Ποδόσφαιρο-βαρόμετρο του Brexit

Η 31η Οκτωβρίου, μέρα προαναγγελίας της αποσκίρτησης των Αγγλων από τη θεσμοθετημένη ευρωπαϊκή οικογένεια, βρίσκεται επί θύραις και η… κρίση συνείδησης των πολιτών καλά κρατεί. «Κρίση συνείδησης»… Προτείναμε τον χαρακτηρισμό στον μεγαλοδικηγόρο Αντριου Οσμπορν μόλις ολοκληρώθηκε η συζήτησή μας για τις, αλήθεια ραγδαίες, επιπτώσεις της αποχώρησης και στην ποδοσφαιρική οικογένεια.

Συμφώνησε αλλά καθησύχασε: «Είμαστε αρκετά… περήφανοι ως λαός και δεν θα αφήσουμε τους αναπόφευκτους κραδασμούς της εξόδου από την Ευρωπαϊκή Ενωση να πλήξουν το κύτταρο της αγγλικής ιδιοσυγκρασίας».

Το στέλεχος του λονδρέζικου δικηγορικού γραφείου-κολοσσού «Lewis Silkin», οι συνάδελφοί του, όσοι τον πλαισιώνουν κάτω απ την ίδια επαγγελματική στέγη αλλά και κάθε άλλος, δικηγόρος ή κάτοχος άλλης ιδιότητας ικανής να αποσαφηνίζει τις επιπτώσεις της επερχόμενης νέας κοινωνικής πραγματικότητας, όπως μάθαμε δέχονται τα τελευταία χρόνια, πολύ περισσότερο τώρα κοντά στην ώρα της αλήθειας, κρούσεις-απορίες από επαγγελματικές ομάδες και ιδιώτες για τους τρόπους ομαλής μετάβασης στη νέα μέρα που θα ξημερώσει στην Αγγλία.

Φοιτητής της Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο της αγγλικής πρωτεύουσας, ακούστηκε πέρυσι να ορίζει ως «ίσως δημιουργική μοναξιά» τη νέα εποχή σε εκδήλωση με θέμα τη «νέα πραγματικότητα».

Δεν φόβισε η χρήση της λέξης «μοναξιά», μάλλον συντάχθηκε με τον πατροπαράδοτο αγγλικό σοβινισμό και από τότε συχνά χρησιμοποιείται ώστε, ανεξάρτητα από τις επιφυλάξεις συνώνυμες φοβίας, όσες διακατέχουν ποσοστό του πληθυσμού, να υποδηλώσει την αισιοδοξία πως η Αγγλία θα μπορέσει να πορευτεί δημιουργικά και χωρίς τη συνδρομή των, μέχρι σήμερα, χωρών-εταίρων της. Και στο ποδόσφαιρο;

Εντός της ανεπίσημης χροιάς που είχε η συζήτηση μαζί του, μας επέτρεψε να δημοσιοποιήσουμε μόνο πως «όπως ήδη έχω πει, αρχικά θα επικρατήσει ‘‘μικρός πανικός’’ στη νέα ποδοσφαιρική πραγματικότητα, αλλά το κοινό συμφέρον θα βρει τη λύση».

Γνώστες και εμείς της ιδιαίτερης σχέσης κάθε Αγγλου πολίτη (σ.σ.: και όχι κατ’ ανάγκη φίλου της μπάλας) με την εθνική ομάδα, τονίσαμε στον ίδιο και σε πολλούς άλλους Αγγλους συνομιλητές πως η ανάγκη, παρά το Brexit, να διατηρηθεί η αγωνιστική ισχύς της, να διαφυλαχθεί το κύρος της, φαντάζει το κοινό όπλο της ανώδυνης μετάβασης στην επόμενη μέρα.

Συμφώνησαν όλοι τους, η Εθνική του ποδοσφαίρου τους παραμένει και τώρα, όπως και σε άλλες, ευρύτερα κοινωνικές και βέβαια αγωνιστικές, συγκυρίες συνεκτικός κρίκος των Αγγλων.

Μεταξύ μας: Ζηλέψαμε και πάλι σκεπτόμενοι την απουσία ζεστής, διαρκούς, παρουσίας όπως η δική τους και αντ’ αυτής την περιστασιακή στήριξη της δικής μας Εθνικής από το ελληνικό κοινό.

Επιβεβαιώσαμε πως πολλοί Αγγλοι ποδοσφαιριστές εκφράζουν, βαθμιαία, σε υψηλότερους τόνους για ευνόητους λόγους, τους τελευταίους τρεις μήνες την ανησυχία τους. Η συναλλαγματική επιβάρυνση της στερλίνας σε εποχή Brexit τούς οδηγεί στον μονόδρομο (;) να πληρώνονται σε ευρώ εν γνώσει τους πως αν το εισόδημα κάθε πολίτη, άρα και το δικό τους, ξεπερνά τις 120.000 στερλίνες, θα υποχρεωθούν να καταβάλουν μεγαλύτερο φόρο.

