Η προβλέψιμη ήττα

Εβδομάδα μπαίνει, εβδομάδα φεύγει και τα αρνητικά αποτελέσματα διαδέχονται το ένα το άλλο για τη Ρεάλ Μαδρίτης. Ούτε το Σάββατο μπόρεσε να βγει από την κρίση, χάνοντας 1-0 από τη Βιγιαρεάλ μέσα στο «Σαντιάγο Μπερναμπέου».

Οι οπαδοί της «βασίλισσας» βλέπουν τη χαώδη απόσταση με την πρωτοπόρο Μπαρτσελόνα και μελαγχολούν.

Ομως έρχεται ο Τόνι Κρόος, με την κλασική γερμανική αυστηρή λογική και ρεαλιστική προσέγγιση, για να βάλει τα πράγματα στις σωστές τους διαστάσεις: «Οι βαθμοί που μας χωρίζουν από την κορυφή είναι πάρα πολλοί. Δεν πρέπει πια να μας ενδιαφέρει ο τίτλος. Μόνο μας μέλημα πρέπει να είναι το να πάρουμε βαθμούς και να εξασφαλίσουμε τη δεύτερη ή την τρίτη θέση».

Δεν έχει άδικο. Πλέον οι «μερένγκες» έχουν χάσει το τρένο του τίτλου, βρίσκονται στην πρώτη τετράδα (αυτή που οδηγεί στο επόμενο Τσάμπιονς Λιγκ) μόλις για έναν βαθμό και απειλούνται άμεσα στη βαθμολογία από τη Βιγιαρεάλ και τη Σεβίλη.

Η σαββατιάτικη αναμέτρηση με τη Βιγιαρεάλ πιστοποίησε για άλλη μία φορά ότι η Ρεάλ Μαδρίτης έχει τεράστιο πρόβλημα στο γκολ. Ενώ κυριάρχησε στον αγωνιστικό χώρο, είχε την κατοχή και δημιούργησε φάσεις, «η μπάλα απλά δεν ήθελε να μπει», όπως είπε χαρακτηριστικά ο Ζινεντίν Ζιντάν.

Οι Μαδριλένοι έκαναν 28 σουτ, εφτά στην εστία, δεν κατάφεραν να σκοράρουν (για δεύτερο σερί ματς στο γήπεδό τους) και υπέστησαν τον νόμο του ποδοσφαίρου: αντεπίθεση και 0-1 στο 87’ από το «κίτρινο υποβρύχιο», που αποφάσισε να παίξει άμυνα και να αναζητήσει στο τέλος την ευκαιρία του για να κλέψει τη νίκη με 100% επιτυχία.

Ο Ζινεντίν Ζιντάν μιλάει «για ένα κακό σερί που έχει διάρκεια. Προσπαθούμε με κάθε τρόπο, τρέχουμε, παίζουμε, δουλεύουμε, σουτάρουμε…».

Η ομάδα του είναι πρώτη σε σουτ στο πρωτάθλημα (348 σουτ και 32 γκολ), όπως και πέρσι τέτοιο καιρό: 355 σουτ, αλλά 51 γκολ! Τι έχει αλλάξει από πέρσι όμως και τα αποτελέσματα είναι τόσο αρνητικά;

Παρά τις αιτιάσεις του Γάλλου τεχνικού για ανεξήγητο φαινόμενο, υπάρχουν εξηγήσεις και δυστυχώς αφορούν τον ίδιο.

Στις πιέσεις από τη διοίκηση για μεταγραφές, αυτός έχει πατήσει πόδι τονίζοντας ξανά και ξανά πως «δεν θέλω μεταγραφές, είμαι ευχαριστημένος με τους παίκτες που έχω».

Μια στρατηγική που στόχο έχει να ανεβάσει το ηθικό των παικτών του και να νιώθουν όλοι χρήσιμοι.

Ομως με τη στάση του να παίζει αποκλειστικά με 11 παίκτες και να ξεχνάει στον πάγκο ή να προορίζει μόνο για αλλαγές τους υπόλοιπους, αυτομάτως «ακυρώνει» την αυτοπεποίθηση αυτή.

Παράλληλα, μολονότι υποστηρίζει πως θα παίζουν πάντα αυτοί που δουλεύουν περισσότερο, έχει αναπτύξει μονομανίες και εμμένει σε παίκτες που διανύουν παρατεταμένο ντεφορμάρισμα (βλ. Μπενζεμά) σε βάρος άλλων που περιμένουν εσαεί την ευκαιρία τους…

Ολα τα παραπάνω έχουν καταστήσει τη Ρεάλ Μαδρίτης πλέον απόλυτα προβλέψιμη για τους αντίπαλους προπονητές.

Ξέρουν πως αν οι ίδιοι ακολουθήσουν τακτική αναμονής και αν τα σουτ της Ρεάλ δεν μπουν (και, όπως δείχνουν τα στατιστικά, δεν μπαίνουν με ευκολία), τότε μπορούν να κάνουν το «μπαμ». Οπως η Βιγιαρεάλ…