Το ταβάνι του Μίχαελ Σκίμπε αποδείχθηκε πολύ χαμηλό για την εθνική μας ομάδα και αρκετά σύντομα θα πρέπει να βρούμε έναν νέο προπονητή για το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα. Εναν ικανό να μετατρέψει σε ομάδα εντός αγωνιστικού χώρου αυτό το βαρετό συνονθύλευμα που βλέπουμε εδώ και μήνες.
Κι αν η Εθνική δεν θα γίνει ποτέ Βραζιλία ή Ισπανία (το ξέρουμε αυτό…), τουλάχιστον να νικά τα παιχνίδια έστω με… μισό-μηδέν. Να φτιάξει πάλι την άμυνά της και να αναζητά πέντε φάσεις για να βάλει ένα γκολ σε Φινλανδούς και Ούγγρους, από τους οποίους έχασε πρόσφατα.
Χρειάζεται ένας προπονητής να βάλει σε μια τάξη την κατάσταση που εξελίσσεται σε… μόδα μέσα στο αντιπροσωπευτικό συγκρότημα.
Την περασμένη Παρασκευή κόντρα στην Ουγγαρία, ο Μήτρογλου δεν πήρε μια πάσα από τον Λάζαρο και τον… έλουζε με φωνές για αρκετή ώρα. Το ίδιο έγινε και προχθές με τον Φορτούνη να τα χώνει στον Πέλκα.
Και στις δύο περιπτώσεις οι παίκτες που δεν δέχτηκαν την μπάλα είχαν δίκιο. Η επιλογή των Λάζαρου-Πέλκα να σουτάρουν δεν ήταν η ενδεδειγμένη.
Ομως, αμφότεροι οι… παραπονούμενοι έχασαν το δίκιο τους με τον τρόπο που διαμαρτυρήθηκαν σε συμπαίκτη τους και μάλιστα την ώρα του αγώνα. Οσες καλές μονάδες και να διαθέτουμε (που τις διαθέτουμε), πρέπει πάνω απ’ όλα να μπαίνει το καλό της ομάδας και όχι οι εγωισμοί.
Με τον Σκίμπε ξεπεράστηκε σχετικά εύκολα η ταμπέλα της «Εθνικής Μυκόνου» που κόλλησε δίκαια τα τελευταία χρόνια, όμως αυτό ήταν όλο με τον Γερμανό.
Τώρα χρειάζεται ένας προπονητής που να έχει πρώτο στόχο να αποφύγει τα φαινόμενα των τελευταίων ετών (π.χ. ένα σκορποχώρι να χάνει από τα Νησιά Φερόε), μα παράλληλα να επαναφέρει το αγωνιστικό στάτους τού λίγο πιο μακρινού παρελθόντος. Δεν ζητά κανείς από την Εθνική να ξαναπάρει το EURO, όμως με το υπάρχον ρόστερ μπορούμε να την ξαναδούμε σταθερά παρούσα σε όλες τις μεγάλες διοργανώσεις.
Ηδη έχει φτιαχτεί μια πρώτη shortlist με τους αρχικούς υποψηφίους, με 4-5 πιθανά ονόματα. Το ένα, που είναι γνωστό εδώ και καιρό, είναι του Αγγελου Αναστασιάδη.
Κατ’ αρχάς να τονίσουμε πως πρόκειται για έναν πολύ καλό κόουτς, που παλεύει πολύ κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού, αφού το «έχει» με την τακτική. Ομως, με δεδομένη την ηλικία του (67 ετών) και τα γνωστά… κολλήματά του, μοιάζει δύσκολο να συσπειρώσει αυτούς τους ποδοσφαιριστές στο πολύ σύντομο χρονικό διάστημα που θα δουλεύει μαζί τους. Κι αν βασιστεί στα αγαπημένα του «πάμε παλικάρια» και «η Παναγιά μαζί μας», τότε θα έχουμε… βοήθα Παναγιά, που θα ’λεγε κι ο ίδιος.
Από τους ξένους, που είναι προτιμότεροι γι’ αυτόν τον πάγκο, ο Σίνισα Μιχαΐλοβιτς ακούστηκε χθες. Είναι βέβαια αρκετά ακριβός και η πρόσληψή του θα συνιστά τεράστιο ρίσκο. Οχι μόνο λόγω του κασέ του, αλλά κυρίως λόγω του χαρακτήρα του. Ο Σέρβος είναι –για να το πούμε κομψά– ιδιόρρυθμος και ανά πάσα στιγμή μπορεί να ξεσπάσει και να προκαλέσει «εκρήξεις».
Επίσης, ακούγονται και κάποιοι άλλοι από Ιβηρική Χερσόνησο (ένας Πορτογάλος κι ένας Ισπανός), δίχως να έχουν διαρρεύσει περισσότερα στοιχεία.
Μέχρι τα επόμενα ματς του Nations League και βασικά τα προκριματικά του EURO 2020, που ξεκινούν τον Μάρτιο, υπάρχει χρόνος για να βρεθεί ο νέος προπονητής. Διότι ο Σκίμπε μάς τελείωσε, κι ας αρνείται και ο ίδιος να το καταλάβει.
