Ολοι οι δρόμοι οδηγούσαν στη Ρώμη…

Η χθεσινή ημέρα, η 12η Ιουλίου, ήταν μέρα γιορτής για την Ιταλία, ειδικά στη Ρώμη, οι κάτοικοι της οποίας βγήκαν στους δρόμους για να αποθεώσουν τους ήρωες του «Ουέμπλεϊ».

Και οι ποδοσφαιριστές της «Σκουάντρα Ατζούρα», ταυτόχρονα οικοδεσπότες και υψηλοί καλεσμένοι στο πανηγύρι, το διασκέδασαν με την ψυχή τους. Φορώντας τα μετάλλιά τους στο στήθος και με τη σειρά του ο καθένας επιδεικνύοντας το τρόπαιο και τραγουδώντας αμέτρητες φορές τον εθνικό ύμνο μαζί με τον κόσμο. Fratelli d’Italia, αδέλφια της Ιταλίας…

Κι αν ήταν αποκαμωμένοι από τον ελάχιστο ύπνο και το ταξίδι της επιστροφής από το Λονδίνο που πραγματοποιήθηκε τα ξημερώματα, δεν τους φάνηκε καθόλου. Υστερα από ελάχιστη ξεκούραση σε ξενοδοχείο της Ρώμης, επισκέφθηκαν αρχικά το Κυρινάλιο, την επίσημη κατοικία του Ιταλού προέδρου Σέρτζο Ματαρέλα, που την Κυριακή παρακολούθησε από τα επίσημα του «Ουέμπλεϊ» τη στέψη της «Σκουάντρα Ατζούρα».

Και, όταν πανηγύρισε το γκολ του Λεονάρντο Μπονούτσι, θύμισε τον μακαρίτη Σάντρο Περτίνι, εκ των προκατόχων του στον προεδρικό θώκο, που ακριβώς την ίδια μέρα 39 χρόνια νωρίτερα, στις 11 Ιουλίου 1982, πανηγύριζε από το πάλκο του «Σαντιάγο Μπερναμπέου» τη μουντιαλική επικράτηση της Ιταλίας επί της Δυτικής Γερμανίας με 3-1.

Κατόπιν κατευθύνθηκαν στην έδρα της ιταλικής κυβέρνησης, το Παλάτσο Κίτζι της Πιάτσα Κολόνα, όπου τους υποδέχτηκε ο πρωθυπουργός Μάριο Ντράγκι. Εκεί βρισκόταν και ο Ματέο Μπερετίνι, ο Ιταλός τενίστας που προχθές λίγες ώρες πριν από τον τελικό του «Ουέμπλεϊ» έδωσε τη δική του μάχη απέναντι στον μεγάλο Νόβακ Τζόκοβιτς στον τελικό του Ουίμπλεντον. Και το δικό του βραβείο ως φιναλίστ στο βρετανικό Οπεν φιγούραρε δίπλα στο κύπελλο «Ανρί Ντελονέ» που η Ιταλία κατέκτησε στο Λονδίνο.

Οταν τελείωσαν οι βραβεύσεις, ξεκίνησε ουσιαστικά το πραγματικό πανηγύρι στους δρόμους του ιστορικού κέντρου της Ρώμης, καθώς οι Ιταλοί διεθνείς, ο Ρομπέρτο Μαντσίνι και οι συνεργάτες του επιβιβάστηκαν πάνω σε ένα ανοιχτό διώροφο λεωφορείο. Ο κόσμος τραγουδούσε ασταμάτητα το σύνθημα «Οι πρωταθλητές της Ευρώπης είμαστε εμείς» (I campioni d’Europa siamo noi) και υπαγόρευε τους χορούς στον ρυθμό του «Seven Nations Army» (κλασικού ήχου πλέον στα ιταλικά γήπεδα).

Δεν έλειψε βέβαια και το μεγάλο… χιτ της ιταλικής ομάδας, το σύνθημα που ξεκίνησαν οι ίδιοι οι ποδοσφαιριστές: «Σπίνα, Σπίνα» για τον Λορέντσο Σπινατσόλα, τον εκπληκτικό αριστερό μπακ που λαβώθηκε, αλλά ακολούθησε όλους τους πανηγυρισμούς με πατερίτσες και ένα τεράστιο χαμόγελο στα χείλη.

Το χαμόγελό του ταίριαζε με αυτό της Ιταλίας. Η οποία για πρώτη φορά διασκέδαζε τόσο έντονα, μετά την περσινή δοκιμασία της από τον κορονοϊό. Και η σκοτεινή εικόνα των φορτηγών που μέσα στην άγρια νύχτα συνέδεαν τα νοσοκομεία με τα νεκροτομεία στο Μπέργκαμο την άνοιξη του 2020 είχε πια αντικατασταθεί από ουρές αυτοκινήτων που χτυπούσαν ρυθμικά τις κόρνες τους και πανηγύριζαν για μια νέα Αναγέννηση, που ξεκίνησε και αυτή στη Φλωρεντία. Στο προπονητικό κέντρο του Κοβερτσιάνο…