Ο ολυμπιακός τίτλος στα 4×100 μ. ελεύθερο ήταν για πολλά χρόνια «ιδιοκτησία» των Αμερικανών. Η ηγεμονία αυτή πήρε τέλος στο Σίντνεϊ με «θύτη» την Αυστραλία.
Η Γαλλία τα κατάφερε στο Λονδίνο το 2012, και εκείνη η ήττα πόνεσε πολύ τους Αμερικανούς, που χθες πήραν την εκδίκησή τους.
Με μεγάλο όπλο τον Μάικλ Φελπς, τον άνθρωπο με τα περισσότερα μετάλλια από κάθε άλλον στην ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων. Το 19ο χρυσό του (και 23ο συνολικά) ήρθε σε ομαδικό αγώνισμα, αλλά αυτός ήταν ο μεγάλος πρωταγωνιστής.
Κολυμπούσε δεύτερος, μετά τον Ντρέσελ, και έπεσε στην πισίνα όταν η Γαλλία προηγείτο κατά δύο εκατοστά του δευτερολέπτου. Ο Ζιλό δίπλα του έκανε τρελό πενηντάρι και έστριψε πρώτος.
Ομως ο Φελπς χρειάστηκε απλά μια στροφή και έξι χεριές για να πάρει σαφές προβάδισμα. «Ηταν η καλύτερη στροφή που τον έχω δει ποτέ να κάνει!», είπε γεμάτος θαυμασμό κατόπιν ο προπονητής του, Μπομπ Μπάουμαν.
Και όλα αυτά, στα 31 χρόνια του, στην 5η ολυμπιακή διοργάνωση της καριέρας του, και ενώ θεωρούσαν πολλοί ότι είναι κορεσμένος. Τελείωσε το δικό του κατοστάρι σε 47.12, ενώ ο Ζιλό σε 48.20. Εδωσε προβάδισμα ενός δευτερολέπτου στην ομάδα του, το οποίο διατήρησαν κατόπιν οι Χελντ και Νέιθαν Αντριεν.
«Θέλαμε τόσο πολύ να ανακτήσουμε τον τίτλο στα 4×100 μ. Είναι υπέροχη η αίσθηση της νίκης», δήλωσε κατόπιν ο απόλυτος σταρ του υγρού στίβου, που χειροκροτήθηκε από το κοινό περισσότερο και από τους Βραζιλιάνους αθλητές… «Αυτή είναι η τελευταία μου κούρσα στα 4×100», δήλωσε μετά.
«Πλέον είναι η σειρά αυτών των σούπερ νέων», είπε δείχνοντας προς το μέρος των Ντρέσελ και Χελντ, προτού γυρίσει προς τις εξέδρες όπου τον παρακολουθούσαν περήφανες η μητέρα του, Ντέμπι, και η μνηστή του, Νικόλ, που κρατούσε σε μάρσιπο τον μόλις τριών μηνών γιο του, τον Μπούμερ. Η ζωή του πια έχει αλλάξει, αλλά τα μετάλλια δεν σταματούν!
