Τόσους ύμνους μαζεμένους, όσους γράφτηκαν κι ακούστηκαν για τον μεταγραφικό σχεδιασμό της ΑΕΚ την εβδομάδα που κλείνει, δεν θα τους περίμενε κανείς, ούτε καν πριν από είκοσι μέρες.
Επειτα από δύο καλοκαιρινά μεταγραφικά «παράθυρα», που από την αρχή μέχρι κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή κύλησαν μέσα σε γκρίνια, ασυνεννοησία και επιλογές της τελευταίας στιγμής σε… συνθήκες πανικού λόγω πίεσης, δεν έχουμε φτάσει καν στο μέσο του τωρινού και στην Ενωση έχουν ήδη αρχίσει να… αποδίδονται εύσημα.
Υπερβολή; Σίγουρα, από τη στιγμή που μεταγραφικός σχεδιασμός επιτυχημένος ή αποτυχημένος δεν υπάρχει, πριν «μιλήσει» το γήπεδο στις επίσημες υποχρεώσεις. Δόση αλήθειας έστω; Εδώ ναι. Μπορεί και περισσότερο από μια απλή δόση.
Κάτι λιγότερο από είκοσι μέρες πριν από τον πρώτο προκριματικό του Τσάμπιονς Λιγκ έχουν αποκτηθεί εφτά παίκτες. Οι δύο πριν από το καλοκαίρι: Γιακουμάκης και Τσιντώτας.
Ακολούθησε το αριστερό μπακ, ο Πορτογάλος Ελντερ Λόπες. Μετά ήρθε ο Βίκτωρ Κλωναρίδης, ο Κροάτης φορ Μάρκο Λιβάγια, ο Σέρβος κεντρικός αμυντικός Ούρος Τσόσιτς και ο διεθνής Ισλανδός εξτρέμ Αρνορ Τρίστασον.
Ο Μανόλο Χιμένεθ στο τέλος της προηγούμενης σεζόν είχε μιλήσει δημόσια για αριστερό μπακ, στόπερ, δύο εξτρέμ και δύο επιθετικούς, με τον ένα οπωσδήποτε πριν από τον προκριματικό. Και οι μεταγραφές αυτές έχουν ολοκληρωθεί.
Επιπλέον μεταξύ των πέντε που έχουν έρθει μέσα στο καλοκαίρι, δεν υπάρχει ούτε ένας που να ήταν επιλογή τελευταίας στιγμής. Ολοι ήταν καιρό στη λίστα της ΑΕΚ, έχουν παρακολουθηθεί πολύ μέσα στη σεζόν ή έστω τους ήξεραν καλά τα στελέχη του αγωνιστικού σχεδιασμού.
Μπορεί να αποδειχτεί λάθος εκτίμηση η επιλογή κάποιων στη συνέχεια; Φυσικά μπορεί. Πλην όμως είτε αποδειχτούν σωστές οι επιλογές, είτε όχι, οι παίκτες αυτοί επιλέχθηκαν για συγκεκριμένους λόγους κι αυτοί που τους έφεραν, ξέρουν γιατί τους έφεραν. Συνέβαινε αυτό στην ΑΕΚ τα δύο προηγούμενα καλοκαίρια;
Εδώ η απάντηση είναι εύκολη. Σε σημαντικό, σχεδόν σε απόλυτο, βαθμό όχι. Επιπλέον δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο και το θέμα της ηλικίας. Μόνο ο Λόπες, από τους εφτά καινούργιους, είναι πάνω από 25 ετών. Αντίθετα έφυγαν ο 30χρονος Αραβίδης και ο 31χρονος Βάργκας.
Η Ενωση το καλοκαίρι του 2015 είχε πάρει για βασικό επιθετικό τον 31χρονο Τζιμπούρ. Πέρσι τον 32χρονο Αλμέιδα. Τέτοιες μεταγραφές ώς τώρα δεν υπάρχουν και υπάρχει μεγάλη πιθανότητα μέχρι τέλους να μην υπάρξουν.
