Σεβασμός στις αξίες

Ο πάγκος της Ρεάλ Μαδρίτης είναι ανελέητος, απαιτητικός, δεν συγχωρεί λάθη, ούτε και «απιστία» απέναντι στον χαρακτήρα του συλλόγου.

Κάθε κίνηση περνάει από μεγεθυντικό φακό και η κριτική είναι άφθονη – δικαιολογημένη ή αδικαιολόγητη. Για παράδειγμα, πριν καν ξεκινήσει ο αγώνας της περασμένης Τρίτης απέναντι στην Παρί Σεν-Ζερμέν, πριν καν ανακοινωθούν οι ενδεκάδες, τα σχόλια έδιναν και έπαιρναν.

Υπήρχαν έτοιμα επιχειρήματα και επικρίσεις για τα πάντα: αν θα έπαιζε ο Γκάρεθ Μπέιλ ή αν δεν θα έπαιζε, αν θα ήταν στην ενδεκάδα ο Ισκο ή αν δεν θα ήταν, αν θα ήταν βασικός ο Ασένσιο ή αν δεν θα ήταν, αν θα κρατούσε τη θέση του ο Μπενζεμά ή θα βρισκόταν στον πάγκο, αν θα έμπαινε ο Λούκας Βάθκεθ ή όχι… Ο,τι κι αν συμβαίνει στη Ρεάλ Μαδρίτης, μεγάλο μέρος του κοινού της αρέσκεται να τα βάζει με τους εκάστοτε προπονητές, πάντα φωνάζει. Αποδίδει τις νίκες στους παίκτες και τις ήττες στο αφεντικό του πάγκου.

Ομως, προς μεγάλη απογοήτευση των «επαγγελματιών» επικριτών, το 2-1 επί της γαλλικής ομάδας μέσα στο Παρίσι και η πρόκριση στα προημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ με δύο νίκες έδειξαν ότι ο Ζινεντίν Ζιντάν είναι κανονικός προπονητής και όχι απλώς ένας διαχειριστής καταστάσεων ή γητευτής έντονων προσωπικοτήτων ή κακομαθημένων ποδοσφαιριστών.

Εχουν ήδη περάσει δύο χρόνια και δύο μήνες από τότε που ανέλαβε τους «μερένγκες» ο Γάλλος. Και είναι ακόμα εκεί…

Αυτός που τον Ιανουάριο του 2016 είχε μηδενική προπονητική εμπειρία (μόνο ένα εξάμηνο πέρασμα από τον πάγκο της Καστίγια – όπως ονομάζεται η Ρεάλ Μαδρίτης Β΄) έχει οδηγήσει τη «βασίλισσα» σε δύο σερί κατακτήσεις του Τσάμπιονς Λιγκ, ένα Πρωτάθλημα Ισπανίας και άλλους 5 τίτλους (δύο ευρωπαϊκά Σούπερ Καπ, δύο Παγκόσμια Κύπελλα Συλλόγων και ένα Σούπερ Καπ Ισπανίας).

Στη φετινή σεζόν, που έδειχνε τελειωμένη λόγω των κακών αποτελεσμάτων στην Πριμέρα Ντιβισιόν και τον ταπεινωτικό αποκλεισμό από τη Λεγανές στο Κόπα δελ Ρέι, κατάφερε να φέρει τη Ρεάλ Μαδρίτης στα προημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ.

Για όγδοη σερί σεζόν – και τρίτη υπό τις οδηγίες του…

Ο Γκάρι Λίνεκερ, που διαπρέπει εδώ και χρόνια ως τηλεσχολιαστής, συχνά μιλάει επιτιμητικά για τον προπονητή Ζιντάν – μη έχοντας τελείως αποκολληθεί από το παρελθόν του ως παίκτη της Μπαρτσελόνα.

Μετά την πρόκριση επί της Παρί Σεν-Ζερμέν, ο 57χρονος Αγγλος βετεράνος επιθετικός είπε χαρακτηριστικά πως «υπάρχει η γενική αντίληψη ότι ο Ζιντάν έχει περιορισμένες ικανότητες σε τακτικά ζητήματα. Αφήνει τα πράγματα στην τύχη, δηλαδή στους επιθετικούς του, για να βάλουν γκολ και να παίξουν με μεγάλη ελευθερία. Ομως απόψε έδειξε ότι είχε πλάνο».

