Μήπως και σήμερα, επέτειος τεσσάρων χρόνων από τον θάνατο του (2016), ακόμη κι αν ηχεί υπερβολή-πρόκληση, δικαιούμαστε να πούμε στην μορφή του που κατοικεί, ανεξίτηλη, στην καρδιά πως μ’ επιχείρημα την καλαισθησία στα όρια της αισθητικής πληρότητας που προσέφερε ως παίκτης, «ίσως ήταν…δικαίωμα σου να φύγεις νωρίς»;
Στα 68 χρόνια του, ως «υπερχρήστης του τσιγάρου» όπως είπε σαν σήμερα, λοιπόν, το 2016 ο καταλανός προσωπικός γιατρός… Σκληρή ηχεί η ίδια θεώρηση αλλά επιτρέπουν ,τουλάχιστον την γέννηση της στην σκέψη, η αξία ,οι ιδιότητες της παρουσίας του Γιόχαν Κρόϊφ!
Επικεφαλής του Αγιαξ στην δύση της δεκαετίας του 60 και στην αυγή εκείνης του ’70, άλλαξε το ποδόσφαιρο ,ανέτρεψε τον τρόπο που όλοι το γνώριζαν ως τότε! Χορευτής μπαλέτου, άτι με ή χωρίς την μπάλα στα πόδια, χωρίς να καταργείται η ουσία. Σίγουρα επειδή ο Θεός τον προίκισε με ατόφιο ταλέντο αλλά και επειδή θαρρείς ενσάρκωνε με την αρμονική προσαρμογή του στους ελεύθερους αλλά και κλειστούς χώρους του γηπέδου, την χωροταξία της Ολλανδίας.
Τμήμα γης βρίσκεται κάτω απ την επιφάνεια της θάλασσας,ο λαός της καλείται να εφεύρει εναλλακτικές εφαρμογές σε θέματα χώρου… Γέννηση και συμπίεση χώρου όπως κι εκείνος ,συνθήκες που ενέπνεαν συμπαίκτες,με ανάλογα ή, μη προσόντα,μέσω του Αγιαξ ν αλλάξουν τον τρόπο κατανόησης του ποδοσφαίρου. Οπως ύπο την μπαγκέτα του, στην Εθνική Ολλανδίας και την Μπαρτσελόνα. Παρά το εκ γενετής πρόβλημα στην καρδιά του επειδή τέτοιο ταλέντο αμβλύνει την κόπωση.
Τι συγκινητικό, ο υπογράφων να του «κλέψω» για την «Εφ.Συν», δέκα μέρες πριν απ τη φυγή του, λίγες λέξεις: «Ευχαριστώ για την αγάπη σας απ την Ελλάδα, παρακαλώ να εύχεστε για μένα…» μας είχε πει ο «Πυθαγόρας με ποδοσφαιρικά παπούτσια» όπως τον είχε αποκαλέσει ο Ντέϊβιντ Μίλερ των «Times».
