Αγάπα αυτό που έχεις

Δεν μπορεί να είναι τυχαίο ότι ο διεθνής Τυνήσιος κεντρικός αμυντικός του Ολυμπιακού, Γιασίν Μεριά, είναι ο αρνητικός πρωταγωνιστής σε καθοριστικές φάσεις. Εχει χρεωθεί με λάθη που στοίχισαν στους «ερυθρόλευκους».

Με μια πρόχειρη αναδρομή μπορεί να θυμηθεί κανείς ότι αυτός ήταν που έκανε το πέναλτι στον Χάρι Κέιν, το οποίο έδωσε την ευκαιρία στον σέντερ φορ της Τότεναμ να ανοίξει το σκορ την πρώτη αγωνιστική του Τσάμπιονς Λιγκ, στο «Γ. Καραϊσκάκης» (τελικό 2-2).

Αυτός ήταν που έκανε το πέναλτι στον Μακέντα στο 89΄ του ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό στο ΟΑΚΑ, που έδωσε τη δυνατότητα στους «πράσινους» να ισοφαρίσουν (1-1). Την Τρίτη στο Βελιγράδι, πήγε να διώξει και αντ’ αυτού έστρωσε την μπάλα κι έδωσε… ασίστ για να κάνει ο Ερ. Αστέρας το 1-1, ανοίγοντας τον δρόμο της ανατροπής για τους Σέρβους (τελικό 3-1). Να μην πούμε για το γκολ που έχασε στο 1-1!

Από τη μια μοιάζει άκομψο έως λάθος να στοχοποιείται μόνο ένας παίκτης, που συμμετέχει σε μια εντυπωσιακή εκκίνηση της σεζόν για τους Πειραιώτες που προκρίθηκαν μέχρι τους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ, περνώντας από τρεις προκριματικούς γύρους και οδηγούν την κούρσα του πρωταθλήματος, με «όπλο» (και) τη σημαντική βελτίωση της αμυντικής τους λειτουργίας, της οποίας ζωτικό κομμάτι είναι ο Μεριά.

Από την άλλη, δεν μπορεί και να το αγνοήσει, αφού δεν πρόκειται για ένα αυθαίρετο συμπέρασμα, που θα μπορούσε να είναι προϊόν εμπάθειας, αλλά για μια καταγραφή που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί.

Από εδώ και πέρα, λοιπόν, μπορεί να ξεκινήσει η ουσιαστική συζήτηση για τη συγκεκριμένη περίπτωση. Μια συζήτηση, η οποία προφανώς εξαρτάται από ποια οπτική γωνία θέλει να το δει ο καθένας. Είναι δεδομένο ότι δικαίωμα στο λάθος έχουν όλοι. Αν δεν γίνονταν λάθη, δεν θα έπαιρναν και γκολ. Το θέμα είναι: Πόσα (ατομικά λάθη) μπορεί να αντέξει μια ομάδα από τον ίδιο παίκτη;

Μπορούμε να συμφωνήσουμε ότι ο Τυνήσιος έχει κάποια ελαφρυντικά. Το ένα είναι ότι δεν έχει πάρει ανάσα, αφού γύρισε πρωταθλητής από το Κόπα Αφρικα και έπεσε αμέσως στη φωτιά. Το άλλο ότι τα δύο πέναλτι του τα πήραν δύο παίκτες (Κέιν, Μακέντα) με ποιότητα και εμπειρία.

Είναι εύλογη ερώτηση αν είναι ο καλύτερος που έχει στη διάθεσή του ο Μαρτίνς για τη συγκεκριμένη θέση, του παρτενέρ του Σεμέδο, αν συνυπολογίσουμε ότι βασικός του ανταγωνιστής είναι ο Σισέ (ήταν άρρωστος την τελευταία εβδομάδα). Αν η απάντηση είναι αρνητική, τότε το θέμα λύνεται εύκολα: ο προπονητής αλλάζει την ιεραρχία που έχει αυτή τη στιγμή στο μυαλό του.

Αν όμως είναι θετική, τότε ή ο Ολυμπιακός πρέπει να ψάξει για άλλον ή να συνειδητοποιήσουν όλοι έναν χρυσό κανόνα που ισχύει σε όλες τις ομάδες του κόσμου, ανεξαρτήτως επιπέδου: «Αν δεν έχεις αυτόν που αγαπάς, αγάπα αυτόν που έχεις».

Το χειρότερο σενάριο από όλα είναι να νιώσει ο ίδιος ο παίκτης ότι δεν τον εμπιστεύονται προπονητής, συμπαίκτες και κυρίως ο κόσμος που μπορεί με τη στάση (μουρμούρα) να του κόψει τελείως τα πόδια. Τότε η πίεση θα γίνει ακόμη μεγαλύτερη και μόνο ένας ισχυρός χαρακτήρας μπορεί να την αντέξει. Τον έχει άραγε ο Τυνήσιος;