Τι αφήνει ο Δώνης, τι κρατάει και τι πετάει ο Πογιάτος

Ο 42χρονος Ντάνι Πογιάτος είναι και επισήμως από την περασμένη Τρίτη ο διάδοχος του Γιώργου Δώνη στον πάγκο του Παναθηναϊκού. Με παράσημο την επιτυχημένη παρουσία του στην ακαδημία της Ρεάλ Μαδρίτης, όντας μάλιστα Καταλανός στην καταγωγή και δίχως να έχει υπάρξει παλαίμαχος άσος της «βασίλισσας», αλλά και με μεγάλο ερωτηματικό το γεγονός ότι θα καθίσει για πρώτη φορά στην καριέρα του σε πάγκο επαγγελματικής ομάδας.

Η επιλογή του βαραίνει ασφαλώς τον Τσάβι Ρόκα που θα πιστωθεί ή θα χρεωθεί όσα πράξει ο συμπατριώτης του προπονητής στο διετές διάστημα συνεργασίας του με το «τριφύλλι», εάν και εφόσον αυτό ολοκληρωθεί.

Ο Πογιάτος αναλαμβάνει τα ηνία του Παναθηναϊκού σε μια χρονική στιγμή που ο μεγαλομέτοχος της «πράσινης» ΠΑΕ Γιάννης Αλαφούζος έχει επανενεργοποιηθεί πλήρως κι έχει αυξήσει αρκετά το μπάτζετ, φιλοδοξώντας να επανέλθει ο σύλλογος σε τροχιά διεκδίκησης τροπαίων. Συν τοις άλλοις, από φέτος δεν υφίσταται η ευρωπαϊκή τιμωρία, άρα είναι προφανές ότι η επόμενη αγωνιστική περίοδος αποτελεί ορόσημο για το «τριφύλλι» και εφαλτήριο για νέο ξεκίνημα.

Τι αφήνει ο Δώνης

Ολα τα παραπάνω έρχονται σαφώς σε αντιδιαστολή με τις συνθήκες που επικρατούσαν στον Παναθηναϊκό τέτοια εποχή πριν από δύο χρόνια, όταν ο Γιώργος Δώνης έπαιρνε το χρίσμα από τον Νίκο Νταμπίζα και καθόταν στην άκρη του «πράσινου» πάγκου.

Ο σύλλογος βολόδερνε μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας δίνοντας την εντύπωση ότι βρίσκεται υπό κατάρρευση. Με απαγόρευση μεταγραφών, με ευρωπαϊκό ban και με μείον έξι (-6) βαθμούς στην αφετηρία του πρωταθλήματος, δεν ήταν λίγοι όσοι πίστευαν ότι ελλοχεύει ακόμα και κίνδυνος υποβιβασμού, την ίδια στιγμή που το μπάτζετ ήταν πενιχρό και τα οικονομικά προβλήματα άλυτα.

Η μεγαλύτερη παρακαταθήκη του Δώνη στον Παναθηναϊκό ήταν ότι κράτησε την ομάδα όρθια εκείνη την περίοδο. Για την ακρίβεια, κάτι περισσότερο από όρθια. Οι πιτσιρικάδες που έριξε στα βαθιά, προεξάρχοντος των Μπουζούκη (σχεδόν ρούκι τότε) και Χατζηγιοβάνη, τρέλαναν την Ελλάδα με τον πρώτο γύρο που πραγματοποίησαν και οι εφιαλτικές σκέψεις πήγαν άμεσα περίπατο.

Ο δεύτερος γύρος ήταν προβληματικός αλλά αυτό δεν αναιρεί ότι ο Δώνης παρουσίασε ένα ανταγωνιστικό σύνολο τηρουμένων των αναλογιών και έχοντας στο οπλοστάσιό του… νεροπίστολα.

Η δεύτερη σεζόν του στον Παναθηναϊκό ήταν ανάποδη. Οι μεταγραφικοί περιορισμοί άρθηκαν αλλά ο θησαυρός αποδείχθηκε άνθρακας και το ξεκίνημα της ομάδας ήταν τραγικό. Ο Νταμπίζας πλήρωσε το μάρμαρο και απολύθηκε. Ο Δώνης έστω και αργά μπόρεσε κι έβαλε το νερό στα αυλάκι, με συνέπεια ο Παναθηναϊκός να κλείσει τη σεζόν, σε κανονική περίοδο και πλέι οφ, αξιοπρεπώς.

