«Αιτίες για θέαμα στην “άσκηση ετοιμότητας”»

«Das Kopfball Ungeheuer» ή αγγλιστί «Ηeader beast», τα γνωστά προσωνύμιά του σε σχέση με την κεφαλιά, αντίστοιχα «της κεφαλιάς τεράστιος» και «το κτήνος της κεφαλιάς»! Η έμφαση του αδίστακτου ανταποκρίνεται μόνο στο αγωνιστικό πρόσωπό του, όταν ως ποδοσφαιριστής, αλήθεια, ήταν ικανός να παρασύρει άμυνες με το εκτόπισμα και τον δυναμισμό του. Από τη γνωριμία μας το 2006 στη Βρέμη, παραμονές έναρξης του Παγκοσμίου Κυπέλλου της Γερμανίας, ώς σήμερα, η επικοινωνία επιβεβαιώνει την αντίθεση της προσωπικότητάς του με τον θηριώδη σέντερ φορ τού χθες!

Ευγενής, διακριτικός, ο 70χρονος πλέον Χορστ Χρούμπες ελκύει τον διάλογο. Εσπευσε να συμβάλει ως προπονητής, τον Μάιο, στην επάνοδο του «λατρεμένου» του Αμβούργου από τη δεύτερη στη μεγάλη κατηγορία, όμως η ομάδα που ταυτίστηκε μαζί της ως παίκτης δεν τα κατάφερε.

«Δουλειά με στόχο την ανάπτυξη», προαναγγέλλει για τη νέα περίοδο. Αλήθεια, τι… προαναγγέλλει για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα που μόλις ξεκίνησε; Διοργάνωση που έχει την προσωπική σφραγίδα του Χρούμπες. Στα ιταλικά γήπεδα το 1980, Ελλάδας παρούσης στον όμιλο της -τότε Δυτικής- Γερμανίας, εκείνος, στα 29 χρόνια του, πέτυχε και τα δύο γκολ στον τελικό (2-1) με το Βέλγιο. Το σουτ – μαχαιριά που ξύρισε το χόρτο στο πρώτο γκολ (10΄) και η… συνήθης κεφαλιά – γκολ της νίκης (πιο δυνατή και από ευθύβολο σουτ) στο δεύτερο (88΄) νίκησαν τον Ζαν Μαρί Πφαφ, έναν από τους τερματοφύλακες – σύμβολα της θέσης του υπερασπιστή στην εποχή του. Οι Βέλγοι τότε και τώρα που φαντάζουν και πάλι βασικοί υποψήφιοι διάκρισης. Ο Χορστ Χρούμπες φρόντισε να εξορθολογίσει την αρχική αναφορά. Τα αγωνιστικά στοιχεία οφείλουν να έπονται:

«Πριν μιλήσουμε για το Βέλγιο, θέλω να ευχηθώ “ανώδυνη διοργάνωση”, με κριτήριο την υγεία όλων όσοι θα λάβουν μέρος. Ας γίνει το ποδόσφαιρο γέφυρα αισιοδοξίας στη δύσκολη περίοδο που ζούμε! Εμπειρία και ομοιογένεια χαρακτηρίζουν το τωρινό Βέλγιο, λοιπόν, προϋποθέσεις φιλόδοξης πορείας είναι αυτά τα δύο στοιχεία. Ειπώθηκε και συμφωνώ πως “αν δεις τον μέσο όρο ηλικίας των Βέλγων, θα καταλάβεις πως έχουν τον κατάλληλο, με κριτήριο τον συνδυασμό της ήδη σημαντικής εμπειρίας σχεδόν όλων των παικτών με τη φυσική ενέργεια” (σ.σ.: ακριβής αναφορά, μόνο ένας από τους 25 Βέλγους παίκτες είναι κάτω των 20 ετών).

Στον όμιλό του, διακρίνω στην Εθνική Ρωσίας ταχύτητα με την μπάλα στα πόδια, τη ζητάμε πάντα οι προπονητές στην εποχή μας. Δεν θα πω “η εποχή της πανδημίας καραδοκεί για να πλήξει τα προτερήματα κάθε ομάδας”. Η πανδημία είναι κοινή πραγματικότητα, άρα, όσο κι αν ακούγεται σκληρή άποψη, τα ποσά ίσως είναι ανάλογα με τις ειρηνικές εποχές της καθημερινότητας. Ακόμη κι αν οι έδρες των παιχνιδιών φαίνεται πως θα επηρεάσουν την τελική απόδοση πολλών ομάδων, ο κατάλληλος χειρισμός των παιχνιδιών από τους πάγκους είναι ικανός να επιτρέψει σε δεδομένα πλεονεκτήματα κάθε ομάδας να επιπλεύσουν. Ασκηση ετοιμότητας είναι αυτή η διοργάνωση, το αναγνωρίζω! Αλλά δεν αναιρεί δεδομένες ικανότητες, όπως και προβλήματα των ομάδων».

Ποιες άλλες ομάδες τον εμπνέουν;

«Βλέπω θεαματική βελτίωση των Ιταλών, θράσος από τους Κροάτες, τους Αγγλους να αναπροσαρμόζουν, συχνά με επιτυχία, τον τρόπο του παιχνιδιού τους. Σκληρή ομάδα τους Σκοτσέζους, γνωρίζουμε πολύ καλά τους περισσότερους Αυστριακούς επειδή παίζουν σε γερμανικές ομάδες, άλλη μια ομάδα με συνύπαρξη έμπειρων με ικανούς μικρούς η Αυστρία. Η Γερμανία; Μπορεί! Αρκεί να κάνει την αυτοκριτική της. Ακούγομαι επιφυλακτικός; Αυτό δεν σημαίνει πως δεν ελπίζω “ετοιμότητα της τελευταίας στιγμής, παράγωγο βέβαια σκληρής δουλειάς” όπως θυμάστε πως σας είχα πει άλλοτε. Στον όμιλό μας, η Γαλλία έχει όλα τα στοιχεία για να διακριθεί. Η Ιταλία; Ψάχνει την αυτοεπιβεβαίωση με νέα λογική στο παιχνίδι της, υπάρχουν λόγοι να αισιοδοξούμε για καλό θέαμα».

Το ποδόσφαιρο; Αλλαξε! «Ναι, αναπόφευκτα, όπως πολλά γύρω μας… Παραμένει όμως ισχυρό βίωμα, ικανό να ενισχύσει το ενδιαφέρον του κόσμου».