Εφτασε η εβδομάδα στην οποία θα συμπληρωθεί το παζλ του Euro 2020. Το βράδυ της Πέμπτης 12 Νοεμβρίου διεξάγονται τέσσερις τελικοί των πλέι οφ, ώστε να προκύψουν οι τέσσερις τελευταίες ομάδες της 24άδας.
Στον 1ο τελικό, η Ουγγαρία υποδέχεται την Ισλανδία. Δυο από τις ευχάριστες εκπλήξεις της προηγούμενης διοργάνωσης στα γαλλικά γήπεδα κονταροχτυπιούνται για μια θέση στον 6ο όμιλο της διοργάνωσης, τον αποκαλούμενο «όμιλο του θανάτου», όπου βρίσκονται ήδη η Πορτογαλία, η Γαλλία και η Γερμανία.
Στον 2ο τελικό, η Σλοβακία φιλοξενείται από τη Βόρεια Ιρλανδία στο Μπέλφαστ. Οι Σλοβάκοι απέτρεψαν έναν τελικό ανάμεσα στις δυο Ιρλανδίες, καθώς απέκλεισαν το Εϊρε στον ημιτελικό του περασμένου μήνα. Τόσο η Σλοβακία όσο και οι Βορειοϊρλανδοί ήταν παρόντες στη διοργάνωση του 2016, όμως τώρα υπάρχει θέση μόνο για μία ομάδα. Και η θέση αυτή βρίσκεται στον 5ο όμιλο των τελικών, μαζί με τις Ισπανία, Σουηδία και Πολωνία.
Ο 3ος τελικός φέρνει αντιμέτωπες τη Σερβία και τη Σκοτία. Εδώ μιλάμε για δυο ομάδες που έχουν να δώσουν το «παρών» στα τελικά ενός Euro τουλάχιστον μία 20ετία: η Σερβία από το 2000, ενώ η Σκοτία από τη διοργάνωση του 1996 που είχε διεξαχθεί στα γήπεδα της Αγγλίας. Το ενδιαφέρον αυτής της αναμέτρησης εντοπίζεται και στον όμιλο στον οποίο θα τοποθετηθεί η νικήτρια, τον Δ’. Εκεί πέραν της Τσεχίας βρίσκονται η Αγγλία και η Κροατία. Ητοι είναι εξασφαλισμένη η «ίντριγκα» είτε προκριθούν οι Σκοτσέζοι (ένα βρετανικό ντέρμπι) είτε οι Σέρβοι (βαλκανική κόντρα).
Από τον 4ο τελικό των πλέι οφ θα προκύψει σε κάθε περίπτωση μια «Σταχτοπούτα» για τη διοργάνωση του Euro. Ούτε η Γεωργία ούτε η Βόρεια Μακεδονία έχουν αγωνιστεί στα τελικά οποιασδήποτε μεγάλης διοργάνωσης. Ηδη είναι υπέρβαση ότι έχουν φτάσει έως αυτό το σημείο – και η περίπτωσή τους «φωτογραφίζει» αυτό που υποστήριζαν οι επιτελείς της UEFA όταν λάνσαραν το Nations League, πως θα δώσει ευκαιρίες για συμμετοχή στo Euro σε εθνικές ομάδες που μέσω προκριματικών δεν θα έφταναν ποτέ εκεί. Να σημειώσουμε ότι η νικήτρια αυτού του τελικού θα τοποθετηθεί στον 3ο όμιλο, με τις Ολλανδία, Ουκρανία και Αυστρία.
Ολα ωραία μέχρι εδώ και με το καλό να ξεκαθαρίσουν και οι τελευταίες τέσσερις θέσεις για το ρόστερ των 24 ομάδων. Τι θα γίνει όμως με την ίδια τη διοργάνωση που, βάσει σχεδιασμού, θα διεξαχθεί σε 11 χώρες και 12 πόλεις;
Η πανδημία του κορονοϊού, όπως ήταν φυσιολογικό, δεν επέτρεψε τη διεξαγωγή του Euro 2020 στην ώρα του, δηλαδή πέρυσι το καλοκαίρι. Η απόφαση ελήφθη σχετικά νωρίς την άνοιξη για την αναβολή του κατά έναν χρόνο. Τότε η ανάγκη ήταν να μπουν στο περιθώριο οι διοργανώσεις εθνικών ομάδων και το καλοκαίρι να δοθεί προτεραιότητα στα εγχώρια πρωταθλήματα και κύπελλα και κατόπιν στα ευρωπαϊκά παιχνίδια. Οπερ και εγένετο… Με λίγο σπρώξιμο από εδώ και με λίγες αλλαγές στο format από εκεί, ολοκληρώθηκαν τα πάντα και ξεκίνησε η νέα σεζόν που βρίσκεται πλέον σε εξέλιξη.
