Δύσκολη απόφαση, σαν απόκρουση με το ένα χέρι!

«Φορτιτούντο» για μια καρδιά φτιαγμένη από… μπλε-γκρίζο μάρμαρο, δυνατή ως μαρμάρινη, μα και βαθιά συναισθηματική ως λατίνικη. Που, ναι, τώρα που έκλεισε σαράντα χρόνια ζωής στο χαρισματικό κορμί του Τζιανλουίτζι Μπουφόν, αλήθεια, δεν έχει αποφασίσει ακόμη αν θα πει «αντίο» το καλοκαίρι στο ποδόσφαιρο ή αν θα παρατείνει για έναν χρόνο την πλούσια εμπειρία.

«Φορτιτούντο», όπως μάθαμε τη Δευτέρα από φίλο του, είναι το σύνθημα της πόλης-γενέτειρας Καράρα στην Τοσκάνη και σημαίνει «η δύναμή μου». Σαν κι αυτή που οφείλει να βρει ο Μπουφόν ώστε να γυρίσει την πλάτη στην ενεργό δράση.

Τη Δευτέρα 29 Ιανουαρίου, ο «κορυφαίος τερματοφύλακας της πρώτης δεκαετίας του εικοστού αιώνα», «ο καλύτερος τερματοφύλακας του Τσάμπιονς Λιγκ της περιόδου 2002-2003» (ιδού κάποιες από τις αναρίθμητες, επίσημες, προσωπικές διακρίσεις), είχε γενέθλια και η «Εφ.Συν.» βρήκε κομψή πρόφαση ώστε να εισβάλει στον φιλικό περίγυρό του.

Δεν μας πίστεψε κανείς πως πρόθεση ήταν ένα απλό «χρόνια πολλά» στον «Τζίτζι», αλλά και τι μ’ αυτό; Ο σκοπός αγίασε το μέσο ώστε να του πάρουμε δυο λέξεις.

Ηταν εκεί, μεταξύ άλλων, παλιοί «αχώριστοι» φίλοι απ’ την Καράρα, την πόλη που είναι παγκοσμίως γνωστή για το μπλε-γκρίζο μάρμαρό της: «Παραγγελίες απ’ όλο τον κόσμο δέχονται τα λατομεία μας, αυτό το μάρμαρο δεν υπάρχει αλλού» μας είπε με περηφάνια ο Γκαέτο, καλός φίλος του Μπουφόν.

«Χρόνια πολλά. Τελικά είσαι πλασμένος από το ίδιο… μάρμαρο της πατρίδας σου; Αν είναι έτσι, είναι εύκολο να πάρεις τη δύσκολη απόφαση και να πεις “αντίο” από φέτος» πειράξαμε τον Μπουφόν.

Απόγευμα γενεθλίων του, ο θόρυβος από τον περίγυρο περνούσε έντονος μέσα απ’ το κινητό τηλέφωνο Ιταλού συναδέλφου-γέφυρα της επικοινωνίας μαζί του.

Δεν αρνήθηκε να «θυσιάσει» λίγη από την ίδια ατμόσφαιρα αγάπης για να πει τις -όπως αποδείχθηκε- βαθύτερες σκέψεις του για τη λήξη της καριέρας του:

«Ευχαριστώ για τι ευχές σας, ξέρω ότι και στην Ελλάδα έχω πολλούς που μ’ αγαπούν, “θαυμαστές” ονομάζονται, “πολλούς που μ’ αγαπούν” προτιμώ να τους λέω εγώ. Το μάρμαρο που σου είπαν οι φίλοι μου, το μάρμαρο της πόλης όπου γεννήθηκα, δεν είναι το γνωστό σκληρό μάρμαρο. Είναι χρωματιστό, έχει… συναίσθημα λοιπόν, άρα όσοι το έχουμε στην καρδιά μας, μαζί με πολλά άλλα της πατρίδας μας Καράρα, δεν σημαίνει πως έχουμε μαρμάρινη-πέτρινη καρδιά. Το αντίθετο» γέλασε, 40χρονος πλέον, «ένας απ’ τους ομορφότερους άντρες ειδικότερα του ιταλικού ποδοσφαίρου, γενικότερα της ιταλικής κοινωνίας» όπως μάθαμε πως τον προλόγισε το πρωί της ημέρας των γενεθλίων του η παρουσιάστρια τηλεοπτικής εκπομπής με κοσμικά θέματα.

