Το έχουμε ακούσει πάλι από μαύρους αθλητές-πολίτες του σύγχρονου κόσμου (η διευκρίνιση της παρουσίας τους έχει ιδιαίτερο, μεταξύ άλλων και σαρκαστικό, νόημα για την πορεία της τύποις σύγχρονης, ανθρώπινης σκέψης).
Οταν, λοιπόν, συνήθως έπειτα από ρατσιστικά κρούσματα, τους προσεγγίσαμε ώστε να αναζητήσουμε τις μύχιες σκέψεις τους, οι περισσότεροι ναι μεν αναγνώρισαν τη συχνά ανυπέρβλητη δυσκολία που συνεπάγεται για την καθημερινότητά τους η αρρώστια του ρατσισμού, αλλά κυρίως με περηφάνια, αλληγορία στη διατύπωση, άλλοτε με αυτοσαρκασμό, σχολίασαν τον ρατσισμό. Ετσι και τώρα.
Το απέδειξε και πάλι η περιήγηση της «Εφ.Συν.», τις τελευταίες μέρες, όταν είχε… κατακαθίσει πλέον η αρχική εντύπωση από το τελευταίο κρούσμα κατά του Ρομέλου Λουκάκου.
Επικοινωνήσαμε με αφρικανικές χώρες, με την UEFA, μα και με την Ιταλία, όπου στο παιχνίδι Κάλιαρι – Ιντερ ήχοι μαϊμούς ακούστηκαν από οπαδούς των γηπεδούχων όταν ο Λουκάκου ήταν έτοιμος να xτυπήσει πέναλτι, μπανάνες υψώθηκαν στα χέρια άλλων…
Τόσο, λοιπόν, εντός Ελλάδας (επειδή, όσο κι αν ο κάθε… Αντετοκούνμπο φροντίζει με τη στάση ζωής του να γελοιοποιεί τους πνευματικά ασθενείς ρατσιστές, ό,τι κι αν επίσημα ακούγεται, η ίδια νόσος καλά κατοικεί στη σκέψη της πλειονότητας του λαού μας), αλλά και εκτός συνόρων, συχνότερα, έχουμε ακούσει από τα πρόσωπα-στόχους λόγια συμπάθειας, κατανόησης για όσους κατέφυγαν σε ρατσιστικά παραληρήματα ώστε να εκφραστούν.
Λόγια που παραπέμπουν σε λύπη-ευχή για τη γιατρειά της… βαριάς ασθένειας κάποιου άλλου. Ετσι και σε αυτό το ρεπορτάζ της «Εφ.Συν.». Ο Μίνκο Πάζντου, Κενυάτης δημοσιογράφος που πήγε στην Ιταλία για να συναντήσει τον 26χρονο Βέλγο επιθετικό με τις αφρικανικές ρίζες, όταν επέστρεψε στη βάση του, τόσο στην τηλεόραση της πατρίδας του όσο και στη λακωνική διατύπωση προς την «Εφ.Συν.» απέδειξε πως όσο κι αν δεν συνιστά λύση στο πρόβλημα των μαύρων-εργαζόμενων εκτός της γενέτειρας Αφρικής ή άλλου τόπου που τους… χάρισε μαύρο χρώμα δέρματος, η ίδια αντιμετώπιση παραμένει ενεργή:
«Οταν ο Λουκάκου έστειλε την μπάλα στα δίχτυα, γύρισε και ακίνητος έστειλε στις… μαϊμούδες βλέμμα συμπόνιας. Η ευρωπαϊκή ποδοσφαιρική ομοσπονδία οφείλει, βέβαια, να λάβει μέτρα ασφαλείας για τους μαύρους παίκτες, να επιβάλει ποινές για τα ίδια κρούσματα αλλά, όποιος κίνδυνος κι αν κρύβεται, προηγείται και έπεται η κατανόηση για την ηθική ανεπάρκεια ενός ρατσιστή», τόνισε ο συνάδελφος, με τη διευκρίνιση πως τα ίδια λόγια ισοδυναμούν με τον τρόπο (ισότιμος λύπης για την κατάσταση κάποιου… άρρωστου, όπως ο ρατσιστής) που αντιδρούν «με περηφάνια, ανωτερότητα, αν προτιμάτε αυτές τις έννοιες» οι περισσότεροι μαύροι-στόχοι!
«Γονείς…»
Ο Ρομέλου Λουκάκου τού είπε: «Εγώ μπορώ να αντιδρώ έτσι ψύχραιμα· το θέμα είναι πώς αντιδρούν οι υπεύθυνοι των ομάδων τις οποίες υποστηρίζουν οι ίδιοι οπαδοί».
