Ενας ΠΑΟΚ φτιαγμένος να μη ζήσει το deja vu

Εφυγαν με χαμόγελα οι παίκτες του ΠΑΟΚ από τον αγωνιστικό χώρο του «Ντα Λουζ» το βράδυ της περασμένης Τρίτης, αφού το εκτός έδρας γκολ και η αποφυγή της ήττας έδωσαν τον χαρακτηρισμό «επιτυχημένη» στην αποστολή στη Λισαβόνα. Η ικανοποίηση, βέβαια, ήταν διάχυτη και στις τάξεις των οπαδών του «δικεφάλου του Βορρά», καθώς είδαν την αγαπημένη τους ομάδα να μένει για πέμπτη φορά αήττητη στα φετινά προκριματικά του Champions League.

Ωστόσο, κουβαλούν μέσα τους και ένα μικρό «σφίξιμο» για το 1-1 της Πορτογαλίας. Ο λόγος; Το παρελθόν του ΠΑΟΚ, που έχει βιώσει την τραυματική εμπειρία του αποκλεισμού στην Τούμπα σε προκριματικά της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης έπειτα από σκορ 1-1 εκτός έδρας.

Η πιο «μαύρη» βραδιά ήταν εκείνη της 27ης Αυγούστου του 2013, και πάλι σε φάση πλέι οφ, όταν ο ΠΑΟΚ του πολύπειρου Χουμπ Στέφενς απέναντι στη Σάλκε έφτασε στην πόρτα του παραδείσου και τελικά έστριψε την τελευταία στιγμή προς την κόλαση. Μία εβδομάδα πριν, με καλοζυγισμένο σουτ του Στοχ στο 73’ είχε ισοφαρίσει το γκολ του Φαρφάν από το 32’ και είχε κάνει τους πάντες να πιστέψουν ότι είχε έρθει η ώρα του ΠΑΟΚ να μπει στο κλαμπ των κορυφαίων.

Ο Σαλάι είχε ανοίξει το σκορ στο 43’, ο Αθανασιάδης είχε ισοφαρίσει στο 53’ και παρότι ο απίστευτος Ντράξλερ είχε δώσει δεύτερο καίριο χτύπημα στους γηπεδούχους, η παρέα του Κατσουράνη είχε τα ψυχικά αποθέματα να αντεπιτεθεί. Με γυριστή κεφαλιά του έμπειρου άσου, οι γηπεδούχοι είχαν κάνει το 2-2 στο 79’ και δύο λεπτά αργότερα ο Στοχ έχασε μια ευκαιρία από εκείνες που καταγράφονται στη συλλογική μνήμη των οπαδών μιας ομάδας και μαζί τον τίτλο του «ανθρώπου που υπέγραψε την παρθενική συμμετοχή του ΠΑΟΚ στους ομίλους του Champions League».

Το 2-3 από τον Σαλάι στο φινάλε του αγώνα ήταν απλά το κερασάκι στην τούρτα του απογοητευτικού φινάλε.

Οι άλλοι δύο «εφιάλτες του 1-1» ήταν απέναντι στον Αγιαξ, στον τρίτο προκριματικό γύρο. To 2010 ο ΠΑΟΚ είχε την ατυχία να βρεθεί απέναντι στον Λουίς Σουάρες που σκόραρε τόσο στην «Αμστερνταμ Αρίνα» (εκεί είχε την απάντηση ο Ιβιτς με φοβερό πλασέ σε εξαιρετική αντεπίθεση στο 77’) όσο και στην Τούμπα στο αλησμόνητο 3-3.

Μάλιστα, η ατυχία ήταν διπλή, γιατί μέχρι λίγες ώρες πριν από την έναρξη της ρεβάνς η συμμετοχή του Ουρουγουανού ήταν στον αέρα, αφού περίμενε τη γέννηση του παιδιού του. Τελικά όμως έδωσε το «παρών» και ήταν εκείνος που αποτέλεσε καταλύτη για τον αποκλεισμό του ΠΑΟΚ.

Σε εκείνη την τρομερή βραδιά ο Βιεϊρίνια είχε ανοίξει το σκορ με γυριστή κεφαλιά στο 16’, ο Σουάρες ισοφάρισε στο 48’, «έστρωσε» το 1-2 στον Ντε Γιονγκ στο 50’ και πέντε λεπτά αργότερα, η λάθος εκτίμηση του Κρέσιτς στο φάουλ του Λίντγκρεν ολοκλήρωσε ένα εφιαλτικό δεκάλεπτο για τον ΠΑΟΚ.

