Το ρολόι έδειχνε σχεδόν 1 το πρωί. Ομως η αίθουσα Τύπου στο Ολυμπιακό Κέντρο Υγρού Στίβου του Ρίο ντε Ζανέιρο ήταν κατάμεστη. Ολοι περίμεναν τον Μάικλ Φελπς, ύστερα από άλλη μια εντυπωσιακή παράστασή του με ολυμπιακό φόντο 2 χρυσά μετάλλια, ένα ατομικό και ένα ομαδικό, που αύξησαν περαιτέρω τη ζηλευτή συλλογή του. Και δεν έχει τελειώσει ακόμα – υπάρχουν και τα 100 μ. πεταλούδα…
Οταν η συντονίστρια στη συνέντευξη Τύπου τον προσφώνησε ως «κάτοχο 21 χρυσών μεταλλίων», ο 31χρονος Αμερικανός δεν μπόρεσε να συγκρατηθεί: «Είμαι τόσο κουρασμένος που δεν μπορώ ούτε να σκεφτώ!» αναστέναξε. Και παραδέχθηκε: «Δύο τελικοί την ίδια μέρα είναι δύσκολη ιστορία. Δυσκολότερη από παλιά. Στην ηλικία αυτή είναι πρόκληση»… Ομως ήταν και πολύ συγκινημένος.
Νωρίτερα, στο βάθρο των 200 μ. πεταλούδα, δεν μπόρεσε να συγκρατήσει τα δάκρυά του, μολονότι προσπάθησε -αποτυχημένα- να τα κρύψει με ένα πλατύ χαμόγελο:
«Οταν επέστρεψα στην ενεργό δράση, είπα στον προπονητή μου πόσο ήθελα να πάρω τα 200 μ. πεταλούδα. Ξαναμπήκα στην πισίνα με έναν στόχο. Και ο στόχος επετεύχθη. Ηθελα να ανακτήσω τον τίτλο, γιατί ο τελικός του Λονδίνου με είχε πονέσει πολύ».
Πριν από τέσσερα χρόνια, ο Νοτιοαφρικανός Τσαντ Λε Κλος τον είχε νικήσει κατά 5 εκατοστά του δευτερολέπτου και ο Φελπς έφερε αυτό το αργυρό μετάλλιο βαρέως, γιατί τα 200 μ. πεταλούδα ήταν ανέκαθεν το αγαπημένο του αγώνισμα.
«Αυτό ήταν το χρυσό που ήθελα περισσότερο απ’ όλα στο Ρίο. Ηθελα να κερδίσω την τελευταία φορά που κολυμπάω αυτή την κούρσα»… Τα κατάφερε, αφήνοντας στη δεύτερη θέση τον Ιάπωνα Σακάι και στην τρίτη τον Ούγγρο Κεντερέσι.
Αργότερα βούτηξε και για τα 4×200 μ. ελεύθερο, δείχνοντας άνετος και ξεκούραστος. Ο Κόνορ Ντάιερ, μέλος της αμερικανικής ομάδας που πήρε το χρυσό, αποκάλυψε πως ο Φελπς είχε ξεχάσει το σκουφάκι του:
«Μου φώναξε λίγο πριν πέσω στο νερό για να μου πει ότι δεν είχε σκουφάκι! Του έδωσα το δικό μου και απλώς το γύρισε ανάποδα για να μη φαίνεται το όνομά μου. Αλλά no problem. Θυμάμαι ότι το 2008 είχε κερδίσει μια κούρσα και χωρίς γυαλάκια!».
Ο κάτοχος 21 χρυσών, 2 αργυρών και 2 χάλκινων μεταλλίων προσπερνάει όλες αυτές τις μικρές αναποδιές χωρίς τις δεισιδαιμονίες και τα τελετουργικά άλλων αθλητών.
Χαλαρός, απολαμβάνει τους τελευταίους Ολυμπιακούς Αγώνες της καριέρας του. Μάλιστα, έχει προσθέσει ένα νέο τελετουργικό.
Μετά τις απονομές, περνάει μπροστά από την εξέδρα που είναι η οικογένειά του για να φιλήσει τον γιο του, τον μόλις 3 μηνών Μπούμερ: «Αυτή τη φορά τον πέτυχα ξύπνιο. Συνήθως κοιμάται συνέχεια στη διάρκεια των αγώνων. Είναι τόσο ωραίο να τον κρατάω αγκαλιά μετά την απονομή…».
