Ο Βισάι Σριβανταναπράμπα θα μείνει στην Ιστορία ως ο άνθρωπος που οδήγησε τη Λέστερ στο μοναδικό πρωτάθλημα που κατέκτησε ώς σήμερα. Ομως, γι’ αυτούς που τον γνώρισαν από κοντά, θα είναι πάντα ο φιλήσυχος, απλός και ταπεινός επιχειρηματίας, που δεν τον άλλαξε η δύναμη της εξουσίας και του χρήματος. Πράγμα σπάνιο στην εποχή μας, και γι’ αυτό άλλωστε ο θρήνος στη μικρή αγγλική πόλη είναι μεγάλος και δεν θα σβήσει εύκολα.
Από την άλλη, είναι δεδομένο πως κανείς δεν πλούτισε με τον… σταυρό στο χέρι. Κάτι αντίστοιχο ίσχυσε και στην περίπτωση του βουδιστή Βισάι. Εκμεταλλεύτηκε τις πολύ καλές σχέσεις που είχε με τους ισχυρούς ανθρώπους της Ταϊλάνδης.
Η εταιρεία του, η King Power, από το 1995 ανέλαβε σε αποκλειστικότητα τα καταστήματα duty free του μεγαλύτερου αεροδρομίου της χώρας εκείνη την εποχή, του Ντον Μουεάνγκ.
Οταν ολοκληρώθηκε η δεκαετής σύμβαση, πρωθυπουργός της Ταϊλάνδης ήταν ένας άλλος επιχειρηματίας και στενός φίλος του Βισάι, ο Τακσίν Σιναβάτρα. Οχι μόνο ανανεώθηκε το συμβόλαιο, αλλά η King Power πήρε την αποκλειστικότητα τόσο στο νέο, υπερσύγχρονο αεροδρόμιο της Μπανγκόκ, το Σουβαρναμπούμι, αλλά και στα τέσσερα μεγαλύτερα επαρχιακά! Χωρίς διαγωνισμό…
Οπως ήταν αναμενόμενο, ο Σριβανταναπράμπα γιγαντώθηκε οικονομικά και έγινε μέσα σε λίγα χρόνια ένας από τους πλουσιότερους ανθρώπους στην Ασία. Σύμφωνα με το Forbes, για τον μήνα Οκτώβριο ήταν στο νο 5 ανάμεσα στους συμπατριώτες του, με περιουσία που αγγίζει τα 5 δισεκατομμύρια δολάρια.
Από μικρός, ο Βισάι παρακολουθούσε ποδόσφαιρο. Είχε μια αδυναμία στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, αλλά συμπαθούσε και τη Λέστερ, που έτυχε να τη δει σε κάποιους αγώνες παλιότερα. Κι εκεί τον… σπόρο να ασχοληθεί επιχειρηματικά με την μπάλα τού τον έβαλε ο πρώην πια πρωθυπουργός.
Αφού κατέπεσε από το αξίωμά του το 2006, ο Σιναβάτρα αγόρασε τη Μάντσεστερ Σίτι το καλοκαίρι του ’07 και έπειτα από 14 μήνες την πούλησε σε Αραβες, πάντοτε με τη συνδρομή του Παϊρότζ Πιεμπονγκσάντ, του υποτιθέμενου επενδυτή στον Παναθηναϊκό. Και στον Βισάι άρεσε η ιδέα, κι αφού δεν μπορούσε να αγοράσει την αγαπημένη του Γιουνάιτεντ, αποφάσισε να αποκτήσει τις μετοχές της Λέστερ.
Η αγοραπωλησία ολοκληρώθηκε το 2010, όταν η ομάδα βρισκόταν στη Β΄ κατηγορία, την Τσάμπιονσιπ. Ο Βισάι Ρακσριακσόρν (έτσι λεγόταν ακόμη τότε, πριν αλλάξει το επώνυμό του με βασιλικό διάταγμα και τιμές το 2012) στην παρουσίασή του έθεσε ως στόχο το πρωτάθλημα. Οι περισσότεροι τον πήραν στην πλάκα, άλλοι νόμισαν πως αναφέρεται στον τίτλο της Τσάμπιονσιπ, όμως αυτός σοβαρολογούσε.
Για την ακρίβεια το 2014 η Λέστερ κατέκτησε τον τίτλο στην Τσάμπιονσιπ, όμως ακόμη δεν είχαμε δει τίποτα.
