Μέρες… Ζοσέ Μοράις ζει η ΑΕΚ. Έτσι και πριν από τρία χρόνια, όταν τον Κετσπάγια που εκδιώχθηκε (δικαίως) διαδέχθηκε ο άπειρος ως πρώτος προπονητής, πρώην βοηθός του Μουρίνιο και η Ένωση πήγαινε από γκέλα σε γκέλα, χωρίς να τον διώχνουν, το ίδιο γίνεται και τώρα με τον Κωστένογλου.
Και τότε και τώρα, η ΑΕΚ λειτουργεί σαν ένας σύλλογος που δεν έχει σχέση με την πραγματικότητα του σημερινού ποδοσφαίρου και δυσκολεύεται να προσαρμοστεί σε αυτήν.
Είναι η μοναδική ομάδα, που όταν τίθεται ζήτημα προπονητή, χάνει τα αυγά και τα πασχάλια. Και για κακή της τύχη, τις μοναδικές φορές που έλυσε το θέμα γρήγορα και με αποφασιστικότητα, δεν της βγήκε. Δηλαδή με Πογέτ και Καρντόσο. Και μάλλον αυτό έχει κάνει ακόμη μεγαλύτερο το θέμα διαχείρισης του ζητήματος στον πάγκο.
Η μοναδική εξήγηση που δίνεται –βάσει ρεπορτάζ και όχι επίσημης τοποθέτησης– από πλευράς ΑΕΚ, είναι πως θέλουν να πάνε σε μια ασφαλή λύση μακροπρόθεσμης προοπτικής, η οποία είναι δύσκολο να βρεθεί τώρα.
Οπότε η ΑΕΚ είναι η μοναδική ομάδα στον κόσμο, που δεν μπορεί να βρει μια εναλλακτική λύση, έστω βραχυπρόθεσμης προοπτικής μέσα από την τεράστια παγκόσμια αγορά προπονητών, για να μαζέψει λίγο την ομάδα της και να βγάλει με αξιοπρέπεια τις υποχρεώσεις της σεζόν. Εκτός αν πιστέψουμε πως δεν υπάρχει προπονητής πιο ικανός από τον Κωστένογλου, που να είναι διατεθειμένος να δουλέψει με σίγουρη δέσμευση μέχρι τον Ιούνιο. Ή αν πιστέψουμε πως θα είναι κανένα μεγάλο ρίσκο για την ΑΕΚ, να το δοκιμάσει. Από την στιγμή που αυτή την στιγμή ως ομάδα δεν υφίσταται.
Λες και θα το γλιτώσει δηλαδή να αναγκαστεί να βρει προπονητή. Με τον δυστυχή πλέον Νίκο Κωστένογλου να αναγκάζεται να συνδέσει το όνομα του με μελανές στιγμές στην ιστορία του συλλόγου και να είναι δεδομένο πως θα έρθει σύντομα η στιγμή που δεδομένα δεν θα μπορέσει να φτάσει στα Σπάτα για προπόνηση. Θα τους την ανοίγουν από την ΑΕΚ και δεν θα μπορεί να κάνει το βήμα για να μπει μέσα…
