Πως μπορεί να αξιολογηθεί το πρώτο, μικρό αλλά απολύτως ενδεικτικό δείγμα των εκπροσώπων μας στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις;
Τόσο ο Ολυμπιακός στο Τσάμπιονς Λιγκ όσο και η ΑΕΚ στο Γιουρόπα επιβεβαιώνουν ότι το ελληνικό ποδόσφαιρο εξακολουθεί να στηρίζεται στον αμυντικό του προσανατολισμό.
Κι αν οι ερυθρόλευκοι έχουν το επιχείρημα ότι αντιμετωπίζουν πολύ πιο ισχυρές ομάδες, όπως η Γιουβέντους και η Σπόρτινγκ Λισαβόνας, οι κιτρινόμαυροι πήραν την εκτός έδρας νίκη με την Ριέκα έχοντας ασφάλεια στα μετόπισθεν, κάτι που τους έλειψε στην αναμέτρηση με την Αούστρια Βιέννης, στο ΟΑΚΑ, με την οποία υποχρεώθηκαν σε ισοπαλία.
Κάπως έτσι κινείται και η Εθνική μας ομάδα ποδοσφαίρου αφού θα μπορούσε τώρα να διεκδικεί με καλύτερες πιθανότητες τη συμμετοχή της στα play off για την τελική φάση του παγκοσμίου κυπέλλου της Ρωσίας, αν είχε επικρατήσει της Εσθονίας στο Καραϊσκάκη και δεν «κολλούσε» στο 0-0.
Έτσι κι αλλιώς εξάγουμε μόνον κεντρικούς αμυντικούς όπως συνέβη με τις περιπτώσεις των Παπασταθόπουλου, Μανωλά, Κυριάκου Παπαδόπουλου και πρόσφατα του Ρέτσου και μπορεί ο Όμηρος στην Ιλιάδα να αναφέρει το δόγμα «εις οιωνός άριστος, αμύνεσθαι περί πάτρης», όμως στο ποδόσφαιρο χρειάζεται και η επίθεση.
Με την άμυνα κατακτήσαμε βέβαια το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα στα γήπεδα της Πορτογαλίας αλλά κάποια στιγμή θα πρέπει να μάθουμε να παίζουμε και να παρουσιάσουμε κάτι διαφορετικό…
