Μόρια για τον στρατό

Ο κορυφαίος, ίσως, Νοτιοκορεάτης ποδοσφαιριστής σήμερα, ο Σον Χέουνγκ Μιν, «κλότσησε» σωρεία ευκαιριών στον προημιτελικό με την Ονδούρα.

Η ομάδα του αποκλείστηκε, έχασε την ευκαιρία να διεκδικήσει ένα μετάλλιο κι αυτός ξέσπασε σε κλάματα ζητώντας συγγνώμη από τους συμπαίκτες του. 

Τόση στεναχώρια για ένα χαμένο μετάλλιο; Σίγουρα, θα μπορούσε να συμβεί σε πολλούς.

Εδώ, όμως, η κατάσταση είναι διαφορετική. Ανάμεσα στα μπόνους που παίρνουν οι Νοτιοκορεάτες Ολυμπιονίκες είναι και η απαλλαγή από τον στρατό.

Και δεν μιλάμε για στρατό… τυπικό που κάνουν οι αθλητές σε άλλες χώρες, αλλά για κανονική, πολεμική θητεία.

Τέσσερις εβδομάδες σκληρή εκπαίδευση σε συνθήκες πολέμου και κατόπιν δύο χρόνια θητείας, με τη Βόρειο Κορέα να βρίσκεται μια ανάσα και ν’ απειλεί, κάνουν το Μεγάλο Πεύκο και τον Αυλώνα να μοιάζουν με παιδική χαρά. 

Εξαιρέσεις δεν υπάρχουν για κανέναν. Ούτε για τους τραγουδιστές-είδωλα της νέας γενιάς, ούτε για τους γιους διάφορων μεγαλόσχημων, δικηγόρων ή πολιτικών.

Μόνο με ένα ολυμπιακό μετάλλιο μπορείς να τη γλιτώσεις. 

«Δεν μπορώ να σταματήσω να κλαίω. Δεν μπορώ να κοιτάξω τους συμπαίκτες μου στα μάτια» τόνισε ο Σον, που παίζει στην Τότεναμ, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως θα αποφύγει κάποια στιγμή το στρατιωτικό του.

Εδώ, όμως, υπάρχει ένας αστερίσκος. Ο διάσημος Σον ίσως κληθεί να κάνει τη θητεία του, αγωνιζόμενος στην ομάδα του στρατού ή της αστυνομίας.

Μόνο αυτός, βέβαια, και όχι οι πιο άσημοι συμπαίκτες του που αγωνίζονται σε ομάδες της χώρας. 

Παρ’ όλα αυτά, ο υπόλοιπος κόσμος στην πατρίδα δεν συμφωνεί με αυτό το μέτρο που ισχύει από τη δεκαετία του ’70.

Διότι όλοι οι υπόλοιποι είναι αναγκασμένοι να παρατήσουν σπουδές και καριέρα, κάτι που δεν ισχύει μόνο για τους διάσημους αθλητές και Ολυμπιονίκες. 

Χαμός είχε γίνει το 2012 στο Λονδίνο, όταν η ομάδα πήρε το χάλκινο στο ποδόσφαιρο.

Και ένας παίκτης, που δεν είχε παίξει ούτε λεπτό, ο αμυντικός Κιμ Κι Χι, αγωνίστηκε στο τελευταίο πεντάλεπτο του μικρού τελικού, αφού ακόμη κι αν έπαιρνε μετάλλιο, δεν θα εξασφάλιζε την απαλλαγή αν δεν είχε χρόνο συμμετοχής.

Σαν τα μόρια για τα ΤΕΦΑΑ, που λέγαμε και στην Ελλάδα… 

Δύσκολα τα πράγματα 

Η ιστορία με τον Ράιαν Λόχτι και τη ληστεία της οποίας -λέει πως- έπεσε θύμα αυτός και τρεις άλλοι Αμερικανοί κολυμβητές, ολοένα και παίρνει μεγαλύτερες διαστάσεις.

Οι Αρχές στη Βραζιλία θεωρούν πως οι τέσσερις αθλητές επινόησαν το story και ήδη από τον Λόχτι έχει κρατηθεί το διαβατήριό του.

Χθες, άλλοι δύο, οι Τζακ Κόνγκερ και Γκούναρ Μπεντζ, επιχείρησαν να γυρίσουν στη χώρα τους, θεωρώντας πως την έχουν γλιτώσει.

Μάταια. Λίγο πριν απογειωθεί το αεροπλάνο, η αστυνομία τους κατέβασε και τους οδήγησε στο πλησιέστερο τμήμα.

Εκεί ανακρίθηκαν -εκ νέου- για ώρες και τους έγινε γνωστό πως δεν μπορούν να φύγουν από τη χώρα ώσπου να ξεκαθαρίσει η υπόθεση.

Μόνο ο Τζίμι Φάιγκεν κατάφερε να φύγει και, παρότι δηλώνει πως θέλει να καταθέσει ξανά στη Βραζιλία, σιγά μη γυρίσει πίσω…

Στην αρχική τους κατάθεση, οι κολυμβητές είχαν πει πως η ληστεία έγινε όταν το ταξί που επέβαιναν σταμάτησε από ανθρώπους που έφεραν αστυνομικά σήματα.

Αργότερα, κατέθεσαν ότι η κλοπή δεν έγινε από… μαϊμού-αστυνομικούς, αλλά σε ένα βενζινάδικο που σταμάτησε το ταξί για ανεφοδιασμό. 