Οι περισσότεροι νιόφερτοι είναι ποδοσφαιριστές που τώρα προσπαθούν να χτίσουν καριέρα. Το σύγχρονο σκάουτινγκ ποντάρει πολύ στον «διψασμένο» ποδοσφαιριστή. Και η ΑΕΚ άρχισε φέτος να ακολουθεί τις επιταγές του.
Ενδιαφέρον παρουσιάζει και η φιλοσοφία των μεταγραφών. Οι «κιτρινόμαυροι» έχουν ανεβάσει οικονομικό πήχη και σε επίπεδο συμβολαίων, με τον Λιβάγια φέτος και τον Αραούχο πέρσι αλλά και γενικά.
Μόνο που το κάνουν με έναν τρόπο που περιορίζει το ρίσκο και προτιμάται από πολλές ομάδες ανά την Ευρώπη. Δανεισμοί με οψιόν αγοράς που δεν είναι απαγορευτική. Γιατί το 1,8 εκατ. της οψιόν του Λιβάγια και το 1 εκατ. της οψιόν του Τρίστασον δεν είναι απαγορευτικά ποσά, ειδικά αν η ΑΕΚ καταφέρει φέτος να παίξει σε όμιλο ευρωπαϊκής διοργάνωσης.
Τι κρύβεται πίσω από αυτά; Τα περσινά και τα προπέρσινα λάθη έφεραν ανακατατάξεις. Πολλές μέσα στη διετία. Από το 2014 ο Ντάνιελ Μαϊστόροβιτς είναι ο τρίτος τεχνικός διευθυντής, μετά τους Λυμπερόπουλο και Μιλοβάνοβιτς. Μάλλον ο τέταρτος, αν σκεφτεί κανείς πως υπήρξε διάστημα που άσκησε τέτοια καθήκοντα ο πρώην αρχισκάουτ Ντε Μπαρτόλο.
Αν δούμε το ανθρώπινο δυναμικό που ασχολήθηκε πέρσι το καλοκαίρι με τις μεταγραφές, σήμερα δεν υπάρχει κανείς! Πρώτα και κύρια ο Ντούσαν Μπάγεβιτς, μετά ο Μιλοβάνοβιτς και ο Ντε Μπαρτόλο.
Ο Μαϊστόροβιτς έχει υπό τις εντολές του τρεις σκάουτερ πλήρους απασχόλησης, με καθημερινή παρουσία στην ΠΑΕ. Υπάρχει επίσης μια μικρή ομάδα ανθρώπων επιλογής Μελισσανίδη, που ασχολείται με τα μεταγραφικά και παίζει τον ρόλο «συνδέσμου» ανάμεσα σε «Τίγρη» και τεχνικό διευθυντή, ενώ ασχολείται και με την οικονομική διαπραγμάτευση των μεταγραφών.
Ο Μαϊστόροβιτς δεν έχει πρόβλημα με αυτό το μοντέλο και προς το παρόν τουλάχιστον δείχνει να βγαίνει και ωφελημένος.
Μεγάλη διαφορά σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια έχει και η συμμετοχή του προπονητή. Ο Δέλλας απέφευγε συνειδητά τη μεγάλη ανάμειξη στις μεταγραφές.
Ο Κετσπάγια το έκανε μόνο περιστασιακά και συζητιέται ακόμη πόσο… αλλοπρόσαλλες υπήρξαν οι προτάσεις του. Για παράδειγμα ήθελε τον δίμετρο Σέρβο επιθετικό Τζούριτς, για να ζητήσει με… ευκολία λίγο μετά τον ύψους 1,75 Ουκρανό Ζοζούλια!
Ο Χιμένεθ λαμβάνει γνώση της λίστας των επιλογών, έχει το περιθώριο να προσθέσει και δικές του. Σε κάθε περίπτωση μιλάει συνεχώς με τους υπεύθυνους του σχεδιασμού. Και δεν έχει «κόμπλεξ».
Επιθυμούσε να έρθουν οι συμπατριώτες του Ρομέρο (εξτρέμ) και Βαλιέντε (στόπερ), που ήταν δικές του εισηγήσεις άλλωστε, αλλά δεν είχε κανένα θέμα να συζητήσει τις εναλλακτικές που υπήρχαν και να συμφωνήσει με αυτές. Οπερ κι εγένετο…
