έπαιξε τελικό Τσάμπιονς Λιγκ ήταν κάτι καθαρά συγκυριακό και αρκετά τυχερό. Ο Ποκετίνο δεν μπόρεσε να τη φέρει στην κορυφή, ο Μουρίνιο δεν πλησίασε καν, ούτε τώρα ο Νούνο Εσπιρίτο Σάντος.