«Θα μιλήσω με τον πρόεδρο της Γιουβέντους, είναι αλήθεια πως σκέπτομαι να συνεχίσω ακόμη έναν χρόνο επειδή ξέρω πως δεν θα γίνομαι βάρος. Δεν είναι μόνο δικό μου θέμα λοιπόν, είναι και θέμα της ομάδας, θα μιλήσω και θ’ αποφασίσω» ήταν η πρόσφατη δήλωσή του στην εφημερίδα «La Repubblica».

Του τη θυμίσαμε:

«Ισχύει ό,τι είπα. Εχω κερδίσει πολλά σ’ αυτά τα χρόνια, δεν υπάρχει ερώτημα “αν αντέχω να συνεχίσω”. Αν δεν ένιωθα πως μπορώ, δεν θα το σκεπτόμουν».

● Υπάρχει και το «αντίο» στην Εθνική Ιταλίας τον περασμένο Νοέμβριο.

Αυτό παραμένει «αντίο», δεν αλλάζει. Μόνο στη Γιουβέντους αναφέρομαι.

● Αρα στόχος είναι το ρεκόρ του Μαλντίνι.

Αρα, όπως πάντα, στόχος είναι να κάνω πράγματα που αγαπώ. Ευχαριστώ για τις ευχές σας.

Δεν επιμείναμε, οφείλει να έχει και το ρεπορτάζ (πόσο μάλλον σε ημέρα γενεθλίων) τα όριά του. Αλλος όμορφος άνδρας, ο Πάολο Μαλντίνι της Μίλαν λοιπόν, είναι κορυφαίος σε συμμετοχές στο πρωτάθλημα (647).

Ο Μπουφόν είναι κοντά του (629), αλλά για να τον ξεπεράσει δεν αρκούν τα παιχνίδια της φετινής περιόδου.

«Δεν θα ρίσκαρε την υστεροφημία του μόνο για να πάρει την πρωτιά απ’ τον Μαλντίνι, αν δεν ένιωθε πως μπορεί να συνεχίσει ακμαίος για έναν χρόνο ακόμη» μας βεβαίωσε άλλος δημοσιογράφος της συντροφιάς των γενεθλίων πριν πούμε «arrivederci» στο Πιεμόντε της βόρειας Ιταλίας.

Την ίδια διαβεβαίωση για τη στάση του Μπουφόν υπογράφει πρόσφατη εκτίμηση του ίδιου για τον διάδοχό του στη Γιουβέντους.

Ο Μπουφόν, από την αρχή του Δεκεμβρίου, απουσίαζε περισσότερο από ένα μήνα λόγω τραυματισμού αλλά, παραδόξως, η απουσία του δεν έγινε αισθητή.

Ο αντικαταστάτης του, Βόιτσεκ Σέζνι, τον αναπλήρωσε επάξια και ο Μπουφόν τού απέδωσε τα εύσημα: «Αν η Γιουβέντους πάρει το πρωτάθλημα, ο Βόιτσεκ θα έχει εξίσου μεγάλο μερίδιο συμμετοχής στην επιτυχία. Αυτός είναι το μέλλον της ομάδας».

Καημοί και… ένα χέρι

Οταν, λοιπόν, το αποφασίσει, θα φύγει απ’ τα γήπεδα πλήρης ημερών και αναγνώρισης, όσο κι αν δυο καημοί θα τον τυραννούν.

Ο αποκλεισμός της Ιταλίας από το φετινό Παγκόσμιο Κύπελλο της Ρωσίας και οι τρεις χαμένοι τελικοί Τσάμπιονς Λιγκ με τη Γιουβέντους.

Επίσης, προλάβαμε να του εκφράσουμε τον θαυμασμό που του χρωστάμε από το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2016.

Για εκείνη την απόκρουση με το ένα χέρι, μετά το κοντινό τακουνάκι του Μάριο Γκόμεζ (φάση-έκσταση) στον προημιτελικό με τη Γερμανία. Μια από τις πολλές σημαντικές αποκρούσεις του με το ένα χέρι.