Προληπτική άμυνα -και- των ποδοσφαιριστών, αυτή που ήδη δρομολογείται στην Αγγλία, είναι η πληρωμή σε ευρώ ώστε να ελαχιστοποιηθούν οι προσωπικές απώλειες μετά την μετάβαση στη νέα -και- οικονομική πραγματικότητα.Ξένοι στην ήπειρό τους

Οσο για τη θέληση παικτών να συνεχίσουν την καριέρα τους σε ομάδα χώρας της Ευρωπαϊκής Ενωσης, κυριολεκτικά πλέον πρέπει -τουλάχιστον αρχικά πριν θεσμοθετηθεί νέος τρόπος- να… σοφιστούν μεθόδους μετανάστευσης σε χώρες της σημερινής οργανωμένης Ευρώπης. Μετανάστες, ξένοι στην ήπειρό τους!

Η άδεια εργασίας θα είναι απαραίτητη για να φορέσει Αγγλος ποδοσφαιριστής τη φανέλα γαλλικής, ισπανικής, γερμανικής ομάδας… Χρησιμοποιούμε παραδείγματα ομάδων από κοσμικές ποδοσφαιρικές κοινωνίες που ελκύουν τώρα αλλά και μελλοντικά, πάντα, κάθε φιλόδοξο αλλά και… φιλοχρήματο ποδοσφαιριστή.

Oσο για τη διοικητική αρχή του ποδοσφαίρου τους (FA) θυμίζουμε πως ήδη έχει προτείνει την ύπαρξη μέχρι 13 ξένων στο σύνολο των 25 παικτών κάθε αγγλικής ομάδας, απούσας της εφαρμογής του νόμου Μποσμάν για την ελεύθερη διακίνηση-μεταγραφή ανεξέλεγκτου αριθμού κοινοτικών ποδοσφαιριστών.

Αν αυτό συμβεί τότε θα λείψει το 65% (!) των ξένων που παίζουν σήμερα σε αγγλικές ομάδες! Επιστροφή, λοιπόν, στον πατροπαράδοτο τρόπο παιχνιδιού των Αγγλων; Με την μπάλα-θύμα της κλασικής βρετανικής σέντρας συχνότερα να βρίσκεται στα…ουράνια όπως κατά κόρον συνέβαινε πριν από την αθρόα είσοδο των κοινοτικών παικτών, όσων, τα τελευταία 27 χρόνια, έκαναν πολύμορφο το αγγλικό ποδόσφαιρο, μακριά από τα στερεότυπά του.

Ταλέντα; Μόνο εγχώρια

Συζητείται, έντονα, αγωνιστική επίπτωση (μια από…) που αφορά ξένα ταλέντα-νεοσσούς! Ως γνωστόν οι Αγγλοι, εδώ και δεκάδες χρόνια, συνήθιζαν -σε κάθε επίπεδο του ποδοσφαίρου τους- να καλούν κοντά τους, Ευρωπαίους και μη, ταλαντούχους παίκτες, να τους βοηθούν στην ανάπτυξη των έμφυτων ικανοτήτων και είτε να τους δίνουν αγγλική υπηκοότητα είτε, ενήλικους πλέον, να τους μοσχοπουλούν αφού βέβαια είχαν καρπωθεί και οι ίδιοι το ταλέντο τους.

Παρόντος Βrexit; Με το νέο καθεστώς της Παγκόσμιας Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (FIFA), θα απαγορεύεται η μετακίνηση παικτών κάτω των 18 ετών σε χώρες εκτός Ευρωπαϊκής Ενωσης. Αλλιώς, παίκτες σε ηλικίες του σημερινού παιδομαζώματος, προσφιλούς συνήθειας, λοιπόν, των αγγλικών ομάδων, θα απαγορεύεται να παίξουν στην Αγγλία πριν ενηλικιωθούν.

Παίκτες αλλά και οπαδοί, Αγγλοι, χούλιγκαν ή μη, είτε, όπως συνηθίζουν και εκτός συνόρων, θέλουν στο μέλλον να τα κάνουν γης μαδιάμ είτε, πλάι στους φιλήσυχους, απλά θέλουν να πάνε στο εξωτερικό για να συμπαρασταθούν στην ομάδα τους, με τη νέα πραγματικότητα θα πρέπει να έχουν στα χέρια τους διαβατήρια με ισχύ έξι μηνών και όχι τριών όπως σήμερα. «Αλλαγή βιορυθμών», χαρακτήρισε ο Φρανκ Στέιπλετον, άλλοτε κεντρική φυσιογνωμία της Αρσεναλ, τη νέα πραγματικότητα.

Το ποδόσφαιρο, ως παιδί τους, είναι βίωμα για τους Αγγλους. Ακούστηκε και η τολμηρή άποψη του Ράσελ Σλέιντ σε δημοσκόπηση του ΒΒC την προηγούμενη Δευτέρα. Ο προπονητής της Λέιτον Οριεντ, ομάδας μικρής κατηγορίας (5ης) με έτος ίδρυσης το 1881, είπε αυτό που δεν διαψεύστηκε από κανέναν:

«Πιστεύω ότι οι αντιδράσεις για τους νέους ρυθμούς και τα δεδομένα τού μετά Βrexit αγγλικού ποδοσφαίρου θα συνιστούν το βαρόμετρο της γενικότερης στάσης που θα υποχρεωθεί να τηρήσει η αγγλική κοινωνία».

Ιδιότητες της συνειδητής μοναξιάς των Αγγλων εντός της ευρωπαϊκής οικογένειας…