Από το επόμενο λεπτό και το γκολ του Σαλπιγγίδη για το 2-3, η ομάδα του Παύλου Δερμιτζάκη έψαξε την ολική αντεπίθεση και θα την πετύχαινε αν ο Ιβιτς είχε εκτελέσει εύστοχα το πέναλτι που κέρδισε ο Μπουσαϊντί στο 77’. Ο Σέρβος ισοφάρισε στις καθυστερήσεις, δεν υπήρχε όμως ο χρόνος για το 4-3.

Πριν από δύο χρόνια, ο ΠΑΟΚ μάλλον αδίκησε τον εαυτό του που δεν έφυγε με νίκη από την Ολλανδία (προηγήθηκε με τον Κάμπος στο 27’ και ισοφαρίστηκε από σουτ του Ντόλμπεργκ στο 58’), ενώ βρήκε τρόπο να τα κάνει μούσκεμα στη ρεβάνς. Προηγήθηκε με 1-0 στο 4’ με τον Αθανασιάδη, έχασε ευκαιρίες να κάνει το 2-0 και τελικά στο 44’ με πέναλτι του Κλάασεν (πολύ αυστηρό) πήγε στα αποδυτήρια με σκορ 1-1.

Ο Μυστακίδης είχε μια τρομερή ευκαιρία στο 76’ στέλνοντας την μπάλα στο οριζόντιο δοκάρι με κεφαλιά και τελικά στο 88’ ο Κλάασεν έκανε το τελικό 1-2 μετατρέποντας ξανά το όνειρο σε εφιάλτη.

Υστερα από τέτοιες εμπειρίες είναι λογικό να υπάρχει επιφύλαξη στον κόσμο της ομάδας, όμως ο φετινός ΠΑΟΚ έχει στείλει μηνύματα ότι μπορεί να ακολουθήσει διαφορετικό δρόμο.

Πρώτο και κυριότερο, το γεγονός πως έχει ήδη δώσει δείγμα ότι μπορεί να αντέξει την πίεση που δημιουργεί η γεμάτη και διψασμένη για την υπέρβαση Τούμπα. Μετρά δύο νίκες στα ματς με Βασιλεία και Σπαρτάκ και, μάλιστα, κόντρα στους Ρώσους, με την εντυπωσιακή ανατροπή του 0-2 σε λιγότερο από 20 λεπτά. Γενικότερα, δείχνει υποδειγματική αντίδραση σε καταστάσεις που θα μπορούσαν να θολώσουν το μυαλό, όπως φάνηκε τόσο στη Μόσχα όσο και στη Λισαβόνα.

Προφανώς, ο χαρακτήρας του ΠΑΟΚ είναι απόρροια της προσωπικότητας που διαθέτουν οι παίκτες που υπάρχουν στο ρόστερ του. Μάτος, Βιεϊρίνια, Βαρέλα, Μαουρίσιο, Πρίγιοβιτς συνιστούν έναν κορμό με παραστάσεις από υψηλό επίπεδο. Επίσης, υπάρχουν Ελληνες και ορισμένοι ταλαντούχοι ξένοι που δείχνουν ότι ανταποκρίνονται με το παραπάνω. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Πασχαλάκης, ο Πέλκας και ο Λημνιός, όπως και ο Ουάρντα είναι από τους καλύτερους του ΠΑΟΚ στον μαραθώνιο των φετινών προκριματικών.

Τέλος, και ο κόσμος μοιάζει πιο ώριμος να διαχειριστεί τις ιδιαίτερες καταστάσεις που δημιουργούνται σε αυτά τα παιχνίδια. Η υποδειγματική αντίδρασή του, χωρίς γκρίνια και αποδοκιμασίες, παρά μόνο φωνή και στήριξη όταν η Σπαρτάκ έκανε το 0-2 στην Τούμπα, τα λέει όλα.

Ας μην ξεχνάμε ότι στη μεγαλύτερη, μέχρι την τωρινή, ευκαιρία του ΠΑΟΚ να πάει στους ομίλους κόντρα στη Σάλκε, ήταν απών από τις κερκίδες λόγω τιμωρίας. Και την Τετάρτη το βράδυ έχει την ευκαιρία να αποδείξει πόσο καταλυτικό ρόλο μπορεί να διαδραματίσει και ο 12ος παίκτης.