Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Το χαμόγελο της Αννας Κορακάκη πάνω στο βάθρο έλαμπε πιο πολύ κι από το χάλκινο μετάλλιο που κατέκτησε στο αεροβόλο πιστόλι από τα 10 μέτρα και κρεμόταν στο στήθος της.

Η 20χρονη Δραμινή πρωταθλήτρια άνοιξε τον χορό των μεταλλίων για την Ελλάδα, στους 31ους Ολυμπιακούς Αγώνες, στο Ρίο, ύστερα από έναν συναρπαστικό τελικό, με συνεχείς ανατροπές. Στην πορεία του, βρέθηκε και πρώτη αλλά και έκτη.

Στο φινάλε του, με επίδοση 177.7, κατέλαβε την τρίτη θέση, σκορπώντας ενθουσιασμό στην ελληνική αποστολή. Αλλωστε, οι περισσότεροι αξιωματούχοι το περίμεναν ότι θα τα καταφέρει, γι’ αυτό και ήταν συγκεντρωμένοι στην κερκίδα και παρακολούθησαν τις προσπάθειές της με κομμένη την ανάσα.

Το εντυπωσιακό είναι ότι ελάχιστοι είναι αυτοί που θυμούνται ότι δεν είναι το πρώτο μετάλλιο που φέρνει στην πατρίδα μας η σκοποβολή, αλλά το 12ο.

Ωστόσο η απόσταση που μας χωρίζει από το προηγούμενο είναι σχεδόν ένας αιώνας. Για την ακρίβεια 96 χρόνια, από το 1920, τότε που στην Αμβέρσα η εθνική ομάδα είχε κατακτήσει το ασημένιο στο αυτόματο πιστόλι από τα 30 μέτρα.

«Είμαι πολύ συγκινημένη. Ηταν μια επιβράβευση των προσπαθειών που κάναμε όλα αυτά τα χρόνια τόσο εγώ όσο και ο προπονητής μου» δήλωσε η χάλκινη ολυμπιονίκης.

Οπου «προπονητής» ο πατέρας της Τάσος, παλιός πρωταθλητής της σκοποβολής, στην αγκαλιά του οποίου έπεσε μόλις άφησε το πιστόλι και πήγε να καθίσει στη θέση της, μέχρι να ξεκαθαρίσει ότι το χρυσό μετάλλιο θα πήγαινε στην Κινέζα Μενγκξούε Τζανγκ, η οποία με επίδοση 199.4 σημείωσε νέο ολυμπιακό ρεκόρ, και το ασημένιο στη Ρωσίδα Βιτάλινα Μπατσαράσκινα, η οποία με 197.1 προσπέρασε την Ελληνίδα στην τελευταία πιστολιά.

Το πιο σημαντικό απ’ όλα είναι ότι μιλάμε για ένα κορίτσι 20 χρόνων σε ένα άθλημα που της προσφέρει ανοιχτούς χρονικούς ορίζοντες. «Αν όλα πάνε καλά στη ζωή μου, θέλω να πιστεύω ότι έχω μπροστά μου επτά-οκτώ Ολυμπιάδες».

Θυμίζουμε ότι ο Σουηδός σκοποβόλος Οσκαρ Σουάν ήταν 72 χρόνων και 281 ημερών όταν πήρε μέρος στους Ολυμπιακούς της Αμβέρσας και κατέκτησε ασημένιο μετάλλιο.

Η Αννα, απαλλαγμένη πλέον από την πίεση, έχει μπροστά της άλλη μια μεγάλη πρόκληση. Αύριο συμμετέχει στο σπορ πιστόλι από τα 25 μέτρα με μεγάλες αξιώσεις για μια νέα επιτυχία.

«Ο τελικός είναι πολλές φορές και θέμα της στιγμής και της τύχης. Οι ίδιοι αθλητές αν ξαναρίχναμε μισή ώρα αργότερα, η κατάταξη μπορεί να ήταν διαφορετική» υπογράμμισε με μετριοπάθεια και επίγνωση η Κορακάκη, η οποία δεν έκρυψε ότι η Σκοπευτική Ομοσπονδία δεν της συμπαραστάθηκε όσο θα περίμενε. Γι’ αυτό άλλωστε και έκανε ειδική μνεία στην οικογένειά της και τους χορηγούς της.

Ο τρισευτυχισμένος πατέρας-προπονητής, Τάσος Κορακάκης, αποκάλυψε μάλιστα ότι η κόρη του δεν ήθελε να ασχοληθεί με τη σκοποβολή αλλά με τον στίβο. Ωστόσο ένας τραυματισμός τού έδωσε την ευκαιρία να την τραβήξει στο σκοπευτήριο.

Ξεκίνησε να σημαδεύει στα 12 της και στα 14 έγινε μέλος της εθνικής ομάδας, ξεκινώντας μια καριέρα γεμάτη διακρίσεις, που όλο αυξάνονται. Είναι αθλήτρια του «Σ.Ο. Ωρίων» Θεσσαλονίκης και φοιτήτρια ειδικής αγωγής στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας.

Η ίδια χαρακτηρίζει το πιστόλι «το τρίτο μου χέρι» και τα χόμπι της είναι η μουσική και το διάβασμα. Σίγουρα δεν είναι τυχαίο ότι το αγαπημένο της βιβλίο είναι «Ο δρόμος του ειρηνικού πολεμιστή» που έγραψε ο παγκόσμιος πρωταθλητής του τραμπολίνο Νταν Μίλμαν.