Ολα αυτά μπορεί να δίνουν την ψευδαίσθηση της κανονικότητας, όμως δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο. Ο κορονοϊός είναι εδώ, πιο άγριος στο δεύτερο κύμα του, και έχει πάλι επιβάλει lockdown στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης.
Το ποδόσφαιρο όμως σε υψηλό επίπεδο δεν έχει σταματήσει. Τα υγειονομικά πρωτόκολλα της UEFA και των ομοσπονδιών-μελών της μέχρι στιγμής αποδεικνύονται αποτελεσματικά, τα ανά την Ευρώπη γήπεδα είναι -στη συντριπτική πλειοψηφία τους- κλειστά και τα ματς συνεχίζονται.
Το Euro 2020 όμως είναι… άλλου παπά ευαγγέλιο. Ναι μεν υπάρχουν έτοιμα πρωτόκολλα, όμως το αρχικό σχέδιο για 11 χώρες και 12 πόλεις φαντάζει πολύπλοκο και -όσο περνά ο καιρός και δεν υπάρχει εμβόλιο- ουτοπικό. Εντεκα χώρες σημαίνει διαρκείς μετακινήσεις μεταξύ εδαφών με διαφορετικούς νόμους και δεσμεύσεις ως προς την καραντίνα και ανεβασμένο ρίσκο μόλυνσης.
Τις περασμένες εβδομάδες είδαν το φως της δημοσιότητας φήμες που φέρουν την UEFA να προσανατολίζεται σε αλλαγή του πλάνου με τις 12 έδρες και τις 11 χώρες, ει δυνατόν μεταφορά όλης της διοργάνωσης σε μία χώρα, ώστε να δημιουργηθεί πιο εύκολα μια «φούσκα» τύπου Λισαβόνας για τους παίκτες και τις ομάδες. Οι εν λόγω φήμες μιλούσαν μάλιστα έντονα για ανάληψη όλης της διοργάνωσης από τη Ρωσία, για δυο λόγους. Πρώτον, διαθέτει πολλά, ολοκαίνουργια ή πρόσφατα ανακαινισμένα γήπεδα και προπονητικά κέντρα λόγω της διοργάνωσης του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2018. Δεύτερον, σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, παρουσιάζει πολύ χαμηλό ποσοστό θανάτων ανά κρούσματα – αν και εικάζεται ότι τα σχετικά στοιχεία που παρέχουν οι ρωσικές υπηρεσίες «ρετουσάρονται» και απέχουν αρκετά από την πραγματικότητα.
Η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία απάντησε ότι «πρόθεσή μας είναι να διοργανώσουμε το Euro 2020 με το ήδη υπάρχον format και συνεργαζόμαστε στενά με όλες τις πόλεις για την προετοιμασία τους».
Ομως η ανακοίνωση δεν σταμάτησε εκεί, αφήνοντας πλέον όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά: «Με δεδομένη την αβεβαιότητα γύρω από την εξέλιξη του Covid-19, την οποία δεν μπορεί να ελέγξει ούτε η UEFA ούτε οι τοπικές διοργανώτριες αρχές, είναι αυτή τη στιγμή πολύ νωρίς για να πούμε αν στα παιχνίδια αυτά του Ιουνίου και του Ιουλίου θα υπάρχουν περιορισμοί ως προς την προσέλευση των θεατών ή και την έδρα διεξαγωγής τους. Οι προσπάθειές μας στρέφονται στον σχεδιασμό ενός τουρνουά και στις 12 έδρες με τους θεατές παρόντες. Αποφάσεις αντίθετες στο πλάνο αυτό ίσως ληφθούν, αν κριθούν απαραίτητες, όσο θα πλησιάζουμε προς τη διοργάνωση».
Ητοι, «παραμένουμε ως έχουμε», αλλά και «δεν αποκλείεται τίποτε». Μάλιστα ο πρόεδρος της UEFA Αλεκσάντερ Τσέφεριν είχε δηλώσει πρόσφατα σε ισπανικό κανάλι ότι «εξετάζουμε όλα τα ενδεχόμενα. Το σίγουρο είναι ότι το τουρνουά θα γίνει. Είτε σε έντεκα είτε σε πέντε είτε σε μία χώρα, αν χρειαστεί…».
Πάντως όσο ο κορονοϊός καλπάζει στην Ευρώπη, η προοπτική αφαίρεσης εδρών από την εξίσωση για λόγους υγείας και ασφάλειας των ποδοσφαιριστών γίνεται ολοένα και πιο πιθανή. Συν ότι μια τέτοια επιχειρηματολογία θα επιτρέψει στην UEFA να αφαιρέσει από το ρόστερ των εδρών το Μπακού, που προβληματίζει και λόγω της εμπόλεμης σύρραξης μεταξύ Αζερμπαϊτζάν και Αρμενίας για το Ναγκόρνο Καραμπάχ.
