Η εκδίκηση της Ραφαέλα

Η Ραφαέλα Σίλβα γεννήθηκε σε μια από τις πιο βίαιες φαβέλες του Ρίο ντε Ζανέιρο, τη Σιντάντε ντε Ντέους, και εκεί πέρασε τα πρώτα οκτώ χρόνια της ζωής της. Καθημερινά τσακωνόταν με τα αγόρια και την έδιωχναν από το σχολείο.

Επαιζε ποδόσφαιρο στον δρόμο και ξεχώριζε στο «πίπα κομπάτε», ένα είδος πολεμικής τέχνης στην οποία οι διαγωνιζόμενοι πετούν χαρταετούς από τις στέγες των σπιτιών και προσπαθούν να κόψουν ο ένας τα σκοινιά του άλλου με κάθε τρόπο.

Οι γονείς της την έσπρωξαν προς το τζούντο – για αυτοάμυνα σε μια φαβέλα με υψηλό ποσοστό φόνων, αλλά και επειδή το συγκεκριμένο άθλημα έχει κανόνες και κυρίως διδάσκει στα παιδιά πειθαρχία.

Η Ραφαέλα ξεχώρισε από νωρίς στο άθλημα και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012, στα 20 χρόνια της, ήταν μια από τις μεγάλες ελπίδες της Βραζιλίας για μετάλλιο.

Αποκλείστηκε όμως στον προκριματικό της κατηγορίας της για αντικανονική λαβή και το γοερό κλάμα της, γονατισμένης στο τατάμι, σόκαρε τους θεατές στο Λονδίνο. Η ίδια πίστευε ότι δεν υπήρχε τίποτε χειρότερο από την απογοήτευσή της για την αποτυχία. Ομως διαψεύστηκε…

Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τής έγινε απίστευτη επίθεση με ρατσιστικούς χαρακτηρισμούς από τους συμπατριώτες της: «Είδα όλες αυτές τις προσβολές, με αποκαλούσαν πίθηκο, μου έλεγαν να μείνω στο κλουβί μου. Τα έχασα. Σκέφτηκα σοβαρά να εγκαταλείψω το τζούντο».

Και για τους επόμενους έξι μήνες απομακρύνθηκε από τους πάντες και τα πάντα. Κλείστηκε στον εαυτό της, δεν ήθελε να έχει καμία σχέση με το άθλημα και έδειχνε σημάδια κατάθλιψης, βλέποντας συνέχεια τηλεόραση και κλαίγοντας.

Ισως το είχε ανάγκη αυτό το διάστημα. Οταν πέρασε το εξάμηνο, ο προπονητής της, Ζεράλδο Μπερνάρντες, την είδε να ξαναμπαίνει στο προπονητήριο και να ξεκινάει σκληρή δουλειά.

Κατέκτησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2013 και πήρε το πρώτο χρυσό μετάλλιο της Βραζιλίας στους Ολυμπιακούς Αγώνες που διοργανώνει η ίδια… Στο τζούντο, στην κατηγορία των -57 κιλών.

Η εκδίκηση είναι σίγουρα ένα πιάτο που τρώγεται κρύο. Αυτοί που την έβριζαν, τώρα την αποθεώνουν. Αυτή δεν απαντάει. Απλώς παραπέμπει σε ένα από τα τατουάζ που έχει χτυπήσει στο σώμα της: «Μόνο ο Θεός ξέρει πόσο υπέφερα και τι έκανα για να φτάσω έως εδώ».