Ο Λόχτι, όσο καλός είναι μέσα στις πισίνες, τόσο… ακατοίκητος θεωρείται έξω απ’ αυτές.

Δεν φημίζεται για την εξυπνάδα του και δεν είναι λίγα τα άρθρα στις ΗΠΑ που το σημειώνουν αυτό, εδώ και χρόνια.

Ουδείς ξέρει τι πραγματικά έγινε σε αυτή την ιστορία κι αν ο Λόχτι έκανε μια ακόμη βλακεία που μπορεί να κοστίσει, αλλά τα πρόσωπα των Κόνγκερ-Μπεντζ, την ώρα που αποχωρούν από το τμήμα, είναι σαν να λένε… «Μαλακία κάναμε»! 

Τη νίκησε η φύση 

Η Κινέζα κολυμβήτρια Φου Γουανχουί πήρε το χάλκινο στα 100 μέτρα μέτρα ύπτιο, όμως δεν είχε τόσο καλή απόδοση στον τελικό των 4Χ100, με συνέπεια η ομάδα της να μείνει στην τέταρτη θέση.

Οταν ρωτήθηκε από δημοσιογράφους της χώρας της, η απάντησή της έθιξε ένα θέμα που παραμένει ταμπού για την Κίνα: «Την παραμονή του αγώνα αδιαθέτησα και δεν μπόρεσα να δώσω τον καλύτερο εαυτό μου» τόνισε η 23χρονη σε live μετάδοση, πιάνοντας ταυτόχρονα την κοιλιά της.

Στα social media της χώρας έγινε χαμός, με τους περισσότερους να τη στηρίζουν.

Οπως γράφτηκε σε σχολιογραφικά blogs, «μια μορφωμένη γυναίκα δεν δαιμονοποιεί το θέμα της περιόδου», όμως στην Κίνα που έχει πληθυσμό πάνω από ένα δισεκατομμύριο, η πλειονότητα δεν επιθυμεί να μιλά γι’ αυτό το θέμα, καθώς το εξισώνει με το… σεξ.

Παράλληλα η ιδέα της χρησιμοποίησης ενός ταμπόν δεν προωθείται στον λαό της συγκεκριμένης χώρας, οπότε για τις περισσότερες Κινέζες το κολύμπι στις «δύσκολες μέρες του μήνα» θα έπρεπε να απαγορεύεται! 

↳ Είναι έκρηξη; Είναι σύννεφο σκόνης; Τίποτα απ’ όλα αυτά. Είναι η καθημερινότητα στο Ολυμπιακό Χωριό, καθώς κάθε πρωί οι διοργανωτές ψεκάζουν τους χώρους με εντομοκτόνα, για την καταπολέμηση κουνουπιών που ενδεχομένως να φέρουν τον ιό Ζίκα. 

↳ Πολλές φορές ένας αθλητής απογοητεύεται όταν χάνει την πρώτη θέση. Εχουμε δει πολλές φορές δακρυσμένους από λύπη ανθρώπους που δεν βρίσκονται στο πρώτο σκαλί ενός βάθρου. Οχι στο μπιτς βόλεϊ! Οι Αμερικανίδες σταρ ήρθαν τρίτες, οι γηπεδούχες Βραζιλιάνες δεύτερες, αλλά όλες μαζί το γιόρτασαν μαζί με τις Γερμανίδες που ήρθαν πρώτες. Αλλη αύρα αυτό το άθλημα… 

Στον κόσμο τους! 

Εχουμε καταλάβει πως υπάρχουν αρκετοί Καταλανοί (όχι τόσοι βέβαια που να εξασφαλίσουν την ανεξαρτησία από την Ισπανία) που θεωρούν πως ζουν στο δικό τους κράτος.

Το τηλεοπτικό κανάλι TV3, το οποίο εδρεύει στη Βαρκελώνη, το προχώρησε ένα βήμα παραπέρα.

Μεταδίδοντας τα πεπραγμένα στο Ρίο, κατά τη διάρκεια του αγώνα ποδηλασίας δρόμου έκανε μια αυθαίρετη παρέμβαση.

Οταν εμφανιζόταν ο αθλητής Χοακίμ Ροντρίγκες, η παραγωγή έβαζε πάνω από την ισπανική σημαία που έδιναν οι διοργανωτές μια καταλανική!

Επίσης, ειπώθηκε πως «η Μιρέια Μπελμόντε κατέκτησε στην κολύμβηση το πρώτο καταλανικό μετάλλιο στους Αγώνες», προκαλώντας σάλο και κατακραυγή στη χώρα. 

 Σαν σήμερα

Στις 19 Αυγούστου του 1980 ξεκίνησαν οι Ολυμπιακοί Αγώνες της Μόσχας, που μένουν χαραγμένοι στη μνήμη για δύο λόγους: Πρώτον για την «παρουσία» του Μίσα, της πιο συμπαθούς μασκότ στην Ιστορία.

Το αρκουδάκι που εμφανίστηκε χαμογελαστό στην τελετή έναρξης και δύο εβδομάδες μετά «δάκρυσε» με το τέλος των Αγώνων.

Ο άλλος λόγος είναι το μποϊκοτάζ των Αμερικάνων που δεν συμμετείχαν στη διοργάνωση. Τέσσερα χρόνια μετά, που οι Ολυμπιακοί έγιναν στο Λος Αντζελες, οι Σοβιετικοί «απάντησαν» με τη δική τους αποχή.

Ο Ψυχρός Πόλεμος ήταν στο φόρτε του και ο αθλητισμός δεν θα μπορούσε να τη γλιτώσει…