Κοινώς, θέλουν να πολεμήσουν τον ρατσισμό στις εξέδρες των γηπέδων τους ή, μόνο, τυπικά, καταδικάζουν τα κρούσματα, χωρίς λήψη ουσιαστικών μέτρων για την αποφυγή τους; Δηλαδή, ουσιαστικά αποδέχονται τη δράση των ρατσιστών και διαιωνίζουν την παρουσία τους;»
Η απάντηση; Σαφέστατα είναι καταφατική.
Χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία μάς έφερε σε επαφή με τον Ρομέλου Λουκάκου. «Τον τιμά το ενδιαφέρον σας», διευκρίνισε. Ο Βέλγος μάς έστειλε απάντηση-μαχαιριά ακόμη και για την πωρωμένη σκέψη ενός ρατσιστή:
«Ειπώθηκαν πολλά και για το τελευταίο περιστατικό στο γήπεδο της Κάλιαρι. Εγώ, απλά, αναρωτιέμαι τι παράδειγμα δίνουν, τι παιδιά μεγαλώνουν στα σπίτια τους οι οπαδοί που συμπεριφέρονται έτσι;».
Ευχαριστήσαμε για την ανταπόκρισή του και μορφάσαμε με ιδιαίτερο τρόπο. Επειδή τρομάζει η απάντηση στην ερώτηση που διατύπωσε ο Λουκάκου!
Στην Ιταλία, ευτυχώς, προς το παρόν τουλάχιστον, η απόλυση του τηλεσχολιαστή Λουτσιάνο Παζιράνι, όπως μάθαμε κυρίως από Ελληνες ανταποκριτές στη γειτονική χώρα, δεν έχει γεννήσει έντονες αντιδράσεις παρά μόνο σχόλια του τύπου «ήταν λέξεις χωρίς δεύτερη σκέψη, μήπως είναι υπερβολή η απόλυσή του;», κυρίως από διευθυντικά μέλη δημοσιογραφικών ενώσεων.
Στη διάρκεια της μετάδοσης ο Λουτσιάνο Παζιράνι είπε από μικροφώνου: «Τι επιθετικός είναι αυτός ο Λουκάκου, άλλη ομάδα δεν έχει τέτοιον επιθετικό, πώς τρέχει έτσι, ασταμάτητος. Ο μόνος τρόπος να τον σταματήσεις όταν τρέχει προς την αντίπαλη εστία είναι να πετάξεις μπροστά του, στο χόρτο του γηπέδου, δέκα μπανάνες!».
Το πρόβλημα αναδεικνύει και η αντίδραση τμήματος των οπαδών της ομάδας όπου ανήκει ο Λουκάκου. Πολυπληθές τμήμα, λοιπόν, των φίλων της Ιντερ υπερασπίστηκαν(!) την επόμενη μέρα και συνέχισαν και στη διάρκεια αυτής της εβδομάδας, τους οπαδούς-μαϊμούδες της Κάλιαρι για την αντίδρασή τους στο γήπεδο της Σαρδηνίας. Το πρόβλημα, λοιπόν, ως γνωστόν έχει βαθιές ρίζες.
«Να γιατί»
«Η UEFA τι κάνει;» αναρωτήθηκε την Τετάρτη πανεπιστημιακός καθηγητής σε σχετικό αφιέρωμα της αιγυπτιακής τηλεόρασης. Εμμέσως πλην σαφώς, μάθαμε πως έλαβε απάντηση από τους υπόλοιπους συζητητές, κυρίως παλιούς παίκτες με παρουσία σε ευρωπαϊκά γήπεδα: «Για να αντιδράσει η UEFA πρέπει το διευθυντήριό της να μην αποτελείται από ρατσιστές!».
Δίκιο έχουν… Δεκάδες χρόνια τώρα οι ποινές, αν και όταν επιβάλλονται με εντολή της ευρωπαϊκής ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας, δεν συνιστούν τομές. Δεν εννοούν τα… παχιά, καθησυχαστικά λόγια τους μετά από παρόμοια περιστατικά σε όλες τις εποχές και το πρόβλημα διαιωνίζεται.
Ο Ντεμπά Μπα, Σενεγαλέζος επιθετικός της Μπασακσεχίρ, πρότεινε και πάλι την Τρίτη: «Πρέπει, άμεσα, να το αποφασίσουν και να φύγουν όλοι οι μαύροι παίκτες από το ιταλικό πρωτάθλημα! Να γιατί δεν θέλησα να παίξω εγώ στην Ιταλία, χωρίς το πρόβλημα βέβαια να υπάρχει μόνο σ’ αυτήν τη χώρα».
