Δεν μπορούσε να βρει καλύτερη στιγμή η Ρεάλ Μαδρίτης για να συνέλθει. Προερχόταν από δύο απρόσμενες εντός έδρας ήττες, απέναντι στην Κάδιθ (0-1) και τη Σαχτάρ Ντονιέτσκ (2-3) και είχαν μαζευτεί σύννεφα πάνω από το κεφάλι του Ζινεντίν Ζιντάν.
Ομως οι παίκτες του τον έβγαλαν από τη δύσκολη θέση, νικώντας μέσα στο «Καμπ Νόου» την Μπαρτσελόνα με 3-1, στο πρώτο clàsico της ιστορίας που διεξάχθηκε κεκλεισμένων των θυρών. Τα σύννεφα –προς το παρόν– απομακρύνθηκαν, ενώ παράλληλα οι «μερένγκες» κατάφεραν ένα δυνατό χτύπημα στον μεγαλύτερο αντίπαλό τους στην Ισπανία παίρνοντας και ένα πολύ πειστικό goal average.
Η Ρεάλ έδειξε τις άγριες διαθέσεις της από τα πρώτα λεπτά και προηγήθηκε με ωραιότατο γκολ του Φέντε Βαλβέρδε μόλις στο 5ο λεπτό, από έξυπνη πάσα του Καρίμ Μπενζεμά. Η απάντηση ήταν άμεση από τους «μπλαουγράνα», με φάση που ξεκίνησε από τα πόδια του Λιονέλ Μέσι, πήγε στον Τζόρντι Αλμπα για την ασίστ και κατόπιν στον Ανσου Φάτι για το 1-1. Το παιχνίδι ήταν θεαματικό, είχε φάσεις, όχι όμως σε επίπεδο παλαιότερων clàsicos, ούτε στο υψηλό επίπεδο έντασης και ταχύτητας που πλέον παίζεται η μπάλα από τις κορυφαίες ευρωπαϊκές ομάδες (βλ. Μπάγερν Μονάχου).
Στο δεύτερο ημίχρονο, η Ρεάλ Μαδρίτης ήταν ανώτερη, πιο ρεαλιστική, πιο συμπαγής, με τέλειες αλληλοκαλύψεις σε κάθε φάση – κάτι που πιστώνεται στον προπονητή της, ο οποίος παρέταξε πραγματικά την πιο σωστή ενδεκάδα, με τους παίκτες που αυτόν τον καιρό είναι οι καλύτεροι σε κάθε θέση. Αντίθετα, ο Ρόναλντ Κούμαν απέτυχε στις… εξετάσεις που έδινε η νέα Μπαρτσελόνα του.
Γιατί για κάθε καλή ενέργεια του Ανσου Φάτι μπροστά, υπήρχε πίσω μια άμυνα ευάλωτη που δημιουργούσε νευρικότητα στον «ρούκι» των clàsicos, τον τερματοφύλακα Νέτο. Υπήρχε και ο πολλά υποσχόμενος Πέδρι, που όμως πέρασε απαρατήρητος όταν ο Ολλανδός τον έβαλε βασικό σε έναν τέτοιο αγώνα ειδικών συνθηκών. Υπήρχε και η λυπηρή εικόνα του Σέρτζι Μπουσκέτς, που πλέον δεν είναι για τέτοια ματς και θα ‘πρεπε ο προπονητής του να μην τον εκθέτει τόσο. Αυτό που κατάλαβε, για παράδειγμα, ο Ζιντάν και δεν έβαλε τον Μαρτσέλο στον αγώνα…
Το ματς κρίθηκε σε ένα πέναλτι που έκανε ο Λονγκλέ στον Σέρχιο Ράμος στο 63ο λεπτό και υπέδειξε το VAR. Ηταν παράβαση – τράβηγμα φανέλας στην περιοχή, με τον Γάλλο να εμποδίζει τον Ισπανό να πάει προς την μπάλα. Οι Καταλανοί έγιναν έξαλλοι, με το σκεπτικό ότι τέτοιες φάσεις γίνονται με το τσουβάλι σε κάθε αγώνα – αν αυτό μπορεί να αποτελέσει επιχείρημα.
Εκτοτε η όποια αυτοσυγκέντρωσή τους πήγε περίπατο. Ο Ράμος έδωσε το προβάδισμα στους «μερένγκες», που πήραν τον απόλυτο έλεγχο του αγώνα. Στο τελευταίο εικοσάλεπτο, ο Μέσι είχε ήδη σταματήσει να τρέχει και να προσπαθεί, ενώ ο Κούμαν άργησε να αντιδράσει. Ξύπνησε στο 82’ για τρεις μαζεμένες αλλαγές, όμως ήταν πολύ αργά. Η ομάδα του αποσυνδέθηκε ακόμα περισσότερο, με αποτέλεσμα να πετύχει ο Λούκα Μόντριτς το ωραιότερο γκολ του clàsico.
Η Μπαρτσελόνα βρίσκεται εδώ και πολύ καιρό σε κρίση αγωνιστική –από τον καιρό που κατέφτασε στη Βαρκελώνη ο Κίκε Σετιέν– και η προχθεσινή ήττα δεν ήρθε ως «κεραυνός εν αιθρία».
Ηδη, όσες φορές είχε αντιμετωπίσει στρωμένες και συμπαγείς ομάδες όπως η Σεβίλη και η Χετάφε, δεν μπορούσε να νικήσει. Απλώς προχθές φάνηκε ότι ο Κούμαν έχει ακόμα πολλή δουλειά μπροστά του. Κυρίως επειδή ο φετινός Λιονέλ Μέσι δεν κάνει τη διαφορά ούτε «καθαρίζει» τους αγώνες όπως συνήθιζε. Κάτι που πρέπει πρώτη απ’ όλους να συνηθίσει η ίδια η ομάδα του…