Στην παρθενική χρονιά, υπό τον Σριβανταναπράμπα, στη μεγάλη κατηγορία της Αγγλίας, ο υποβιβασμός έμοιαζε αναπόφευκτος. Ομως, με επτά νίκες στα οκτώ τελευταία ματς, η Λέστερ σώθηκε και ο προπονητής Νάιτζελ Πίρσον έγινε τοπικός ήρωας.
Εντελώς ξαφνικά, το καλοκαίρι του 2015, ο Πίρσον απολύεται και τη θέση του παίρνει ο Κλαούντιο Ρανιέρι. Παγωμάρα. Ο Ιταλός ήταν -λίγο ώς πολύ- αποτυχημένος όπου και να δούλεψε, ενώ προερχόταν από την καταστροφική του θητεία στην Εθνική Ελλάδας.
Τον Αύγουστο εκείνης της χρονιάς, όλες οι αγγλικές εφημερίδες, στα αφιερώματα που έκαναν εν όψει της νέας περιόδου, μία ομάδα είχαν σταμπάρει ως την πρώτη υποψήφια για υποβιβασμό: τη Λέστερ.
Τελικά, τη σεζόν 2015-16, οι άσημες «αλεπούδες» κατέκτησαν πανάξια τον τίτλο της Πρέμιερ Λιγκ, εκεί που δεν τους περίμενε κανείς, ούτε οι ίδιοι, σε ένα από τα πιο όμορφα παραμύθια στην ιστορία του αθλητισμού. Ενα παραμύθι που ολοκληρώθηκε την άνοιξη του ’17, όταν η Λέστερ συμμετείχε στα προημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ.
Το πλέον φοβερό είναι ότι δεν επένδυσε εκατομμύρια για να φτιάξει αυτή την ομάδα. Την έχτισε μέσω τρομερού σκάουτινγκ, διότι πώς αλλιώς ανακαλύπτεις ένα «διαμάντι» σαν τον Καντέ δίνοντας 8.000.000 ευρώ και μετατρέποντάς τον στον κορυφαίο αμυντικό χαφ της εποχής μας;
Ο Σριβανταναπράμπα είχε δικαιωθεί στον μέγιστο βαθμό και έγινε ένας άνθρωπος-είδωλο για την περιοχή. Πολλοί Ταϊλανδοί μετακόμισαν εκεί είτε για να δουλέψουν είτε για να σπουδάσουν, ενώ λέγεται πως βοήθησε και πολλούς ντόπιους.
Πέρα από τα χρήματα, ο ίδιος πίστευε ότι αντλούσε τη δύναμή του από τη θρησκεία. Είχε πολύ στενές σχέσεις με μερικούς από τους διάσημους μοναχούς της Ταϊλάνδης, με ανθρώπους που προσεύχονταν για λογαριασμό της Λέστερ τη χρονιά που πήρε το πρωτάθλημα.
Τον γύρο του κόσμου έκαναν οι εικόνες με τους βουδιστές να προσεύχονται νυχθημερόν, έχοντας δίπλα τους χρυσοποίκιλτα λάβαρα με το σήμα της αγγλικής ομάδας! Ακόμη κι αυτή η -επιεικώς- υπερβολική ιστορία είχε τη χάρη της και μια σημαντική θέση στο παραμύθι εκείνης της περιόδου.
Αλλωστε, όταν έγινε η στέψη του τίτλου, αντί για διακοπές, όλη η ομάδα πήγε στην Μπανγκόκ. Εκεί, επισκέφθηκε τον βασιλιά, τα βουδιστικά μοναστήρια, ενώ παράλληλα διασκέδασε στην ταϊλανδική πρωτεύουσα.
Ηταν το πρώτο έξτρα δώρο του Βισάι προς τους πρωταθλητές, μαζί με μία BMW αξίας 100.000 ευρώ στον καθένα.
Οι προπέρσινες επιτυχίες δημιούργησαν άρρηκτους δεσμούς ανάμεσα στον αδικοχαμένο Ταϊλανδό και τη Λέστερ. Οχι την ομάδα μόνο, μα την πόλη ολόκληρη. Και γι’ αυτό το κλάμα που χύνεται αυτές τις μέρες σε όλο το Λεστερσάιρ είναι γοερό.
