Πολύ λάδι και… τηγανίτα τίποτα

Η ανανεωμένη Εθνική Ισπανίας έχει τη φανέλα, αλλά σε καμία περίπτωση δεν διαθέτει την ποιότητα της προηγούμενης δοξασμένης βερσιόν. Μπορεί να διατηρεί σχεδόν το ίδιο στιλ παιχνιδιού, με καλή κυκλοφορία της μπάλας -οι 419 πάσες στο πρώτο ημίχρονο είναι ρεκόρ από το 1980 που ξεκίνησε να κρατάει στατιστικά η opt-, με διαρκείς πλαγιοκοπήσεις, με ασφυκτική πίεση για γρήγορη ανάκτηση της κατοχής, ωστόσο είναι προφανές ότι αυτή η φουρνιά έχει πρόβλημα να βρει δίχτυα. Χάνει πολλές ευκαιρίες ή δεν αξιοποιεί όσες καταφέρνει να δημιουργεί.

Η ειδοποιός διαφορά φαίνεται πως εντοπίζεται στην απουσία ενός κλασικού φορ περιοχής, τύπου Νταβίντ Βίογια ή Φερνάντο Τόρες, που έβρισκαν τον τρόπο να στέλνουν την μπάλα στα δίχτυα. Το ίδιο συνέβη και χθες στην πρεμιέρα της Σεβίλης με αντίπαλο τη συνειδητοποιημένη και καλοστημένη Σουηδία. Με άλλα λόγια, «πολύ λάδι και τηγανίτα τίποτα».

Είναι που είναι λοιπόν… στραβό το κλίμα, το έφαγε και ο Λουίς Ενρίκε με τις επιλογές του και η νίκη που είχε κριθεί απαραίτητη δεν ήρθε. Οι περισσότεροι συμπατριώτες του, του άσκησαν δριμύτατη κριτική για τον απλούστατο λόγο ότι αφενός δεν ξεκίνησε με τον πιο κλασικό και φορμαρισμένο επιθετικό που διαθέτει στο ρόστερ του, τον Ζεράρ Μορένο, κι αφετέρου γιατί άργησε να τον βάλει. Ο 29χρονος στράικερ ήταν το πολυβόλο της Βιγιαρεάλ στον δρόμο για την κατάκτηση του φετινού Europa League -και όχι μόνο. Μέτρησε 30 γκολ, εκ των οποίων τα 23 στο πρωτάθλημα και τα 7 στην Ευρώπη. Ενα από αυτά ήταν στον τελικό με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ (το οποίο ισοφάρισε ο Καβάνι για να στείλει το ματς στην παράταση) και το πέναλτι που εκτέλεσε αργότερα, τίναξε τα δίχτυα του Ντε Χέα.

Ο Μοράτα των 19 γκολ και των αμέτρητων ακυρωμένων (λόγω VAR) δεν σημάδεψε σωστά, όταν του παρουσιάστηκαν οι πρώτες ευκαιρίες. Κι έτσι πήγε στράφι η κατοχή της τάξης του 76% και το 0-0 λογίζεται πλέον ως η πρώτη γκέλα της «Φούρια Ρόχα».

Αυτό σημαίνει ότι ήδη άρχισε να μπαίνει πίεση στην ομάδα, την οποία πρέπει να σηκώσουν παίκτες που δεν έχουν συνηθίσει να το κάνουν με την Εθνική, με τον αρχηγό (Μπουσκέτς) να περιμένει το ΟΚ να επιστρέψει από την περιπέτεια με τον κορονοϊό και τον Τζόρντι Αλμπα να βγαίνει όσο πιο μπροστά μπορεί ένα αριστερό μπακ με επιθετικές τάσεις και καταβολές.

Από την άλλη, το αφεντικό των Σουηδών, Γιαν Αντερσον, στο τέλος θα… βγει και παραπονούμενος, γιατί, έτσι όπως πήγε το ματς, αν ο Μπεργκ και ο Ισακ ήταν πιο προσεκτικοί, θα είχε τινάξει την μπάνκα στον αέρα! Οχι ότι το «Χ» τού ήρθε άσχημα. Κάθε άλλο.