Ο Στίβεν Τζέραρντ, που βρισκόταν μαζί του στο στούντιο του BT Sport, διαφώνησε κατευθείαν: «Είμαι εντυπωσιασμένος από την τακτική του Ζινεντίν Ζιντάν. Δεν είναι μόνο το να διαθέτεις ομάδα. Πρέπει αυτή η ομάδα να μπει στον αγωνιστικό χώρο και να παίξει καλά. Το να κερδίσεις το Τσάμπιονς Λιγκ επί δύο σερί χρόνια δεν είναι μόνο κατόρθωμα των παικτών, πόσο μάλλον αν μιλάμε για αποδυτήρια με τεράστια Εγώ και σούπερ σταρ του αθλήματος. Αν δεν τους προπονήσεις καλά, αν δεν τους οργανώσεις όπως πρέπει για κάθε αγώνα, θα μπουν στο γήπεδο και θα κάνουν του κεφαλιού τους. Οπότε, η άποψή μου είναι ότι ο Ζιντάν αξίζει μεγάλο σεβασμο» είπε ο πρώην αρχηγός της Λίβερπουλ – και ο Λίνεκερ δεν είχε απάντηση…

Σε μια χρονιά προβληματική, με καταστάσεις που κάλλιστα θα μπορούσαν να είχαν οδηγήσει στην αποπομπή του, ο 45χρονος Γάλλος προπονητής ανέτρεξε σε δύο κλασικές αξίες για να αποκλείσει την Παρί: η πρώτη είναι η ποδοσφαιρική αξιοκρατία –να παίζουν οι καλύτεροι τη δεδομένη στιγμή– και η δεύτερη είναι το απαράμιλλο ευρωπαϊκό DNA της ομάδας του.

Διάβασε άψογα το παιχνίδι των αντιπάλων, επισήμανε ότι είναι προβληματικοί στα άκρα, μπρος και πίσω, οπότε θωράκισε τις δικές του πλευρές με δύο πανίσχυρα δίδυμα: Καρβαχάλ-Λούκας Βάθκεθ στα δεξιά και Μαρσέλο-Ασένσιο στα αριστερά.

Εδωσε πλάτος στο γήπεδο, παρέδωσε την μπαγκέτα του κέντρου στον Κασεμίρο, που εν απουσία των Μόντριτς και Κρόος «πολλαπλασιάστηκε», και εμπιστεύτηκε τον Κόβασιτς για να πιέσει, να μαρκάρει, να κερδίσει μπάλες, να βοηθήσει τον Βραζιλιάνο στη δουλειά του «μετρονόμου».

Και στηρίχθηκε βέβαια στη δαιμονιώδη φόρμα του Κριστιάνο Ρονάλντο. Βάσει του προγράμματος που ο ίδιος ο Ζιντάν έχει εμπνευστεί, ο 33χρονος Πορτογάλος αστέρας πιάνει την καλύτερη απόδοσή του ακριβώς στο χρονικό διάστημα που τον χρειάζεται περισσότερο η Ρεάλ Μαδρίτης.

Μάλιστα, το εντυπωσιακό είναι ότι ο Ρονάλντο πορεύεται παράλληλα με την ομάδα του: έχει μέτρια νούμερα στο φετινό πρωτάθλημα, αλλά στην Ευρώπη δεν έχει πατήσει φρένο, σκοράροντας και στους οκτώ αγώνες του Τσάμπιονς Λιγκ…

Οσο για το ευρωπαϊκό DNA της ομάδας του; Είναι η απαράμιλλη ικανότητα της Ρεάλ Μαδρίτης να ανεβάζει 100% την απόδοσή της στα μεγάλα ραντεβού του Τσάμπιονς Λιγκ (και του Κυπέλλου Πρωταθλητριών παλαιότερα), να φαντάζει θηρίο ακόμα και σε χρονιές με μύρια προβλήματα.

Για τους υπόλοιπους μεγάλους της Ευρώπης, η κατάκτηση της «κούπας με τα μεγάλα αυτιά» είναι συνήθως το αποτέλεσμα της απόλυτης κυριαρχίας τους εντός και εκτός συνόρων σε μια δεδομένη σεζόν (βλ. Μπαρτσελόνα, Μπάγερν Μονάχου, Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, Ιντερ…).

Η «βασίλισσα» δεν χρειάζεται τέτοιες συνθήκες – μάλιστα οι 9 από τις 12 κούπες ήρθαν σε χρονιές που δεν στέφθηκε πρωταθλήτρια Ισπανίας.

Αρκεί ο ύμνος του Τσάμπιονς Λιγκ για να αλλάξει… τσιπ και να περάσει σε άλλη διάσταση. Γίνεται συμπαγής, ρεαλίστρια και ενθουσιώδης παράλληλα, ξέρει τι πρέπει να κάνει και πώς να τιμωρήσει αυτούς που θεωρούν πως το γόητρο αγοράζεται.

Σε αυτό το λανθασμένο συμπέρασμα είχαν καταλήξει πέρσι οι ιθύνοντες της Παρί μετά τον αποκλεισμό τους από την Μπαρτσελόνα και έπραξαν ανάλογα το καλοκαίρι σκορπώντας τα πετροδόλαρά τους.

Ομως ήρθε η Ρεάλ για να τους αποδείξει ότι μερικά πράγματα πραγματικά δεν αγοράζονται. Με τον Ρονάλντο και δέκα παίκτες που όλοι μαζί κοστίζουν λιγότερο απ’ όσο ο Μπαπέ…