Σκασμός εσύ Αντωνάκη μου!

Αντιγράφω ένα κείμενο που αναρτήθηκε στο instagram, στο προφίλ του χρήστη ramonapap, πριν από 3 ημέρες:

«Νομίζεις είναι όλα εύκολα. Απ’ έξω όλοι έχουν άποψη και γνώμη. Να σου πω όμως κάτι; Ξέρεις πότε μπορείς να έχεις γνώμη; Οταν φορέσεις τα παπούτσια μου και περπατήσεις τη διαδρομή μου. Κι αν καταφέρεις έστω στα μισά της διαδρομής να σταθείς όρθιος τότε ίσως και να μπορέσεις να καταλάβεις. Αν πέσεις και σηκωθείς ξανά και ξανά και ξανά. Μέχρι τότε όμως άσε εμένα να ξέρω καλύτερα τι και πώς. Και όχι, δεν έχεις δικαίωμα να κρίνεις. Πάντα ήμουν ο πιο αυστηρός κριτής του εαυτού μου. Ποτέ δεν ήμουν πιο περήφανη για τις αποτυχίες μου και τις ήττες μου.

Γιατί εγώ ξέρω.

To be continued…»

Ισως θεωρήσετε το περιεχόμενο της ανάρτησης εγωιστικό. Ισως αύθαδες. Μπορεί ακόμη και προκλητικό.

Πιστέψτε όμως: ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ. Είναι η γυμνή αλήθεια!

Κι έχει ακόμη μεγαλύτερη αξία τη σημερινή socialιστική εποχή που ΟΛΟΙ τα ξέρουμε όλα και ΟΛΟΙ έχουμε άποψη για το οτιδήποτε συμβαίνει τόσο δίπλα μας όσο και μακριά μας.

Οπως τηλεδημοσιογράφοι και τηλεαστέρες, οι οποίοι τη μια μέρα είναι «συνταγματολόγοι» ή «σεισμολόγοι» και την επόμενη «γιατροί», «μετεωρολόγοι» και οτιδήποτε… επιτάσσει η επικαιρότητα.

Η κυρία, λοιπόν, που έκανε την ανάρτηση ονομάζεται Αννα Ραμόνα Παπαϊωάννου. Κυπραία και Ροδίτισσα. Δεν είναι μόνον η κόρη του παλαίμαχου διεθνή ποδοσφαιριστή της ΑΕΚ Παύλου Παπαϊωάννου αλλά και πρωταθλήτρια στίβου. Στις ταχύτητες. Είναι η κάτοχος του παγκύπριου ρεκόρ των 100 μ. (11.25) και των 60 μ. (7.33) με συμμετοχές τόσο σε παγκόσμια και ευρωπαϊκά πρωταθλήματα όσο και στους Ολυμπιακούς του Ρίο (2016) στα 100 μ. και 200 μ.

Τα αναφέρω όλα αυτά για όσους (τους περισσότερους) δεν την ξέρουν.

Τα όσα ανέφερε στο ποστάρισμά της είναι ακριβώς αυτά που ήθελα τόσο καιρό να γράψω. Τόσο καιρό που όλο και πλησίαζαν οι Ολυμπιακοί Αγώνες. Τόσο καιρό που την περίμενα την… καταιγίδα των haters, των κομπλεξικών, των «αναλφάβητων», των μηδενιστών που στάζουν δηλητήριο 24/7. Γιατί μόνο αυτό ξέρουν. Γιατί πίσω από ένα πληκτρολόγιο, ένα τάμπλετ, ένα smart κινητό, ΟΛΑ είναι εύκολα. Και γίνονται απείρως ευκολότερα όταν κρύβεσαι στο σκοτάδι και στη μίζερη ανωνυμία σου.

Ξαναδιάβασε τα λόγια της Ραμόνας. Ρούφηξέ τα. Μελέτησέ τα. Κι ύστερα γράψε όποια κακία (μην πω τίποτε χειρότερο) τραβάει η όρεξή σου. Πριν όμως ξαναπιάσεις το πληκτρολόγιο και «σκοπεύσεις», κάνε μου τη χάρη και θυμήσου κάτι. Εύκολο είναι, μην τρομάζεις! Θυμήσου, λοιπόν, στα 19 σου, στα 20, στα 22 τι έκανες; Πώς ήταν η ζωή σου; Πώς περνούσες το δικό σου 24ωρο;

Να σε βοηθήσω λίγο:

– Η Αννα Κορακάκη γεννήθηκε 8 Απριλίου του 1996. Κάνε τις… προσθαφαιρέσεις, πήγαινε στον καθρέφτη και πες στον εαυτό σου πόσο ήταν στο Ρίο όταν κρεμούσε 2 μετάλλια στο στήθος της.

– ο Στέφανος Τσιτσιπάς γεννήθηκε 12 Αυγούστου 1998

– η Μαρία Σάκκαρη, 25 Ιουλίου 1995

– η Μαρία Κυρίδου, 26 Απριλίου 2001

– η Χριστίνα Μπούρμπου, 21 Οκτωβρίου 2000

– ο Εμμανουήλ Κάραλης, 20 Οκτωβρίου 1999

– ο Μίλτος Τεντόγλου, 18 Μαρτίου 1998

– η Φανή Τζέλη, 20 Νοεμβρίου 2001

Σταματώ εδώ.

ΥΓ.: Η κολυμβητική Ομοσπονδία των ΗΠΑ πόσταρε χθες στο twitter: «Let’s play a game: Before posting your negative comments, post a video of yourself swimming a 50m along with your time». Και να το μεταφράσω, λίγοι θα «καταλάβουν». Και δεν έχω κι άλλο χώρο