Δεν φταίνε μόνο τα δοκάρια

Δεν έχει κάτι δραματικό η επόμενη μέρα στην ΑΕΚ μετά τον Ατρόμητο, κι ας είναι δραματικά τα βαθμολογικά αποτελέσματα αυτής της ήττας για τις πιθανότητες της ομάδας να υπερασπιστεί τον τίτλο της. Βέβαια σε μια ΠΑΕ απόλυτα προσωποπαγή όπως η ΑΕΚ, οι εξελίξεις μπορεί να έρθουν από τη μια στιγμή στην άλλη. Αλλά προς το παρόν δεν φαίνεται πως θα έχουμε κάτι «κοσμογονικό».

Με το ένα τρίτο του πρωταθλήματος συμπληρωμένο, η Ενωση ναι μεν από πλευράς βαθμολογικού απολογισμού είναι περίπου στα περσινά επίπεδα, απλά αυτό δεν είναι φέτος αρκετό για να την κρατάει δυνατά στη μάχη του τίτλου. Πρώτον, γιατί κερδίζει συνεχώς ο ΠΑΟΚ, και δεύτερον, γιατί φέτος έχει μια τιμωρία αφαίρεσης βαθμών.

Το ρεαλιστικό ερώτημα για την ΑΕΚ είναι τι θα έπρεπε να κάνει η ίδια για να έχει πορεία ανάλογη του ΠΑΟΚ.

Το να είχε ίσως περισσότερη τύχη απαντά μερικώς μόνο στο ερώτημα. Κανείς δεν φτάνει στην κατάκτηση τίτλων βασισμένος μόνο σε καλές ή κακές συγκυρίες. Και σίγουρα οι ομάδες, με υψηλές φιλοδοξίες, δοκιμάζονται κι όταν μέσα σε κάποια ματς δεν έχουν και την τύχη με το μέρους τους.

Για παράδειγμα, η ΑΕΚ απέναντι στον Ατρόμητο είχε πολύ χρόνο για να ξεπεράσει την ατυχία με τα δοκάρια. Απλώς δεν μπορούσε να τον αξιοποιήσει γιατί στο δεύτερο ημίχρονο δεν βλεπόταν. Και επειδή με εξαίρεση σε κάποιο βαθμό τον Πόνσε ο Ουζουνίδης σε αυτό το διάστημα κοιτούσε στον πάγκο και δεν έβλεπε κανέναν που να είχε δείξει μέχρι την Κυριακή πως μπορούσε να μπει και να αλλάξει κάτι καθοριστικά στο παιχνίδι.

Σίγουρα ο Ουζουνίδης στα δύο τελευταία ματς πρωταθλήματος έχει δώσει σημάδια προβληματικής διαχείρισης και απώλειας ψυχραιμίας. Ερωτήματα υπάρχουν και για τη φυσική κατάσταση της ομάδας.

Αλλά στη φετινή ΑΕΚ υπάρχουν ζητήματα που δεν αφορούν μόνο τα δρώμενα μέσα στο χορτάρι στις προπονήσεις και στα παιχνίδια.

Υπάρχει νευρικότητα γενικώς, είναι φανερό από περιστατικά που τα έχει δει όλος ο κόσμος εντός γηπέδου: πως λείπει η ψυχολογική ισορροπία και για να επανέλθει προφανώς χρειάζονται δράσεις που δεν αφορούν αποκλειστικά το τεχνικό επιτελείο.

Ισως μάλιστα να το αφορούν και λιγότερο σε σχέση με άλλους που έχουν θεσμικό ρόλο στην ΑΕΚ. Δράσεις ειδικά σε σχέση με ζητήματα που «λιμνάζουν» από το ξεκίνημα της σεζόν.

Δεν ήταν, για παράδειγμα, και το πιο δύσκολο πράγμα στον κόσμο να προβλέψει κάποιος ότι δεν θα ήταν και η πιο ισορροπημένη κατάσταση, ως προς την ηρεμία στα αποδυτήρια, η ομάδα να παίζει το πρώτο μισό της σεζόν ενόσω πέντε βασικοί είναι σε διαπραγμάτευση με τη διοίκηση για τα συμβόλαιά τους που λήγουν το καλοκαίρι. Κι αυτή η διαπραγμάτευση να μην εξελίσσεται θετικά σε καμιά από τις πέντε περιπτώσεις ώς τώρα!

Την ίδια ώρα που μέσα από τα παιχνίδια οι τέσσερις αποκτούν όλο και πιο κομβικό ρόλο για την ομάδα. Αντιφατικό…

Είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα εξω-αγωνιστικής κατάστασης που ενδεχομένως επηρεάζει το κλίμα.

Υπάρχουν μάλλον και άλλες και προφανώς δεν είναι τυχαίο πως την Κυριακή είχαμε μία από τις σπάνιες περιπτώσεις, ώς τώρα, που την ψυχολογία της ομάδας δεν έδειξε να μπορεί να την επηρεάσει θετικά, ούτε η παρέμβαση Μελισσανίδη την Παρασκευή στα Σπάτα.