Δεν του έφταναν του Παναθηναϊκού τα μύρια όσα τραβάει από οικονομικής και διοικητικής πλευράς, έρχονται και κάτι τέτοια βράδια όπως το χθεσινό στο ΟΑΚΑ απέναντι στην ΑΕΚ, για να ψυχοπλακώσουν και να καταθλίψουν ακόμη περισσότερο τους φίλους του συλλόγου.
Οχι βέβαια διότι το «τριφύλλι» γνώρισε βαριά ήττα από την Ενωση (3-0) στο «πάρτι» τίτλου που έστησε στο γήπεδό της, αλλά επειδή επιβεβαιώθηκε περίτρανα για ακόμη μία φορά η διοικητική του ανυπαρξία και ανυποληψία.
Δεν (μπορεί να) είναι τυχαίο το γεγονός ότι και στα τρία εκτός έδρας ντέρμπι που έχει δώσει φέτος ο Παναθηναϊκός, στην Τούμπα απέναντι στον ΠΑΟΚ, στο Καραϊσκάκη κόντρα στον Ολυμπιακό και χθες στο ΟΑΚΑ απέναντι στην ΑΕΚ, ολοκλήρωσε τα ματς με δέκα παίκτες.
Η ΑΕΚ έπαιζε επί της ουσίας τον τίτλο του πρωταθλητή και ο Παναθηναϊκός για το γόητρό του, πλην όμως αυτό δεν αναιρεί ότι το καρπούζι και τα σπόρια πρέπει σε κάθε ματς να μοιράζονται στη μέση.
Αυτό δεν συνέβη χθες σε καμία περίπτωση, με τους Κουρμπέλη και Ινσούα να δέχονται κίτρινες κάρτες από τον ανεκδιήγητο διαιτητή Θάνο στο πρώτο δεκάλεπτο του ματς και σε φάσεις που δεν υπήρχε καν παράβαση.
Ο Αργεντινός πλάγιος αμυντικός είδε την άγουσα για τα αποδυτήρια με μία αυστηρή δεύτερη κίτρινη στο 35’, πέντε λεπτά μετά το γκολ-φωτοβολίδα του παιχταρά Αραούχο, και κάπου εκεί η σεμνή εορταστική τελετή έλαβε τέλος με την ΑΕΚ στο 1-0 και τον Παναθηναϊκό με δέκα παίκτες για περίπου μία ολόκληρη ώρα παιχνιδιού.
Μέχρι εκείνο το σημείο οι «πράσινοι» κοίταξαν στα μάτια την ξεκάθαρα ποιοτικά ανώτερη αντίπαλό τους, αλλά στο δεύτερο ημίχρονο παρέδωσαν… πνεύμα.
Το λες και φυσιολογικό εάν αναλογιστείς το ψυχολογικό άδειασμα της ομάδας από τη στιγμή που έχουν μάλιστα προηγηθεί του κόσμου οι κωμικοτραγικές καταστάσεις εντός του συλλόγου. Στον Παναθηναϊκό ταιριάζει γάντι η ρήση «όπου φτωχός και η μοίρα του», αλλά κι αυτή ακόμα η φράση μοιάζει να έχει ξεθωριάσει από τη στιγμή που επαναλαμβάνεται σε κάθε ευκαιρία.
Η ΑΕΚ από τη στιγμή που προηγήθηκε είχε αποκτήσει σαφώς τεράστιο προβάδισμα για να κατακτήσει έτσι κι αλλιώς τη νίκη, ωστόσο ο τρόπος που αντιμετωπίζεται ο Παναθηναϊκός δεν συνάδει επ’ ουδενί με το μέγεθος και την ιστορία του.
