Ο τίτλος του συγκεκριμένου κομματιού είναι δίσημος. Από τη μια θα μπορούσε να λέει πώς γίνεται (ότι δεν γίνεται δηλαδή… ) να χάσει αυτό το πρωτάθλημα η Λίβερπουλ, δείχνοντας ξεκάθαρη αγωνιστική ανωτερότητα, και από την άλλη πώς και ποιος θα είναι ο τρόπος για να μην πάρει ούτε τη φετινή Πρέμιερ Λιγκ, όπως ακριβώς συμβαίνει από το 1990 και μετά.
Τα δεδομένα μέχρι στιγμής είναι τα εξής: η Λίβερπουλ είναι στο +8 από τις Λέστερ – Τσέλσι, που μέχρι στιγμής ουδείς της δίνει σημασία και στο +9 από τη Μάντσεστερ Σίτι, τη βασική της αντίπαλο και πρωταθλήτρια. Μετά την τέλεση 12 αγωνιστικών φυσικά και δεν έχει κριθεί τίποτα, όχι απλά επειδή πρωτοπόρος είναι η… επίφοβη ομάδα του Κλοπ.
Πέρυσι στις αρχές του 2019, οι «κόκκινοι» είχαν προβάδισμα επτά πόντων από τους «πολίτες» και τελικά το απώλεσαν μαζί με το πρωτάθλημα. Ποιος είναι σε θέση να εγγυηθεί ότι δεν μπορεί να συμβεί κάτι αντίστοιχο και φέτος; Ο δρόμος είναι μακρύς και –δεν είναι κακό ν’ αναφερθεί– το κόμπλεξ (ή ο φόβος) από τα 30 χρόνια χωρίς τίτλο μπορεί ανά πάσα στιγμή να κάνει την εμφάνισή του.
Με όσα έχουμε δει μέχρι στιγμής, πάντως, καθαρά αγωνιστικά η Λίβερπουλ είναι γκραν φαβορί. Ακόμη κι αν έχει κάποια αμυντικά θεματάκια, εμφανίζει υψηλό επίπεδο σε όλες της τις γραμμές. Ειδικά μέσα στον Οκτώβριο πέρασε ένα μικρό ντεφορμάρισμα, το οποίο όμως δεν της στοίχισε βαθμολογικά. Αν και με τις παρούσες συνθήκες το να μη νικήσει τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ είναι ένα είδος «γκέλας»…
Η πρωτοπόρος της Πρέμιερσιπ είναι μια ομάδα που έχει να χάσει από τον Ιανουάριο στο πρωτάθλημα, που έχει να ηττηθεί στο «Ανφιλντ» σχεδόν τρία χρόνια και φυσικά έχει ένα υγιές βαθμολογικό προβάδισμα. Τι έχει να αντιμετωπίσει στη μάχη του τίτλου; Οι Λέστερ και Τσέλσι που την ακολουθούν έχουν εντυπωσιάσει με τη φετινή τους παρουσία, όμως δεν δείχνουν να έχουν το ειδικό βάρος. Οι μεν «αλεπούδες» έκαναν προ τριετίας την υπέρβασή τους, οι δε Λονδρέζοι είναι δύσκολο να αντέξουν με ένα ρόστερ, το οποίο δεν μπορεί να πάρει προσθήκες.
Η Μάντσεστερ Σίτι δείχνει φέτος να είναι σκαλί κάτω από τη Λίβερπουλ σε όλα. Η άμυνά της έχει πολύ κακές και αργές αντιδράσεις. Η μεσαία γραμμή δεν έχει τη δημιουργία των προηγούμενων ετών, ενώ στην επίθεση είναι εμφανές πως τα τελειώματα δεν είναι πρώτου επιπέδου. Ειδικά προχθές που ο (μόνιμος φετινός σκόρερ) Ραχίμ Στέρλινγκ περιορίστηκε, η Σίτι δεν μπορούσε να σκοράρει.
Και ο Γουαρδιόλα δείχνει να κάθεται σε αναμμένα κάρβουνα. Οχι τόσο για τις αντιδράσεις του και τις διαμαρτυρίες για τη διαιτησία –δεν θα τιμωρηθεί by the way…– μα για τη γενικότερη φετινή του συμπεριφορά. Σαν να δείχνει πιο αγχωμένος, όχι τόσο σίγουρος για το έμψυχο δυναμικό του.
Κοντολογίς, η Λίβερπουλ αυτό το πρωτάθλημα μπορεί να το χάσει μόνη της. Να δούμε αν θα το καταφέρει και αυτό…