Η υγεία στα αποδυτήρια και το δέσιμο μεταξύ των παικτών ήταν η δεύτερη σημαντική παρακαταθήκη του. Το κλίμα στο «τριφύλλι» αυτή τη διετία ήταν από τα καλύτερα των τελευταίων ετών κι αυτό το πιστώνονται ο ίδιος και οι συνεργάτες του.

Η τρίτη του παρακαταθήκη ήταν η εξέλιξη αρκετών παικτών της ομάδας. Την πρώτη σεζόν ήταν ο Μπουζούκης με τον Χατζηγιοβάνη που ανέβασαν αισθητά τις μετοχές τους. Τη δεύτερη ο Πούγγουρας, ο Διούδης, ο Μακέντα και ο Σένκεφελντ. Ταυτόχρονα πήραν το βάπτισμα του πυρός κι άλλοι πιτσιρικάδες. Ο Αλεξανδρόπουλος, ο Ζαγαρίτης, ο Σερπέζης, ο Ξενόπουλος, ο Χριστογεώργος. Πολλοί παίκτες από τα σπλάχνα του Παναθηναϊκού θα έχουν να λένε ότι έκαναν το ντεμπούτο τους επί των ημερών του. Δεν είναι αμελητέο.

Μία επιπλέον παρακαταθήκη σχετίζεται με το αμιγώς ποδοσφαιρικό σκέλος και την τακτική ευελιξία, τη διδαχή διάφορων συστημάτων από τον Δώνη προς τους παίκτες. Ο Παναθηναϊκός αυτά τα δυο χρόνια έμοιαζε με χαμαιλέοντα. Πότε με πέντε στην άμυνα και έμφαση στο επιθετικό τρανζίσιον, πότε με τετράδα, κυριαρχικό ποδόσφαιρο και κατοχή μπάλας. Σ’ ένα μόνο ματς μπορούσε να αλλάξει ο σχηματισμός πάνω από τέσσερις φορές κι αυτό είναι σαφώς κέρδος για το άμεσο μέλλον σε μία ομάδα με χαμηλό μέσο όρο ηλικίας.

Τι πετάει, τι κρατάει ο Πογιάτος

Ο Ντάνι Πογιάτος δεν βρίσκει καμένη γη. Αυτό είναι σαφές. Ερχεται για να κάνει το επόμενο βήμα, να εξελίξει την υπάρχουσα κατάσταση. Θα έχει περισσότερους ποιοτικούς παίκτες στη διάθεσή του, μεγαλύτερο μπάτζετ, αλλά και πιο «ψημένους» τους ήδη υπάρχοντες ποδοσφαιριστές.

Αυτό που οφείλει να κρατήσει πάση θυσία είναι τα αποδυτήρια. Να διατηρήσει, πιο σωστά, το υγιές κλίμα της μεγάλης παρέας που θα συναντήσει.

Το δεύτερο είναι η ανταγωνιστικότητα της ομάδας στα μεγάλα ματς και η ικανότητα προσαρμογής και ευελιξίας της ανάλογα με τον αντίπαλο και τις συνθήκες.

Πρέπει να αφήσει όμως πάση θυσία την αφέλεια με την οποία πολλές φορές λειτούργησε ο Παναθηναϊκός επί Δώνη, την έλλειψη κυνισμού στο παιχνίδι της ομάδας, αλλά και την απουσία σκληράδας. Κυρίως το τελευταίο.

Ο Πογιάτος θα πρέπει να βρει τον τρόπο για να παρουσιάσει ένα σύνολο που να μπορεί να υποστηρίζει ένα κυριαρχικό και μοντέρνο ποδόσφαιρο, έχοντας ταυτόχρονα και την απαιτούμενη σκληράδα. Εδώ είναι Βαλκάνια, δεν είναι παίξε-γέλασε…