Η σκιά του γοητευτικού φετινού Ολυμπιακού εμφανίστηκε χθες το βράδυ στο ΟΑΚΑ. Σε σημείο κανείς να μην μπορεί να απαντήσει με βεβαιότητα αν ήταν αυτή η ομάδα που έχασε τους πρώτους (2) βαθμούς της στο φετινό πρωτάθλημα ή εκείνη που τελικά πήρε 1 βαθμό από τον Παναθηναϊκό.
Σύμφωνοι, οι «πράσινοι» ισοφάρισαν στο 90’ με πέναλτι του Μολό, αλλά νωρίτερα οι Πειραιώτες είχαν σωθεί δύο φορές χάρη στην κλάση του γκολκίπερ τους Ζοσέ Σα, ο οποίος τη μία απέκρουσε πέναλτι του Μακέντα και λίγο αργότερα έπεσε στα πόδια του Ιταλού απομακρύνοντας την μπάλα στο πλασέ που επιχείρησε, στην προσπάθειά του να εξιλεωθεί.
«Ξεφυλλίζοντας» το άλμπουμ των φετινών παιχνιδιών των ««ερυθρολεύκων» είναι ξεκάθαρο ότι στο συγκεκριμένο έκαναν τη χειρότερη ώς τώρα εμφάνισή τους και συνεπώς δεν δικαιούνταν να ζητήσουν κάτι παραπάνω.
Το παραδέχτηκε με περίσσια ειλικρίνεια και ο τεχνικός τους Πέδρο Μαρτίνς, ο οποίος εντόπισε την ειδοποιό διαφορά των δύο ομάδων σε ένα βασικό σημείο: «Ο αντίπαλός μας έπαιξε με ψυχή και συγκέντρωση και μας άσκησε μεγάλη πίεση. Ο λόγος είναι ότι πήγαινε στη διεκδίκηση της μπάλας πιο επιθετικά κι αυτό είχε αποτέλεσμα να κερδίζει τις περισσότερες διεκδικούμενες μπαλιές. Υπό αυτές τις συνθήκες, εμείς ήμασταν η ομάδα που προσπαθούσε να αντιδράσει και όχι να δράσει. Το αποτέλεσμα δεν ήταν καλό».
Η διαπίστωση του Πορτογάλου τεχνικού μπορεί να μαρτυρά τρία πράγματα, τα οποία μπορούν να ισχύουν και ταυτόχρονα.
Το ένα είναι ότι η ομάδα του μπήκε στο γήπεδο ανεξήγητα φοβισμένη και παθητική, δίνοντας δικαίωμα στους «πράσινους» που τηρουμένων των αναλογιών είχαν μεγαλύτερη πίεση στην πλάτη τους. Τα «clasico» είναι ντέρμπι σε οποιαδήποτε θέση κι αν βρίσκονται οι δύο αντίπαλοι. Στο θυμίζει όλη η περιρρέουσα ατμόσφαιρα που ενίοτε καλλιεργείται και εκ των έσω. Κάπως έτσι εξαφανίστηκε η οποιαδήποτε διαφορά ποιότητας ή και δυναμικότητας που υπάρχει ανάμεσα στις δύο ομάδες.
Το δεύτερο ήταν ότι η, χωρίς αλλαγή, 11άδα που παρέταξε είχε έλλειμμα ενέργειας μετά την υπερπροσπάθεια που κατέβαλε την περασμένη Τετάρτη στο παιχνίδι του Τσάμπιονς Λιγκ με την Τότεναμ. Ο Μαρτίνς πάντως επέμενε πως αυτό το επιχείρημα δεν μπορεί να αποτελέσει δικαιολογία.
Και το τρίτο είναι ότι μετά το εξαιρετικό γκολ του Γκερέρο θεώρησε ότι, εύκολα ή δύσκολα, είχε το παιχνίδι στα χέρια του και ότι το αποτέλεσμα θα ήταν συνάρτηση της δικής του συμπεριφοράς. Τι κι αν τη γλίτωσε φτηνά στο πρώτο καμπανάκι που χτύπησε με το πρώτο πέναλτι του απέκρουσε ο Σα.
Τι κι αν ο Καμαρά, που πήρε τη θέση του ξεθυμασμένου Βαλμπουενά, ο οποίος έφαγε δυο-τρεις γερές κλοτσιές και εξαφανίστηκε, προσπάθησε να αποκτήσει τον έλεγχο του κέντρου. Εμεινε πίσω και μοιραία έπαιζε με τις πιθανότητες να συμβεί ό,τι στη φάση που ο Μεριά «έφαγε» την προσποίηση και το τακουνάκι του Μακέντα. Αυτά παθαίνεις όταν παίζεις με τη φωτιά…
