«Το μόνο μέρος όπου η επιτυχία έρχεται πριν τη δουλειά είναι στο λεξικό» (Βιντάλ Σασούν)
H ποδοσφαιρική AEK από το 2013 διαρκώς μαθαίνει. Και αυτό γιατί δεν έμαθε όσα έπρεπε το 2004, αλλά και γιατί το 2008 σταμάτησε να έχει κάθε διάθεση για γνώση… Όμως δεν πήγαν καθόλου χαμένα τα δίδακτρα που καταβλήθηκαν την τελευταία πενταετία. Η Ένωση αξιοποίησε στο έπακρο, με τον αποτελεσματικότερο τρόπο, τα παθήματα της. Η Lady Hope βλέπει πλέον στον οργανισμό ΑΕΚ ένα έμπρακτο παράδειγμα υπέρβασης από βαθιές και ριζικές κρίσεις, μία υπόθεση σταθερής και σχετικά γρήγορης αντιστροφής των όρων, μία δικαίωση που σκάβει το έδαφος για τα όποια σημαντικότερα του μέλλοντος.
Τι έμαθε, λοιπόν, η ΑΕΚ; Έμαθε πρώτη τις συνέπειες των δικών της κακοδιαχειρίσεων, τα αποτελέσματα της διαφοροποίησης του παραδοσιακού της dna, την απομάκρυνση από τη νοοτροπία της νικήτριας. Έμαθε πρώτη τι σημαίνει αναμέτρηση με τον εαυτό της στις πιο κακές του πτυχές. Έμαθε να αντιμετωπίζει την καζούρα, την απαξίωση και τα παράξενα βλέμματα των ανταγωνιστών της. Έμαθε να περιμένει. Έμαθε να έχει μέλλον σε ένα παρόν γεμάτο από τις ανασφάλειες που γεννοβολούσε το παρελθόν της πτώσης. Έμαθε γονατισμένη στο έδαφος να μπορεί να κοιτάει τον ουρανό και να σχεδιάζει…
Έμαθε να θυμάται ξανά με το Κύπελλο Ελλάδας του 2016 πώς να κατακτάει σημαντικούς τίτλους. Έμαθε εκείνη την αγωνιστική περίοδο να νικάει στο ΟΑΚΑ όλους τους ανταγωνιστές της, κάνοντας έδρα ένα περίεργο στάδιο. Έμαθε, όμως, επίσης πως για να πάρεις πρωτάθλημα πρέπει να ανεβάσεις κι εσύ το βεληνεκές σου σε όλα, και να κάνει βήματα πίσω ο πρωταθλητής. Έμαθε να έχει ξανά απτή αγωνιστική προοπτική. Έμαθε να βγάζει ξανά ευρωπαϊκά εισιτήρια. Έμαθε στην περίοδο 2016-2017 τι σημαίνει να προσπαθείς -και να το καταφέρνεις- να σώζεις μία χρονιά που μέχρι τον Ιανουάριο κύλαγε εντελώς καταστροφικά. Έμαθε να πηγαίνει σε ετήσια βάση σε τελικούς Κυπέλλου. Έμαθε να χάνει τίτλο (στο Βόλο) με γκολ οσφάιντ και να κοιτάει μπροστά δίχως κανέναν συμπλεγματισμό… Έμαθε να χτίζει ομάδα δίχως να το καταλαβαίνουν έγκαιρα οι περισσότεροι, ακόμα και στη δική της οικογένεια. Έμαθε να μένει αήττητη στην Ευρώπη. Έμαθε να έχει την καλύτερη ομάδα στη χώρα και να της το αναγνωρίζουν οι περισσότεροι ουδέτεροι. Έμαθε να αντιμετωπίζει τους γύρω της (στην πλειοψηφία των περιπτώσεων) με παροιμιώδη ψυχραιμία, εκείνη που χαρακτηρίζει όσους είναι σίγουροι για τη δουλειά και την ισχύ τους. Έμαθε να παίρνει το πρωτάθλημα Ελλάδας. Γιατί όπως είχε πει ο Γουόλτ Ντίσνεϋ «όλα μας τα όνειρα μπορούν να γίνουν πραγματικότητα αν έχουμε το θάρρος να τα κυνηγήσουμε».
Και τι έχει να μάθει ακόμα; Έχει να μάθει να διαχειρίζεται τις χαρές της. Έχει να μάθει να αντιμετωπίζει το φθόνο των εχθρών της. Έχει να μάθει να μένει μακριά από αλαζονείες και λοιπές φθαρτικές καταστάσεις. Έχει να μάθει να μειώνει τα λάθη της. Έχει να μάθει να βιώνει μία υπέροχη καθημερινότητα στο δικό της σπίτι. Έχει να μάθει πώς μπορεί ξανά να σημειώσει μία λαμπρή ευρωπαϊκή διάκριση. Η Lady Hope είδε πως η ΑΕΚ έχει μάθει να μαθαίνει. Και αυτό είναι το ασφαλέστερο, το σιγουρότερο και το γρηγορότερο διαβατήριο για την επικράτεια της διαρκούς και συνεπούς επιτυχίας. Το ελληνικό ποδόσφαιρο έχει πια την ευχέρεια και την τιμή να έχει ξανά τη μεγάλη ΑΕΚ στις τάξεις του.
